انتقاد از نحوه برخورد با ارسال‌کنندگان پیامک تهدید

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: دیروز رئیس مجلس شورای اسلامی گفت: «وزارت اطلاعات، پیامک‌های توهین‌آمیز به نمایندگان را پیگیری کند. این رفتار ناصحیح در کشور مشکل ایجاد کرده است.»

اشاره آقای دکترعلی لاریجانی رئیس‌مجلس شورای اسلامی به کسانی است که در مقاطع مختلف به‌ویژه زمان‌هائی که موضوعات مهم و حساسی از قبیل برجام، اف.ای.تی‌.اف یا رای اعتماد به فلان وزیر یا استیضاح فلان شخص مطرح است با ارسال پیامک‌ها و تهدید و توهین تلاش می‌کنند آراء نمایندگان را تحت تاثیر قرار دهند و اهداف خود و گروه و جناح خود را تامین نمایند. این افراد، البته به شیوه‌های دیگری نیز متوسل می‌شوند که آنها نیز خلاف هستند ولی گویا توسل به ارسال پیامک مهم‌ترین بخش این اقدامات خلاف است که بالاخره صدای رئیس مجلس را هم درآورده و او نیز، هرچند بسیار دیر، سرانجام در صدد مقابله با این اقدام خلاف برآمده است.

اقدام دیرهنگام آقای رئیس‌ مجلس هم قابل تحسین است ولی ایکاش ایشان بجای استفاده از عبارت «پیگیری کند» که تا حدودی مبهم است و نوعی توصیه برای شناسائی ارسال‌کنندگان این پیامک‌ها را القاء می‌کند، با صراحت و بدون تعارف اعلام می‌کرد وزارت اطلاعات، افراد شناخته شده‌ای که این پیامک‌ها را می‌فرستند را تعقیب قانونی کند. قطعاً آقای رئیس مجلس نیز همچون سایر مردم خبر دارند که منشا این پیامک‌ها مشهد است و رهبری این اقدام در اختیار فردی است که نام، عکس، پایگاه عملیاتی و سایر خصوصیات او کاملاً مشخص است. علاوه بر این، شماره‌ها و تمام ویژگی‌های تلفن‌هائی که با آنها این پیامک‌ها ارسال می‌شوند نیز کاملاً شناخته شده هستند.

بنابراین، اکنون فقط اراده‌ای برای تعقیب مجرم اصلی و سایر مجرمین لازم است و نیازی به تعارفاتی از قبیل استفاده از تعابیری همچون پیگیری نیست. اگر تا امروز این افراد به خود اجازه داده‌اند از طریق پیامک به نمایندگان مجلس توهین کنند یا آنها را مورد تهدید قرار دهند تا اهداف خلاف خود را محقق سازند، به این دلیل بوده که اراده‌ای برای برخورد با آنها وجود نداشته و حتی از حاشیه امن و حمایت‌هائی هم برخوردار بوده‌اند و هنوز هم هستند. اداره کشور با تعارفات و ملاحظات میسر نیست. با هرکس که خلاف قانون و اخلاق عمل می‌کند باید برخورد شود و ملاحظه عنوان و وابستگی‌ها و سایر امور نیز نباید مانع برخورد شود.

نکته دیگر که در عبارت بکاررفته توسط آقای رئیس مجلس شورای اسلامی قابل تامل است اینست که ایشان فقط از کلمه «توهین» استفاده کرده‌ و از افشای این واقعیت که ارسال‌کنندگان این پیامک‌ها علاوه بر توهین، حتی از حربه «تهدید» هم استفاده می‌کنند، خودداری کرده است. واقعیت اینست که جماعت متوسلین به پیامک، عناصر گستاخی هستند که به خود جرات می‌دهند نمایندگان مجلس را تهدید کنند که اگر به فلان لایحه یا طرح رای بدهید با شما برخورد می‌کنیم! چنین اقدام خلافی در طول چهار دهه گذشته سابقه نداشته و بدعتی است که توسط این جماعت بنیان‌گذاری شده است و اگر جلوی آن گرفته نشود، به تهدیدهای بزرگ‌تری نیز تبدیل خواهد شد و این دامن مقامات بالاتر نظام را نیز خواهد گرفت.

نمایندگان مجلس باید با تشخیص خود و در نهایت آزادی رای بدهند و هیچکس حق ندارد آنها را وادار به رای دادن یا ندادن به طرح، لایحه یا شخص و موضوعی کند. این، نص صریح قانون اساسی است و هرکس در هر جایگاهی این قانون را نقض کند و این حق را از نمایندگان مجلس سلب نماید مستوجب مجازات است. چنین تهدیدی وقتی نسبت به نمایندگان مجلسی که مسئولیت قانون‌گذاری دارند صورت می‌گیرد، اوج زشتی و پلشتی و جسارت را نشان می‌دهد. به همین دلیل است که مجلس باید در صف مقدم برخورد با این جماعت باشد و اینگونه نشود که این موضوع نیز همچون بسیاری از موضوعات دیگر به فراموشی سپرده شود. اگر ریشه این تهدید همینجا سوزانده نشود، در آینده کاری از کسی ساخته نیست.