نماینده تهران: بودجه، جای تسویه‌حساب نیست

بهروز نعمتی؛ عضو هیأت رئیسه مجلس در روزنامه ایران نوشت: لایحه بودجه ۹۹ به طور قطع دچار نقاط ضعفی است که هیچ کس نمی‌تواند آن را رد و انکار کند. از جمله اینکه اصلاحات ساختاری بودجه مورد تأکید رهبر معظم انقلاب به طور کامل در لایحه دولت لحاظ نشده است و نیاز به کار بیشتری دارد.

همین طور در موارد متعددی از لحاظ درآمدها، رقم فروش نفت، قیمت دلار، مالیات‌ها و مسائل بسیار دیگری می‌توان نگاهی انتقادی به این لایحه داشت؛ انتقاداتی که البته در اکثر موارد شامل تمام بودجه‌های قبلی کشور هم می‌شود. اما آیا این دست ایرادات که کم و بیش همه گرایش‌ها و حتی خود دولت هم معترف به آن است می‌تواند به هر رفتار و برخوردی در این حوزه مشروعیت ببخشد؟

متأسفانه در روزهای اخیر و در همین گام‌های ابتدایی بررسی بودجه در کمیسیون تلفیق مجلس شاهد انتشار خبرهایی تأسف‌بار بودیم. اینکه یک خبر کذب در حد تهدید رئیس‌جمهوری به استعفا برای رأی مثبت به کلیات این بودجه و یا خبر حمله پیامکی مجدد به نمایندگان مجلس و تهدید آنها در خلال بررسی لایحه مهم بودجه سالانه کشور از کمیسیون تلفیق شنیده می‌شود، باید ضمن ابراز تأسف معترف به خطرناک بودن این وضعیت هم بود.

چیزی که از لابه‌لای این دست رفتارها می‌توان دریافت، تنها نوعی تسویه‌حساب سیاسی در زمین لایحه بودجه کل کشور برای سال ۹۹ است. حتی با عینک خوش‌بینی هم نمی‌توان این مسائل را با توجه به برخی سوابق به دلسوزی یکسری از افراد و جریان‌ها منسوب کرد.

بودجه ۹۹ برای کشور ما در اوج فشارهای خارجی موضوعی است که باید در فضایی صددرصد کارشناسی و با نگاهی ملی مورد توجه و بررسی قرار بگیرد. پر واضح است که در این شرایط بروز خطا در تدوین بودجه می‌تواند پاشنه آشیل کشور ما باشد. به عبارتی ما در شرایطی نیستیم که بتوانیم لایحه بودجه کشور را وجه‌المصالحه دعواها و رقابت‌های سیاسی کنیم.

اولین موضوعی که درباره حملات سیاسی اخیر به بهانه بودجه باید گفت، این است که چارچوب سیاست‌زده این رفتارها بخوبی نشان می‌دهد که رفتار انتقادی مخالفان، حتی اگر با هدف اصلاح بودجه باشد فرسنگ‌ها با رفتار فنی و کارشناسی فاصله دارد. آیا با رفتاری سیاست‌زده و غیرکارشناسی می‌توان به اصلاحاتی فنی و کارشناسی در بودجه رسید؟ آیا حمله پیامکی و یا انتشار خبری کذب درباره استعفای رئیس‌جمهوری نسبتی با بررسی فنی بودجه کشور دارد؟ اینچنین است که اگر ادعای مخالفان دولت درخصوص تدوین غیرکارشناسی بودجه را بپذیریم، باید به این جریان یادآور شویم که رفتار و واکنش خود آنها نیز کاملاً غیرفنی و غیرکارشناسی است.

حال با چنین نوع رفتاری که باعث گرفتار کردن بودجه در تور منازعات سیاسی می‌شود، آیا باید انتظار داشت که بررسی بودجه ۹۹ در کمیسیون تلفیق به کارآمد شدن این لایحه بینجامد؟ آیا با این روش اساساً جایی برای توافق دولت و مجلس و درک متقابل این دو از اصلاحات مورد نیاز لایحه بودجه ۹۹ باقی می‌ماند؟ متأسفانه از ظواهر ماجرا این گونه به نظر می‌رسد که یک جریان در آستانه انتخابات مجلس یازدهم از یک سو درصدد این است که حضور رسانه‌ای پررنگ‌تر و برجسته‌تری در فضای سیاسی داشته باشد و از سوی دیگر هر موقعیتی را تبدیل به صحنه نمایشی کند که در آن خود نقش مدافع مردم و رقبا نقش دشمنان ملت را بازی می‌کنند. اما به بازی گرفتن بودجه کشور در چنین نمایشی می‌تواند در نهایت کل صحنه نمایش را به سمت و سوی دیگری ببرد.

در اینکه لایحه بودجه نیازمند اصلاحاتی حتی اساسی است نمی‌توان شک کرد. اما هر نوع مانع‌تراشی و حمله‌ای به لایحه را نمی‌توان اصلاح آن نامید. رفتار و مجموعه اقدامات مخالفان دولت در این روزها نیز حکایت از آن دارد که بیش از آنکه اصلاحات این بودجه دغدغه اصلی آنها باشد، استفاده سیاسی در آستانه انتخابات از این لایحه منظور آنهاست. حال آنکه این انتخابات با هر نتیجه‌ای که به پایان برسد، کشور در سال بعد نیازمند اداره بر اساس لایحه بودجه، زیر سنگین‌ترین فشارهاست و سؤال این است که بودجه‌ای که از مسیر تسویه‌‌حساب‌های سیاسی به سرانجام رسیده، می‌تواند ابزار قابل اتکایی برای کشور جهت تحمل این فشارها باشد؟