محور افشا نشده‌ی مذاکرات پوتین - ترامپ

انتخاب: عمر الردّاد در رای الیوم نوشت: تهدیدات متقابل بین روسای جمهور ایران و آمریکا، در چارچوب استفاده از زبان جنگ به اوج خود رسیده است و این مساله، فرضیه هایی مبنی بر اینکه آمریکا در حال هموار کردن راه برای تقابل نظامی با ایران است را تقویت کرده است.

این در حالی است که عده ای دیگر معتقدند این تهدیدات، به مسائل داخلی در ایران و آمریکا بر می گردد.

این نشریه در ادامه آورده است: سناریوی جنگ محدود یا فراگیر بین آمریکا و ایران کمترین احتمال را دارد، حداقل در این مرحله. نتایج نشست هلسینکی بر این مساله تاکید می کند که تمسک به اصل سازشهای بزرگ در مورد مسائل بین المللی و درگیریهای منطقه ای، عنوان اداره هر مشکلی، از جمله پرونده ایران در تمام ابعاد آن است.

همانطور که قابلیت و ظرفیت داخلی در ایالات متحده در دو سطح رسمی و ملی، برای یک جنگ خاورمیانه ای، محدود است.

در طرف ایرانی، مشخص است که صحبتهای حسن روحانی در مورد تهدید آمریکا، مربوط به شرایط داخلی در ایران است و هدف از آن، در وهله اول تقویت روحیه اتحاد ملی در برابر شیطان بزرگ، آمریکا و دوم، مهار اتهام های جریان اصولگرا که متوجه روحانی و جریان اصلاح طلب بوده و مسئولیت شکست توافق هسته ای را به عهده این جریان می دانستند.

به نظر می رسد تهدیدات رد و بدل شده بین ایران و آمریکا در چارچوب آمادگی برای احتمالات شروع مذاکراتی بین دو طرف قرار می گیرد، که چه بسا در هلسینکی در این مورد توافقی شده باشد؛ همانطور که ترامپ تصریح کرده که آماده رسیدن به توافقی واقعی با ایران است.

علاوه بر اینکه توافقهای صورت گرفته در هلسینکی دلالت بر این دارد پوتین با پرونده ایران در قالب پراگماتیسم عمل کرده و منافع و نقش بین المللی جدید روسیه را در نظر دارد.

با وجود استفاده از زبان تهدید از سوی ترامپ و روحانی، سناریوی مذاکره بین ایران و آمریکا نسبت به دیگر سناریوها احتمال بیشتری دارد.