ظریف و لاریجانی در سیبل استیضاح دلواپسان

روزنامه ایران نوشت: سنگ بزرگ، یک دانه‌اش هم نشانه نزدن است. حالا چه برسد به اینکه یکی‌اش دو تا شود. مانند پروژه‌ای که این روزها نمایندگان مخالف دولت کلید زده‌اند؛ استیضاح همزمان علی لاریجانی و محمدجواد ظریف.

آنها رئیس مجلس و وزیری را همزمان در تیررس خود قرار داده‌اند که اولی با ۱۰ سال ریاست مداوم در آستانه رسیدن به رکورد مدت حضور در این جایگاه در جمهوری اسلامی است و دومی هم در طول ۵ سال در مقابل تمام ۱۴ بار تلاش مخالفانش حتی کارت زرد هم از مجلس نگرفته است. آیا استیضاح همزمان این دو می‌تواند حتی کورسویی از امید برای مخالفان دولت در مجلس داشته باشد؟ به نظر این طور نمی‌رسد.

حسینعلی حاجی دلیگانی، نماینده طراح هر دو طرح در پاسخ به این سؤال که چقدر امید به موفقیت طرح‌هایش دارد، می‌گوید: «ما مکلفیم به وظیفه نه نتیجه.» همین نشان می‌دهد که برکناری لاریجانی و ظریف حتی برای طراح طرح هم نشدنی می‌نماید. با این حساب باید پرسید که هدف حاجی دلیگانی و همفکرانش از پیش کشیدن این دو طرح چیست؟

ظریف و لاریجانی در یک سیبل

طرح استیضاح وزیر خارجه ۲۴ امضا و طرح استیضاح علی لاریجانی ۲۷ امضا دارد؛ همگی هم از طیف شناخته شده مخالفان دولت هستند. دو طرح استیضاح ۱۲ امضای مشترک هم دارند. حاجی دلیگانی طرح استیضاح ظریف را هفته قبل به راه انداخته بود و طرح استیضاح علی لاریجانی را دیروز علنی کرد. البته علی اصغر یوسف‌نژاد عضو هیأت رئیسه مجلس به ایرنا گفته است که تعداد امضاهای طرح سؤال از رئیس مجلس به ۲۰ نفر کاهش یافته و از حدنصاب لازم که ۲۵ امضا است، خارج شده و دیگر قابل بررسی نیست.

لوایح چهارگـانه فصل مشترک دو استیضاح

در طرح استیضاح علی لاریجانی یک موضوع مورد اشاره و اعتراض واقع شده است؛ نظر رئیس مجلس درباره ایرادات هیأت عالی نظارت مجمع تشخیص مصلحت نظام به دو لایحه پالرمو و اصلاح قانون مبارزه با پولشویی. جایی که علی لاریجانی با وجود خواسته شورای نگهبان و هیأت یادشده، این لوایح را بدون بررسی مجدد در کمیسیون و صحن مجلس به مجمع تشخیص مصلحت نظام برگرداند. حالا استیضاح کنندگان علی لاریجانی معتقدند که او بدون اطلاع مجلس و برخلاف اصل ۱۱۲ قانون اساسی این کار را انجام داده و این یعنی نقض سوگندی او برابر ماده ۱۶ آیین‌نامه به خداوند قادر متعال در برابر قرآن کریم یاد کرده است. تا اینجای کار مشخص است که این طرح استیضاح دنباله‌ای است از همان دعواهای درون پارلمان بر سر لوایح مرتبط با FATF. حالا باز هم به استیضاح ظریف برمی‌گردیم. استیضاحی که هفته قبل و پس از سخنان او در تأیید وجود پولشویی در کشور کلید خورده بود.

حاجی دلیگانی روز ۲۹ آبان‌ماه به وضوح دلیل استیضاح ظریف را در اظهار نظرهای مختلفی این گونه بیان کرده بود: «آقای ظریف طی روزهای اخیر سخنانی را درباره وجود پولشویی گسترده در کشور عنوان کرد که از ایشان خواسته شد تا ۲۹ آبان مدارک خود را در این باره به دست نمایندگان برساند. آقای ظریف تاکنون مدارک خود را ارائه نکرده است. برهمین اساس هم نمایندگان طرح استیضاح وی را تدوین و پس از جمع‌آوری امضا، تقدیم هیأت رئیسه مجلس می‌کنند.»

به وضوح معلوم است که از مجموع ۱۱ بند استیضاح ظریف تمرکز اصلی روی بند اول آن یعنی «اظهارات و اتخاذ مواضع ناصواب از جمله اتهام پولشویی به جمهوری اسلامی ایران» است و بقیه بندها تا همین دیروز که متن طرح یاد شده منتشر شد، اصلاً مورد اشاره قرار نگرفته بودند. استیضاح کنندگان ظریف اصرار دارند که او پولشویی موجود در کشور را به مخالفان CFT نسبت داده است. با این تفاسیر نقطه مشترک این دو استیضاح یک چیز است؛ لوایح مرتبط با FATF.