شیرزاد: نمايندگان مجلس از مردم پوزش بخواهند

احمد شیرزاد، نماینده سابق مجلس با روزنامه آرمان گفتگو کرده است.

بخشی از این گفتگو را بخوانید:

با توجه به مصاحبه اخیر آقای روحانی در تلویزیون، برخی معتقدند که آقای روحانی ناگفته‌هایی داشته که در مجلس بیان خواهد کرد بنابراین همه منتظرند. به نظر شما آقای روحانی می‎تواند همه ناگفته‌ها را در مجلس بیان کند؟ به نظر شما چه موانعی وجود دارد که روحانی نتواند ناگفته‎هایش را بیان کند؟

بنده به شخصه خوشحال می‎شوم که آقای روحانی ناگفته‌هایی را که بیان نکرده، در حال حاضر نیز بیان نکند. برای اینکه اگر موضوع گفتنی بود باید در وقت مناسب خود بیان می‌شد اما وقتی گفته نشده بدین معناست که مصلحتی ایجاب کرده که گفته نشود و این مصلحت‎ها هنوز کنار نرفته است.

فکر نمی‎کنیم که اگر ما را عصبانی کردند، باید همه چیز را بگوییم یعنی مسئولان سیاسی در جایگاهی قرار گرفتند که نباید رفتار عکس‌العملی داشته باشند. ما در دولت آقای احمدی‌نژاد شاهد چنین رفتارهای ناپسندی از خود آقای احمدی‌نژاد به ویژه بعضی از معاونین و یارانشان بودیم که به هیچ وجه مورد پسند جامعه هم نبود.

یعنی منظورتان این است که نباید در هر شرایطی به افشاگری و بیان ناگفته‌ها پرداخت و آرامش جامعه را برهم زد؟

بله؛ همان‌طور است. متاسفانه اخیرا جلسه استیضاح آقای علی ربیعی در مجلس انعکاس نامطلوبی در جامعه داشت و من فکر می‌کنم که مجلس باید به صورت یکپارچه و همچنین نمایندگان در نامه‌ای از ملت عذرخواهی کنند. به ویژه ۶۰ تا ۷۰ نماینده هستند که باید از مردم عذرخواهی کنند دلیلش هم این است که با اقداماتشان در آن جلسه‎ای که به اسم استیضاح آقای ربیعی برگزار شد، مردم را آزرده و ناراحت کردند.

یک نماینده مجلس حق ندارد به دلیل اینکه تریبون مجلس را در اختیار دارد، عقده‎گشایی کند و هرچه می‎خواهند به دیگری بگوید. متاسفانه مجلس تشکیل دادن را یاد گرفتیم ولی ادب مجلس و شأن مجلس چطور؟ همین ادب و شأن ایجاب می‎کند که نمایندگان مجلس از زبان دیپلماتیک استفاده کنند.

البته ایرادی ندارد که افراد اعتراض خود را قاطعانه مطرح کند. برای درک بهتر مثالی می‌زنم؛ تعداد معدودی از اصلاح‌طلبان مجلس ششم بودند که سخن قاطعانه و اعتراض قاطعانه آنها منجر به هتاکی و عقده‌گشایی شد و به هرحال آنچه در روز استیضاح آقای ربیعی مشاهده شد، رفتار و فرایند مناسب و خوبی برای مجلس نیست.

در آن روز برخی سعی در افشاگری علیه یکدیگر داشتند و قائل به توجه جامعه به رفتارهایشان نبودند. مگر در صلاحیت نمایندگان تحمل و مدارا لحاظ نمی‌شود؟

اگر نماینده یا یک مسئول سیاسی به هر دلیلی تصمیم گرفت که نباید برخی موضوعات را بیان کند، باید بر عهد خودش بماند و نباید اینگونه باشد که وقتی در تنگنا و فضایی قرار می‎گیرد که مورد هجمه واقع شده است، اسرار پنهان را برملا کند.

البته در شرایطی که به طور سنجیده، بدون عصبانیت و ناراحتی به این نتیجه برسد که برخی موضوعات که تا پیش از این پنهان بوده باید علنی شود، می‌توان با لحاظ شرایطی به بیان آن بپردازد به عنوان نمونه همگان چندی قبل شاهد بودند که آقای روحانی در قامت رئیس‌جمهور به رغم فشارهایی که این روزها بر دوشش است در سخن گفتن آرام بود و کلمات و جملاتی را برای ادا کردن انتخاب می‌کرد که کمترین پیامد منفی را داشته باشد. مجلس از نهادهایی است که سخن گفتن در پشت تریبون آن نیازمند دقت زیادی است.

بنده این موضوع را بر اساس تجربه حضور خودم در مجلس بیان می‌کنم. مجلس نهادی است که هم نماینده و هم فردی که به مجلس دعوت شده، می‌تواند اقدامات اشتباهی داشته باشد بنابراین باید همه بسیار خویشتندار باشند و به رفتارهای عکس العمل فوری و عصبی نپردازند.