کیهان: آقای ظریف! چرا وعده‌های نسیه گرفتید؟!

روزنامه کیهان نوشت: اکنون سه سال از امضای برجام و قریب به پنج سال از آغاز به کار دولت روحانی سپری شده است. مقامات ارشد دولت در این مدت همه امور کشور را معطل مذاکره و توافق نگه داشته و مردم را به صبوری برای رسیدن سیب و گلابی برجام توصیه می‌کردند. اما حالا که بی‌دستاوردی این توافق بیش از پیش عیان شده است، دولتمردان به جای عذرخواهی و توقف رویکرد خسارت بار «اجرای برجام به هر قیمت»، همچنان به فرصت سوزی و بزک برجام مشغولند.

آقای ظریف، برجام را یک پیروزی برای دیپلماسی نامیده است. این در حالی است که دولتمردان بارها و بارها به بی‌دستاوردی این توافق اذعان کرده‌اند.

این چه پیروزی دیپلماتیکی است که یکی از طرفین (آلمان) با توهین آشکار و گستاخی بی‌شرمانه از تأمین سوخت هواپیمای حامل وزیر خارجه کشور طرف دیگر توافق (ایران) امتناع می‌کند. به عبارت دیگر، این چه پیروزی دیپلماتیکی است که حتی نمی‌تواند چرخ هواپیمای حامل وزیر خارجه کشورمان را هم بچرخاند؟!

در طول مذاکرات هسته‌ای در دولت یازدهم (دولت روحانی) چه آنها که غیرت فناوری ملی در عرصه هسته‌ای را داشتند و چه آنها که به این سرمایه بزرگ ملی بهای لازم را نمی‌دادند، در یک نکته مشترک بودند و آن اینکه در پسِ همه امتیازهایی که واگذار می‌شود، باید تحریم‌ها لغو شود. اما نه تنها تحریم‌ها لغو نشد بلکه زیرساخت گسترده تری نیز پیدا کرد.

ادعای «پیروزی دیپلماتیک» شبیه ادعای «پیروزی اخلاقی ایران در برجام» است. سؤالی که در افکار عمومی خطاب به دولتمردان ایجاد می‌شود این است که ما در صنعت هسته‌ای بتن ریختیم که کاپ اخلاق برجام را بگیریم و پُزِ پیروزی دیپلماسی بدهیم؟! اگر قرار بود تحریم‌ها سر جای خود باقی بماند، پس چرا در صنعت هسته‌ای بتن ریختیم؟!

آقای ظریف مدعی شده است که «ما همواره می‌دانستیم که به وعده‌های آمریکا نمی‌توان اعتماد کرد».حال سؤال این است که اگر برجام براساس اعتماد نبود، پس چطور امضای کری تضمین شد؟!

اگر برجام براساس اعتماد نبود، پس چطور دولت ایران در اقدامی عجولانه و شتابزده- به گونه‌ای که تعجب رسانه‌های غربی را در پی داشت- در ۲ ماه همه تعهدات خود را به صورت یک‌طرفه و برگشت‌ناپذیر انجام داد؟!

حالا که بی‌دستاوردی توافق هسته‌ای بیش از پیش عیان شده است، دولتمردان به جای عذرخواهی و توقف «اجرای برجام به هر قیمت»، همچنان به برجام اروپایی دلخوش کرده و به بزک این رویکرد خسارت بار مشغولند.

آقای ظریف بهتر است به این سؤال پاسخ دهد که اگر به وعده‌های آمریکا بی‌‌اعتماد بود، پس چرا در قبال آن، انبوهی امتیاز نقد واگذار کرد؟!