فیلم «حماسه کولی»؛ ستاره‌‌ای پارسی‌تبار از هند

روزنامه شهروند: این روزها استقبال جهانی از فیلم «حماسه کولی» که راوی قصه گروه موسیقی راک «کوئین» و خواننده مشهور آن فِردی مرکوری است، به تیتر یک اخبار هنری و سینمایی جهان تبدیل شده است. آثار سینمایی که مُهر «زندگی‌نامه‌» بر خود دارند، معمولا اکرانی محدود و کم‌فروش را تجربه می‌کنند، اما «حماسه کولی» را باید یکی از استثناهای بزرگ این قاعده محتوم به شمار آورد، هرچند که جذابیت نام فردی مرکوری را نیز در این ماجرا نباید دست‌کم گرفت.

تولد یک پدیده

هنگامی که برایان می، راجر تیلور و تیم استافل حین تحصیل در کالج سلطنتی لندن تصمیم به راه‌اندازی یک گروه موسیقی راک گرفتند، تصورش را هم نمی‌کردند یکی از دوستان استافل با نام فرخ بُلسارا که فقط برای یک کمک مقطعی به گروه اضافه شده بود، قرار است بعدها تبدیل به مشهورترین خواننده‌ها و ترانه‌نویس‌های دنیا شود. فرخ بُلسارا که امروز همه او را با نام فردی مرکوری می‌شناسند، پنجم سپتامبر ١٩٤٦ در تانزانیا به دنیا آمد.

پدر و مادر او عضو جامعه ایرانیان زرتشتی هندوستان بودند که به پارسیان هند مشهورند. فرخ آموزش موسیقی را از ٧سالگی شروع کرد و هنگامی که در ١٧سالگی به همراه خانواده‌اش راهی انگلستان شد، در نواختن پیانو و گیتار مهارتی بی‌بدیل داشت. او به سبب سخت‌بودن تلفظ نامش در زبان انگلیسی نام هنری فردی مرکوری را برای خود برگزید و با درخشش در گروه کوئین این نام را شهرتی جهانی بخشید.

کوئین ابدی

گروه موسیقی کوئین زودتر از آن‌چه تصور می‌رفت، مورد توجه بریتانیایی‌ها و سپس مردم دنیا قرار گرفت، اما در همه ادوار فعالیت این گروه، یعنی از دوران اوج آن در دهه٧٠ تا به امروز که همچنان فعال است، بی‌شک نام فردی مرکوری همچون سایه‌ای سنگین بر سر آن قرار داشته و حتی حالا که ٢٧‌سال از مرگ مرکوری می‌گذرد، طرفداران کوئین هنوز و همچنان گروه موسیقی محبوب خود را با معیار «دوران مرکوری» مورد سنجش قرار می‌دهند.

جذابیت مرکوری برای طرفداران موسیقی راک، منهای اِلمان‌هایی چون موسیقی و ترانه‌، به اجراهای زنده او نیز برمی‌گشت. مرکوری به معنای واقعی کلمه جزو خواننده‌هایی بود که صحنه را تمام و کمال در دست می‌گرفت و مخاطب را به هرکجا که اراده می‌کرد، می‌برد.

پارسیان هند

زرتشتی‌های پارسی پس از ورود به هند، در شهر بمبئی اقلیتی کوچک اما به لحاظ اقتصادی قدرتمند را تشکیل دادند و تا به امروز با گذشت ١٢٠٠‌سال از زمان استقرار در سرزمین جدید، آداب و سنن خود را همچنان حفظ کرده و مورد احترام جامعه هند هستند. منهای فِردی مرکوری، از دیگر پارسیان مشهور هند می‌توان به هومی جی. بهابا (پدر برنامه هسته‌ای هند)، جمشید جی‌تاتا (پدر صنعت هند) و فیروز گاندی (همسر ایندیرا گاندی و پدر راجیو گاندی، دونفر از نخست‌وزیرهای هند) اشاره کرد.