نامه ۱۷ نماینده آمریکایی درباره صادرات دارو به ایران

ایرنا: رسانه های آمریکا روز چهاشنبه گزارش دادند که برخی اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از دولت واشنگتن خواستار فراهم شدن امکان دسترسی آسیب پذیرترین شهروندان ایران به داروهای حیاتی شده اند.

بر اساس این گزارش؛ ۱۷ نماینده در نامه ای به استیو منوچین وزیر خرانه داری (دارایی) ایالات متحده، با اشاره به نتایج منفی تحریم های دولت دونالد ترامپ بر زندگی ایرانیان، خواستار ایجاد تغییراتی در آنها به گونه ای شده اند که مردم ایران بتوانند به داروهای مورد نیاز و حیاتی دست یابند.

به گزارش ایرنا؛ تارنمای شبکه 'اس آر اف'(SRF) سوئیس پیشتر به مشکل کمبود داروهای خاص در ایران اشاره کرد و نوشت: واشنگتن که به سبب اعمال تحریم مانع ارسال و فروش دارو به ایران ایجاد کرده است،خود تمایلی به مقصر شناخته شدن در مرگ بیماران و کودکان ایرانی به دلیل کمبود دارو ندارد.

تارنمای این شبکه سوئیسی افزود: آمریکا برای اعمال فشار به ایران، این کشور و تمام طرف هایی را که با آن داد و ستد کند، تحریم کرده است. اما این اقدام موجب کمبود اقلام دارویی و غذایی در ایران شده و جان بسیاری افراد به ویژه بیماران سرطانی را به خطر انداخته است.

از این رو سوئیس می کوشد با ایجاد یک ساز وکار ویژه، اقلام انسان دوستانه را به دست ایرانی ها برساند. اگرچه ارسال این کمک ها به ایران کار سختی نیست اما مشکل اصلی در نظام پرداخت ها است که به دلیل تحریم های آمریکا دشوار شده است.

این در حالی است که پیش از امضای توافق هسته ای با ایران، چنین سازوکاری وجود داشت و در واقع سوئیس به دنبال استفاده از همین تجربه برای عملی کردن چنین ساز وکاری است.

«فیلیپه ولتی» رئیس اتاق بازرگانی ایران و سوئیس و سفیر پیشین این کشور در تهران معتقد است که برن به عنوان حافظ منافع آمریکا در ایران در موقعیت خوبی برای پیگیری این موضوع است.

به گفته وی، اهمیت این موضوع به دلیل وضعیت انسانی ویژه در ایران محرز است و سوئیس به خاطر شهرت و توانایی که به عنوان میانجی گر دارد، از عهده چنین کاری بر می آید.

ولتی همچنین از عدم تمایل آمریکا به مقصر شناخته شدن در مرگ بیماران و کودکان بیمار ایرانی به دلیل کمبود دارو اذعان کرد .

سفیر پیشین سوئیس در تهران معتقد است که منافع این اقدام بشردوستانه با تمام خطرهای موجود، بیشتر از زیان های احتمالی آن است.

وی گفت: ایرانی ها فراموش نخواهند کرد که چه کسی در دوره سختی به آنها کمک کرده و تنهایشان نگذاشته است.