به هفتادی‌ها و هشتادی‌ها نگویید چه بپوشند

روزنامه ایران: این اعجوبه‌ها را دیدید و خیلی خوب می‌شناسید. اعجوبه بودن نه توهین بلکه شاخصه مهم دختر و پسرهای دهه های هفتاد و هشتاد است که خودشان هم آن را قبول دارند. به‌طور آزمایشی به یکی‌شان بگویید اعجوبه؛ خنده‌ای از روی بیخیالی سر می‌دهند و با آن رگ فرمان‌ناپذیریشان بادی به غبغب هم می‌دهند که بله درست گفتید.

این یعنی وقتی که جوان دهه شصت تمام دوره جوانی اش را در سرکوب‌ شدن های اینجا و آنجا برای داشتن یک نظر مستقل خرج می‌کرد، این بچه‌ها حالا بخوبی می‌دانند چه می‌خواهند و چطور آن را به‌دست بیاورند.

همین روحیه سرکش باعث شده این نسل خیلی زود تسلیم نشود و اگر آنها را با ظاهری متفاوت ببینید درحالی که در دلتان شروع به تجزیه تحلیل آن تفاوت‌ها می‌کنید اما چیزی به رویشان نمی‌آورید این یعنی خب، حتماً اقتضای سنشان است. لباس اگر برای جوان و نوجوان دهه هفتاد و هشتاد همه چیز نباشد اما یک مسأله بسیار بسیار مهم است؛ گاهی حتی خودنمایی‌ها و حد و مرز گذاشتن‌هایشان در روابط دوستانه با سبک لباس پوشیدنشان شکل می‌گیرد.

کافی است از کنار یک دانشگاه عبور کنید و جماعتی از دختر، پسرهای ۱۸-۱۹ ساله را ببینید که اصولاً هیچ شباهتی به گذشته نوستالژیک دهه شصتی‌ها ندارند. سبک لباسی که آنها در این محیط می‌پوشند با تمام احتیاط و قانونمداری شان بسیار راحت و بی‌شیله پیله است. اصولاً ممکن است که یک پسر را با شلوار گرمکن ورزشی و لباس راحتی هم ببینید به دانشگاه آمده باشد که البته حتماً یا از یک برند معروف است یا فیک درجه یکی است که از بازارهای ترکیه آمده است. این سبک به لباس خیابانی معروف است که حالا در همه جای دنیا هم دیده می‌شود و در ایران هم نوجوانان خوب از آن بهره می‌برند.

هفتاد و هشتادی‌های امروز لباس رسمی و رنگ‌های عرف را نمی‌پسندند. این نسل زمانی پا به عرصه وجود گذاشت که رپرهای زیرزمینی دیگر بی‌نام و نشان نبودند و روی استیج ها می‌خوانند و امروز سبک اعتراضی و جسورانه‌شان یک الگوی شاخص برای آنها شده است. آنها پیرو بی‌چون و چرای رپرهای محبوبشان هستند، پس می‌توان استایل اعتراضی سبک رپ را یکی از شاخص‌ترین الگوهای ظاهری دانست که برای جوان و نوجوان امروزی مهم است.

لباس‌های اسلش که قد و اندازه‌ای بزرگتر از حد معمول دارند، شلوارهای لوله‌ تفنگی با بالاتنه گشاد، تونیک‌های بلندی که برخی مواقع تا روی زانو می‌رسند به همراه کلاه‌های لبه دار و گشاد. بله، این نسل سعی می‌کند از پذیرش قانون دوری کند و آنچه که احساس راحتی و رهایی در آن است ، انتخاب کند.

خالکوبی

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تغییر سبک ظاهر در این دو دهه استفاده از خالکوبی یا حکاکی تتو روی بدن است که در این سال‌ها محبوبیت فراگیری هم پیدا کرده است؛ تا آنجا که برخی به‌صورت افراطی به آن علاقه‌مند شده‌اند. فوتبالیست‌های مشهور تیم‌های محبوبشان اغلب از همین استایل استفاده می‌کنند و این آخر هیجان است که همان تتویی را داشته باشی که لیونل مسی دارد.

بی‌نظمی و همه رنگی

برخلاف جوانان دهه شصت که چند رنگ محدود برای استفاده در لباس داشتند جوانان و نوجوانان امروز زیبایی را در خوش رنگی و تنوع رنگ می‌دانند و خود را به استفاده از چند رنگ محدود نمی‌کنند. استفاده از کت جین با بلوز زیر کت که رنگ جیغ قرمز، صورتی و فسفری دارد، هیچ منعی ندارد. استفاده از دامن‌های چین دار و گلدار و حتی پوشیدن سارافون‌های هندی و پاکستانی که طیف رنگی متنوعی دارند در میان دختران این نسل باعث شده تا حتی مادران آنها هم دست از رنگ‌های تیره بکشند.

استفاده از انگشترهای متنوع در هر دو دست که گاهی حتی هر چهار انگشت یک دست را شامل می‌شود، دستبندهایی که دیگر لزوماً طلا و نقره نیستند بلکه چرم‌های رنگی و حتی بندهای نایلونی به همراه قطعه کوچکی از نشان ماه تولد است هم بین جوانان شایع است. درباره پسران این نسل باید گفت آنها هم هیچ ابایی در استفاده از طیف رنگی شاد ندارند و در کوچه و خیابان پسرهای ۱۹ یا ۲۰ ساله کمی نمی‌بینید که تیشرت‌های صورتی ، زرد و بنفش پوشیده باشند که عکس باب اسفنجی روی سینه لباسشان خودنمایی می‌کند.

دورهمی خودمانی

دورهمی برای آنها جایی برای خوش گذراندن است بنابراین استفاده از استایل اسلش و لباس راحتی حتی به دورهمی‌های آنها نفوذ پیدا کرده با این حال آنها حتی جایی برای شیک پوشی می‌گذارند. شلوارهای تنگ جین یا پارچه‌ای با پیراهن چهارخانه با یقه‌های کاملاً بسته می‌تواند بخشی از این شیک پوشی باشد.

ریش داعشی

آن سبک همیشگی که شیش تیغه بودن مشخصه جنتلمن بودن است را فراموش کنید. امروز آنچه که پسران جوان را پیش چشم دختران متفاوت کرده، ته ریش و ریش‌های بلند و اتوکشیده است که گاهی با غرور دستی به آن می‌کشند که بله این استایل من است؛ دوستم بدار.