غرویان: دم از وحدت می‌زنیم، اما در عمل هیچ!

خبرگزاری ایلنا: یک استاد حوزه علمیه قم درخصوص حفظ وحدت و انسجام در شرایط کنونی کشور گفت: متاسفانه سیاست‌زدگی، هوای نفس و رقابت‌های نادرست بین گروه‌های مختلف باعث شده که ما فقط دم از وحدت بزنیم، اما در عمل همدیگر را تخریب و به یکدیگر توهین می‌کنیم که حاصلش همین وضعیت نابه سامان است که به وجود آمده است.

آیت الله محسن غرویان درباره اینکه باتوجه به شرایط کنونی و حربه دشمن برای ناامیدی مردم از نظام و دولت رفتار دولت‌مردان و ارکان نظام باید چگونه باشد که اعتماد بین مردم و حاکمیت بیش از پیش تقویت شود، گفت: معتقدم در شرایط کنونی وضعیت به گونه‌ای شده است که دشمنان بهتر ما را به وحدت می‌رسانند تا خودمان؛ یعنی زمانی که فشارهای خارجی بر ما تحمیل و وارد می‌شود تازه آن موقع است که متوجه می‌شویم منافع و مصالح ما در معرض خطر قرار داد و بهتر است به وحدت، هماهنگی و انجسام ملی برسیم.

وی با بیان این که در حال حاضر شرایط مطلوب نیست، گفت: باید قبل از این‌که خطرات از خارج ما را به این نتیجه برساند که نیازمند وحدت و انسجام هستیم بر اساس فرهنگ دینی و ایرانی اخلاق به این وحدت برسیم.

این استاد حوزه علمیه قم تصریح کرد: متاسفانه سیاست‌زدگی، هوای نفس و رقابت‌های نادرست بین گروه‌های مختلف باعث شده که ما فقط دم از وحدت بزنیم، اما در عمل همدیگر را تخریب و به یکدیگر توهین می‌کنیم که حاصلش همین وضعیت نابه سامان است که به وجود آمده است.

وی تاکید کرد: اعتماد مردم به مسئولان تابع عمل آن‌هاست. حرف دیگر اثری ندارد، آن چه که مردم نگاه می‌کنند عمل است و وقتی ببینند مسئولان خودشان همدیگر را تخریب و به یکدیگر توهین می‌کنند اعتمادشان به کل نظام سلب، سرد و تضعیف می‌شود، اما وقتی انسجام و همدلی را عملی ببیند قضایا به طرق دیگری پیش می‌رود.

عضو هیئت علمی جامعة‌المصطفی(ص) با اشاره به برجام گفت: به هر حال مسئله برجام در حال پیشروی است همه باید یک صدا پشت دولت و مذاکرات با احتیاطاتی که مقام معظم رهبری اشاره کردند باشیم تا به هدف خود برسیم.

وی تاکید کرد: راهی جز مذاکره با دنیای امروز نداریم، با برخوردهای تند، آهنین و خشک نمی‌توانیم اهداف خودمان رو جلو ببریم باید از روش‌های گفت‌وگو و مذاکره استفاده کنیم.

غرویان افزود: چاره‌ای جز این نداریم که با دنیا در ارتباط باشیم اما باید حواسمان باشد فریب‌مان ندهند ما باید برای ارتباط تعقل و دقت را پیش از همه چیز در نظر داشته باشیم.

وی در پاسخ به این سوال که عده‌ای عنوان می‌کنند برای اداره کشور باید یک نگاه وجود داشته باشد این امر آیا امکان‌پذیر است، گفت: خیر چنین چیزی ممکن نیست. همه چیز بسیار روشن است. مشورت از اصول مسلم حکومت‌داری است در هر کشور هم آرا، افکار و سلیقه‌های متفاوتی وجود دارد چگونه می‌توان با یک نگاه زمام امور را به دست گرفت؟

غرویان یادآور شد: فلسفه وجودی مجلس این است که نماینده‌های مردم با سلیقه‌های مختلف کنار هم جمع شوند با یکدیگر گفت‌وگو و مشورت کنند که خروجی آن رای اکثریت که قابلیت اجرایی و تحقق‌پذیری دارد.

وی افزود: نمایندگان ملت با آرا و نظرات مختلف باید با یکدیگر گفت‌وگو و مشورت داشته باشند، ما امروز دموکراسی را پذیرفته‌ایم برای همین است که رئیس‌جمهور، اعضای مجلس خبرگان و نمایندگان مجلس از آرای مردم انتخاب می‌شوند.

مدرس حوزه علمیه قم تاکید کرد: این انتخاب‌ها همه بر اساس شوری و گفت‌وگو است، بنابراین این که یک حرف، سخن و یک صدا باید باشد غیرممکن است. حرف‌ها متنوع هستند اما نهایتاً در مسائل سیاسی و اجتماعی رای اکثریت حرف آخر تلقی می‌شود.

وی با بیان اینکه احکام و قوانین باید در جامعه قابلیت اجرا داشته باشد،‌ عنوان کرد: مردم پشتوانه اصلی قدرت هستند و اگر آنان آمادگی پذیرش قوانینی را داشتند اجرا می‌شود در غیر این صورت قوانین در هوا معلق باقی می‌ماند.

غرویان در خصوص دسته‌بندی‌های موجود در اجتماع با عنوان‌های ارزشی و غیرارزشی و یا انقلابی و غیرانقلابی و این که آیا این مرز بندی‌ها خطری برای وحدت و انسجام ندارد،‌ گفت: این تقسیم‌بندی‌ها گنگ و مبهم است، در این که ما باید انقلابی باشیم هیچ کس حرفی ندارد اما تفسیر و قرأت ما از انقلابی‌گری چیست؟ هر فرد و گروهی برای خودش ملاکی دارد و همه از حرف‌های امام و رهبری می‌آورند و می‌گویند تفسیر انقلابی‌گری این است.

وی ادامه داد: این حرف بی‌ثمر، گنگ و مبهم است که بگوییم ما انقلابی هستیم؛ گروه رقیب هم همین را می‌گوید. ما راهی جز گفت‌وگو نداریم و نهایتا باید رای ملت انقلابی را ملاک قرار دهیم.

این عضو هیئت علمی جامعة‌المصطفی(ص) تاکید کرد: راهی جز توجه به رأی اکثریت مردم نداریم، همه مردم با هر جناح و دسته‌ای می‌گویند ما انقلابی و ارزشی هستیم باید ببینیم تفسیر و قرأت ما از ارزش‌ها چه هست؟ این که هر فردی بخواهد خود را ملاک ارزش و انقلابی‌گری بداند این به جایی نرسیده و نخواهد رسید.