شایعات درباره ترک برداشتن برج میلاد

مقایسه وضعیت گذشته و کنونی نگهداری و پایش برج میلاد به‌عنوان یک سازه منحصر به فرد در کشور نشان می‌دهد همزمان با آغاز پروژه ساخت سازه بتنی برج میلاد طی مراحل مختلف تا پایان عملیات ساختمانی، با استفاده از سیستم‌های کنترلی دقیق و آنلاین، حرکت و رفتارهای لرزه‌ای این سازه مورد بررسی و آنالیز قرار می‌گرفت اما برخی تغییرات به وجود آمده در وضعیت کنترل و نگهداری برج امکان تعیین دقیق وضعیت کنونی آن را از بین برده است.

به گفته عباس زرکوب و صنایع پسند از مدیران سابق برج میلاد بررسی‌ها نشان می‌دهد تغییر در نحوه بهره‌برداری طرح کلی برج میلاد و جابه‌جایی در محل استقرار پارکینگ از جهت پایداری اشکالی را به سازه برج میلاد وارد نمی‌کند. با این حال با توجه به اطلاعات موجود از وضعیت فونداسیون و پی سازه بتنی برج میلاد و همچنین جانمایی پارکینگ طبقاتی و گود رهاشده مربوط به فاز ۲ برج میلاد چند نتیجه مشخص درخصوص وضعیت پایداری برج و سایر سازه‌های موجود در اطراف آن قابل استخراج است.

در تحلیل وضعیت ترک‌های ایجاد شده در طبقات منفی پارکینگ برج میلاد، با توجه به استقلال سازه بتنی برج و پارکینگ، این اطمینان وجود دارد که ترک در سازه پارکینگ خدشه‌ای به سازه برج وارد نخواهد کرد. سازه بتنی برج میلاد با خاکبرداری تپه گیشا جانمایی شده است. نکته مهم آن است که عمده وزن برج از خاک برداشته شده از منطقه تفاوت چندانی ندارد بنابراین خاک از وزن برج تحت فشار نیست. مطابق با آخرین برآوردها مقاومت خاک معادل ۵کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع بود که نشان می‌دهد وزن وارد شده ناشی از برج کمتر از این میزان است.

علاوه بر این احتمال وجود آب زیرزمینی در محدوده سازه بتنی برج میلاد و کاهش مقاومت پی برج نیز قابل رد است. بررسی‌ها در زمان ساخت سازه بتنی برج میلاد نشان می‌دهد تا عمق ۱۰۰ متری سازه برج، آب زیرزمینی وجود ندارد بنابراین پی برج روی آب قرار ندارد اما آبی که در گودال‌های اطراف برج مشاهده می‌شود زهاب‌های سطحی ناشی از بارندگی است که به مرور جذب می‌شود.

در حال حاضر یکی از مسائلی که درخصوص نشت آب ممکن است نگرانی‌هایی را ایجاد کند مربوط به آبنمای جانبی ساخته شده در محوطه برج میلاد است. از آن جاکه در زمان ساخت این آبنما، مسائل فنی به جهت مسدود کردن روزنه‌های نشت آب رعایت نشده ممکن است زهاب‌های سطحی را در لایه‌های خاک اطراف برج ایجاد کند که به مرور جذب می‌شود و امکان ایجاد مشکل در پایداری برج را ندارد.