سپنتا؛ لقمه‌ای که مثل رجایی و مینو صادقی نشد

مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: تصویر جلسۀ ۳۰ تیر ۱۳۹۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام برای بازگشت سپنتا نیکنام به شورای شهر یزد هزار حرف دارد.

این که آیت الله جنتی دبیر شورای نگهبان دست خود را بالا نبرده ولی دو سوم اعضا رأی داده‌اند یک تصویر نمادین است و بسیار پرمعنی است.

با تصویب مجمع، موضوع عضویت همو‌طنان غیر مسلمان در شوراها به همان قانون سال ۱۳۷۵ و قبل از ایراد اخیر شورای نگهبان بازمی گردد.

در سال ۱۳۷۵ قانون شوراها تصویب شد و شورای نگهبان هم تأیید کرد و بر اساس آن اقلیت‌های دینی هم می‌توانستند به عضویت شوراهای شهر در آیند ولو در عنوان شوراها واژه «اسلامی» هم آمده باشد.

سال گذشته اما آیت الله جنتی در ابلاغیه‌ای نظر دیگری ابراز کرد این در حالی بود که نظارت بر انتخابات شوراهای شهر و روستا نه با شورای نگهبان که با مجلس شورای اسلامی است و دست شورای نگهبان از این یکی کوتاه مانده با این حال چندی پیش صمد عزیزی رییس دفتر نظارت و بازرسی شورای نگهبان در آذربایجان شرقی گفت: «‌منعی برای دخالت شورای نگهبان در انتخابات شوراها نیست ولی فعلا تمایلی وجود ندارد.»

پس از ابلاغیه آقای جنتی اما علی لاریجانی رییس مجلس شورای اسلامی شخصا و مستقیما به هیأت نظارت بر انتخابات شوراها دستور داد همان قانون مصوب دربارۀ حضور پیروان ادیان دیگر رعایت شود و تغییری در آن صورت نپذیرد و بر این اساس بود که سپنتا نیکنام بار دیگر کاندیدا شد و به نظر آیت الله مکارم شیرازی هم عمل کرد که خواسته بودند کاندیداهای زرتشتی در پوسترهای تبلیغاتی قید کنند مسلمان نیستند تا شهروندان مسلمان بدانند و سپنتا نیکنام هم‌چنین کرد و با حروف درشت نوشت «زرتشتی» و اتفاقا همین سبب شد آرای او به نسبت قبل چند برابر شود و از قریب ۵ هزار به ۲۲ هزار برسد.

منتها رقیب او که از شورا بازمانده بود به دیوان عدالت اداری شکایت کرد و دیوان هم به استناد ابلاغیۀ آقای جنتی حق را به رقیب داد و سپنتا بلاتکلیف شد و شورا او را به مرخصی فرستاد تا تکلیف روشن شود و پس از چند ماه داستان به سود نماینده زرتشتی رقم خورد.

از ابتدا هم قضیه بغرنج نبود منتها شورای نگهبان مدام گسترۀ دخالت‌های را گسترش می‌دهد و از نظارت به نظارت استصوابی رسید و از تأیید صلاحیت قبل از انتخابات به تأیید صلاحیت بعد از انتخابات رسید و مینو خالقی را با ۲۰۰ هزار رأی بعد از انتخابات و تأیید حوزۀ انتخابیۀ اصفهان رد کرد و نگذاشت در مجلس بنشیند.

توجیه ابطال ۷۰۰ هزار رأی علیرضا رجایی در سال ۷۹ و برای مجلس ششم این بود که آرای چند منطقه را در تهران باطل کردند. در آغاز مجلس کنونی اما ۲۰۰ هزار رأی مینو خالقی را با استناد به برخی تصاویر منتشره و خصوصی از او در فضای مجازی باطل کردند در حالی که نهایتا باید موضوع به اعتبار‌نامه ها می‌کشید.

شورای نگهبان این بار می‌خواست سراغ شوراها برود و ورود به عرصه‌ای دیگر را هم تجربه کند و احتمالا آقای جنتی تصور می‌کرد وقتی ۷۰۰ هزار رأی علیرضا رجایی باطل شد و به مجلس ششم راه نیافت و ۲۰۰ هزار رأی مینو خالقی را هم با حذف او از مجلس دهم باطل کردند ۲۲ هزار رأی سپنتای زرتشتی برای شورای شهر و نه مجلس هم شدنی است اما دست بر قضا این لقمۀ آخر گلو‌گیر شد و اعضای مجمع بر نظر آقای جنتی صحه نگذاشتند. چرا؟

چون با روندی که شورای نگهبان در پیش گرفته بعید نبود اندکی بعدتر اصول مربوط به مجمع را هم تفسیر کنند و به این نتیجه برسند که مصوبات مجمع را هم آنها باید تأیید کنند و اگر کسی اعتراض کرد بگوید شورای نگهبان حق دارد تفسیر کند.

با این همه اما ۲۲ هزار رأی سپنتا نیک‌نام بر خلاف ۲۰۰ هزار رأی مینو خالقی و ۷۰۰ هزار رأی علیرضا رجایی به لقمه‌ای گلوگیر بدل شد.