سلیمی نمین: شاخص شجاعت، اصلاح خطاست

نامه نیوز: عباس سلیمی نمین به اظهارات امام جمعه موقت تهران در خصوص مطلب یک روزنامه، واکنش نشان داد.

متن این یادداشت سیلمی نمین به شرح زیر است:

امام جمعه موقت تهران حجت الاسلام خاتمی-در خطبه های نماز جمعه این هفته خود ،روزنامه ایران را به دلیل درج مقاله ای تحت عنوان «دور برگردان فرهنگی» مورد سرزنش قرار داد واز مسئولان ذی ربط ونظارت کنندگان بر امر رسانه های مکتوب برخورد جدی با این ارگان دولت را خواستار شد. مروری بر یادداشت مورد انتقاد خطیب محترم ،به وضوح روشن می سازد که نه تنها نویسنده آن یعنی آقای عباس عبدی آن چه در خطبه نماز جمعه ادعا شده را مطرح نساخته، بلکه به عکس ،در صدد تحطئه و رد آن بر آمده است.؛

به عبارت دیگر ،نویسنده مقاله ابتدا دیدگاه عرضه شده توسط آقای فاضل میبدی را (البته بدون ذکر نام) نقل کرده وسپس به نقد آن پرداخته است.گرد آورندگان مطلب برای جناب خطیب ،صرفاً طرح موضوع مورد مخالفت قرار گرفته را در یادداشت خوانده، اما متاسفانه خود را بی نیاز از پی گیری ادامه مطلب یعنی بخش ردیه آن دیده اند.

این که مسئولان حوزه های مختلف ،به ویژه امور کلان فرهنگی برای اشراف بر فعل وانفعالات گسترده در کشور دستیارانی را به کار گیرند امرپسندیده ای است(البته نه در این سطح) ،اما زمانی که از میان گردآوری شده ها موضوعاتی رابرگزیدند تا از تریبون های مختلف از جمله نماز جمعه آن هم نماز جمعه تهران مطرح شود،خطیب محترم می بایست خود به منابع اولیه مراجعه کند ودست کم یک بار زحمت قرائت مطلب را متحمل شود ،نه آن که صرفاً به استنباط و برداشت گردآورندگان بسنده نماید.

متاسفانه ظاهراً به دلیل کثرت اشتغالات ،از این مهم یعنی پای بندی به یک منطق ساده وابتدایی درقضاوت، غفلت شده وسه جفای فاحش-یکی به نویسنده مطلب ودیگری به جریده مورد اشاره ودر نهایت به نمازگزاران عزیز-صورت گرفته است.

آن چه در این زمینه حائز اهمیت است چگونگی اصلاح خطاست وگرنه هیچ کس نمی تواند خود را مصون از خطا بپندارد. باید دید آیا خطیب محترم آمادگی دارد که طی یادداشتی کوتاه از نویسنده ومنتشر کننده مطلب عذرخواهی کرده و در نوبت بعدی پذیرش مسئولیت اقامه نمازجمعه،آن چه به غلط به مومنین ومومنات عرضه داشته است را اصلاح کند؟

یکی از شاخص های مهم در ارزیابی شخصیت های سیاسی داشتن شجاعت اعتراف به خطاست. ممکن نیست سیاست مداری دست کم به سهو مرتکب خطا نشود، اما باید آمادگی آن را داشته باشد که هر زمان به هر دلیل از حوزه انصاف در قول وعمل خارج شد بلافاصله در صدد اصلاح خطا برآید. ممکن است ما به نویسنده محترم وجریده انتشار دهنده مقاله انتقادات اصولی ومبنایی داشته باشیم، اما این امر به هیچ وجه دادن نسبت ناروا به آن هارا بر ما مباح نخواهد ساخت.

شجاعت پذیرش خطا گر چه بسیار سخت است ،اما جزء لاینفک سیاست ورزی دینی است وگرنه به تدریج به سوی سیاست ورزی عرفی سوق خواهیم یافت وجز ظاهری از سیاستمداری مذهبی در ما باقی نخواهد ماند.