سکوت «زن حادثه‌دیده در پل صدر» شکست

نامه: سقوط یک دستگاه جرثقیل روی چهار خودروی سواری در بزرگراه صدر، از جمله حوادث ناگوار در زمان ساخت این اتوبان بود که ۲۴ مرداد سال گذشته مخابره شد. بر اساس این خبر و به گفته حسن عباسی، مدیر روابط عمومی اورژانس تهران در اثر این حادثه چهار نفر مصدوم شدند که از این میان سه تن از مصدومان حادثه که از سرنشینان خودروهای سواری بودند توسط امدادگران در محل مداوا شدند و یک تن دیگر که یک پیرمرد ۷۰ ساله بود پس از انجام اقدامات اولیه به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد.

از این موضوع خبر دیگری در رسانه‌های منتشر نشد و آسیب‌دیدگان این حادثه مصاحبه‌ای انجام ندادند تا در نهایت پس از گذشت ۱۴ ماه، شهلا شعبانی سکوت را شکست و به ذکر جزئیات این حادثه پرداخت.

شعبانی با شرح این حادثه به خبرنگار «نامه» گفت: در این حادثه ۴ نفر آسیب دیدند که برخلاف گفته مدیر روابط عمومی اورژانس تهران، هر ۴ نفر به بیمارستان منتقل شدند. ۲ نفر از آسیب‌دیدگان در اورژانس مداوا شدند و من و یکی از مصدومان در بیمارستان بستری شدیم.

وی با اشاره به اینکه دچار ضایعه نخاعی شده است، درباره شرایط جسمی حادثه‌دیده دیگر گفت: آقایی که در این حادثه آسیب دیده بود بعد از یک هفته درگذشت که این خبر رسانه‌ای نشد، چرا که مسئولان نمی‌خواستند این خبر رسانه‌ای شود و حتی به همسر و اطرافیان من گفته بودند این موضوع رسانه‌ای نشود تا هزینه‌ها را پرداخت کنند.

این حادثه دیده اتوبان صدر ادامه داد: بعد از آنکه جراحی‌های لازم صورت گرفت از مسئولان شهرداری خواستم تا رفت و آمد به در حوالی پل صدر را متوقف کنند. آقای نیک‌مرام که مسئول پروژه صدر بود همان موقع گفت که این موضوع را به شهرداری اطلاع داده‌ و خطر حادثه در این بزرگراه را گوشزد کرده است اما شخص شهردار نپذیرفته چرا که معتقد است خیابان شریعتی نمی‌تواند بار ترافیکی را تحمل کند.

شعبانی در بخش دیگر صحبت‌هایش با اشاره به اینکه هزینه‌های درمان تا تیر ۹۲ پرداخت شده گفت: هزینه بیمارستان را با ۲ ماه تاخیر پرداخت کردند که همین موضوع باعث شد تا حقوق همسر من مسدود شود. هزینه‌های بعدی را هم هر بار با دردسر فراوان پرداخت کردند و برای هر پرداخت چندین بار با مسئولان شهرداری تماس می‌گرفتم.

وی که ۲۰ سال سابقه تدریس در آموزش و پرورش دارد درباره شرایط کاری خود گفت: در حال حاضر مرخصی یک ساله گرفته‌ام تا بعد از آن بتوانم از امکان از کارافتادگی‌ام استفاده کنم تا در نهایت با درمان‌ها و فیزیوتراپی‌های صورت گرفته حداقل سلامتی خود را به دست آورم.

شعبانی با اشاره به اینکه حداقل ۲ سال دیگر به فیزیوتراپی نیاز دارد گفت: در این مدت شهردار تهران هیچ سراغی از من نگرفت و دلجویی نکرد. حتی یک بار که تقاضای دیدار داشتم تا با ایشان صحبت کنم از من خواستند تا نامه مکتوب بنویسم تا اگر آقای قالیباف فرصت خالی داشت این دیدار میسر شود.

وی در ادامه به دیدار خود با رئیس شورای شهر اشاره کرد و گفت: سه هفته پیش تقاضای دیدار با آقای مسجدجامعی داشتم که به سرعت محقق شد. ایشان پرونده من را بررسی کردند و قرار شد در صورت لزوم برای ارائه گزارش به شورای شهر بروم.

شعبانی در پایان گفت: پرداخت هزینه‌های فیزیوتراپی یا خرید تخت مخصوص، مهم است اما روحیه آسیب‌دیده من را ترمیم نمی‌کند و ارزش چندانی برایم ندارد. من نیاز به دلجویی و دلگرمی از سوی مسئولان شهرداری داشتم که متاسفانه تا امروز محقق نشد.