احمدجو : به‌خاطر «روزی‌روزگاری» فحش خوردم

جام جم: مگر می‌شود نام امرا... احمدجو به زبان بیاید و مردم به یاد سریال ماندگار روزی روزگاری نیفتند. سریالی که در بازپخش‌های مجدد هم توانست نظر بسیاری از مخاطبان جوان امروز را هم جلب کند. بدون شک روزی روزگاری یکی از آثار ماندگار تلویزیون ایران است. به سراغ احمدجو رفته ایم و با او درباره خلق دنیای عجیب و غریب کارهایش به گفت‌وگو نشستیم.

آقای احمدجو ! این تصور را داشتید که این سریال بعد از گذشت نزدیک به دو دهه هنوز هم محبوب باشد و سر زبان مردم؟

روحم هم خبر نداشت تا این میزان محبوب شود! راستش نمی‌شود از قبل پیش‌بینی کرد، ولی وقتی یک فیلمساز آستین بالا می‌زند، مسلما می‌خواهد کار موفقی باشد، به همین دلیل نهایت تلاشش را می‌کند. حال نتیجه چه شود، بستگی به خیلی عوامل دارد، اما من هر آنچه که به عقلم می‌رسید در راستای بهتر شدن مجموعه روزی روزگاری انجام دادم.

به‌ نظر بسیاری از کارگردانان و نویسندگان، شما کارگردان باسوادی هستید، اما چرا با وجود زحمت زیادی که برای ساخت سریال‌های «تفنگ سرپر» و «اوسنه پادشاهی» کشیدید، نتوانستید محبوبیت روزی روزگاری را کسب کنید؟

«تفنگ سرپر» و «اوسنه پادشاهی» طرفداران خودشان را دارند و به مرور کشف می‌شوند. دلیل این‌که تفنگ سرپر در پخش اول نتوانست خیلی محبوب باشد به خاطر پراکندگی موضوعی بود. کاری که قرار بود 26 قسمت باشد، 43 قسمت شد و تدوین و پخش همزمان شده بود و ما باید خیلی سریع می‌رساندیم. البته با این قول که پخش اول تمام شد اصلاحات انجام شود، اما هرگز این اتفاق نیفتاد. اما تفنگ سرپر در پخش مجدد از آی‌فیلم از سوی مخاطبان کم کم کشف شد، ضمن این‌که پاداش ما برای سریال روزی روزگاری هم تا نیمه‌های پخش، حرف‌های رکیک بود که تلفنی نثارمان می‌کردند!

چرا سال‌هاست که بیکار هستید؟

من هیچ‌وقت کم‌کار نبودم.

ولی سال‌هاست که سریال نساختید.

بخشی از سریال ساختن دست من است و بخش اعظم هم به اراده مدیران برمی‌گردد، اما چند فیلمنامه نوشتم که خریداری شده است. فیلمنامه‌های خریداری شده هم در شبکه یک و سه موجود است.

در حال حاضر کدام برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیون را دنبال می‌کنید؟

خیلی فرصت نمی‌کنم، اما آخر شب‌ها فیلم‌های شبکه‌های نمایش و چهار را می‌بینم. همچنین مستندهای شبکه مستند را هم دنبال می‌کنم.

کار کدام مستندساز را دوست دارید؟

از کار جوانان لذت می‌برم، اما نام خاصی در ذهنم نیست، اما مستندهای کارآفرینان را دوست دارم. خوشحالم جوانان راهشان را درست می‌روند.

در طول این سال‌ها کدام یک از سریال‌ها را دوست داشتید؟

سریال عسگری‌نسب با محوریت حواشی جنگ و بازی مهوش افشارپناه را خیلی دوست داشتم. در این سریال ناصر طهماسب هم نقش یک لات را بازی می‌کرد. همچنین سریال‌های مختارنامه داوود میرباقری، کوچک جنگلی بهروز افخمی و هزاردستان زنده‌یاد حاتمی هم جزو کارهای مورد علاقه‌ام است.

بازی کدام یک از بازیگران مختارنامه را خیلی دوست داشتید؟

همه بازیگرانی که نقش‌های پررنگ داشتند، از فرهاد اصلانی گرفته تا زنده‌یاد خندان همه سنگ‌تمام گذاشتند. ضمن این‌که فیلمنامه روان بود. به نظرم مختارنامه نقطه عطف تلویزیون است. داوود میرباقری رفیق خیلی قدیمی‌ام است و افتخار می‌کنم چنین کاری را برای تلویزیون ساخته، آن هم با امکانات محدود که رقابت با فیلم‌های بزرگ دنیا می‌کند و این در حالی است که آنها امکانات زیادی دارند. البته هر کارگردان دیگری هم می‌ساخت من را همین قدر هیجان زده و خوشحال می‌کرد.

الان مشغول خواندن چه کتابی هستید؟

به غیر از مرور قرآن مشغول خواندن کتاب صحنه‌پردازی در رمان نوشته ریموند آبستفلد و ترجمه عبدالله کریم‌زاده هستم و با لذت هم می‌خوانم. همچنین کتاب غلط ننویسیم آقای نجفی همیشه دم دستم است. این کتاب باید همیشه در دسترس نویسندگان باشد و مرتب تورق کنند. گرچه رقبای نجفی نقدهایی هم به این کتاب داشتند، اما من آن را خیلی دوست دارم. همچنین هرازگاهی سری به تاریخ طبری به ویژه در محرم‌ها می‌زنم. به نظرم دور بودن از کتاب یعنی دور بودن از صحرا است. واقعا نمی‌دانید چه بلایی بر سر این صحرا آوردند. حال بدش مثل یک بیمار شیمی‌درمانی شده است. منظورم بیابان‌های زیادآباد، میمه و اذان هست.