احتمال تصادف دو اَبَر کهکشان راه شیری

ایسنا: پژوهشگران "دانشگاه سیدنی" استرالیا در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند کهکشان راه شیری در آینده‌ای بسیار دور با کهکشان "آندرومدا" برخورد خواهد کرد.

به نقل از تک اکسپلوریست، کهکشانی که در آن زندگی می‌کنیم، راه شیری نامیده می‌شود. طبق مطالعه اخیر که شامل بررسی گذشته کهکشان بزرگ "آندرومدا"، همسایه کهکشان راه شیری است، احتمالا در ۴.۵ میلیارد سال آینده این دو کهکشان در مسیر برخورد با یکدیگر قرار خواهند گرفت.

کهکشان آندرومِدا(Andromeda Galaxy) یک کهکشان مارپیچی واقع در صورت فلکیِ آندرومدا است که حدود ۲٫۵ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله دارد. با این‌ که آندرومدا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی به کهکشان راه شیری است، ولی نزدیک‌ترین کهکشان نیست.

آندرومدا احتمالا در چند میلیارد سال گذشته، چندین کهکشان کوچکتر را بلعیده است. اکنون پژوهشگران اعلام کرده اند احتمالا مقصد بعدی این کهکشان در آینده‌ای دور کهکشان راه شیری خواهد بود و در مسیر کهکشان راه شیری نیز قرار خواهد گرفت.

دکتر "داگل مکی"(Dougal Mackey) یکی از پژوهشگران این مطالعه و "گرینت لویس"(Geraint Lewis) استاد دانشگاه سیدنی گفتند: تیم تحقیقاتی بین‌المللی همچنین نشانه‌هایی از کهکشان‌های کوچک‌تر که احتمالا آندرومدا آنها را ۱۰ میلیار سال پیش بلعیده است، یافته‌اند. اما جای نگران نیست چرا که اتفاق بلعیده شدن کهکشان راه شیری توسط اندرومدا زودتر از ۴.۵ میلیارد سال آینده رخ نخواهد داد.

آندرومدا از هاله ستاره‌ای بسیار بزرگتر و پیچیده‌تر نسبت به کهکشان راه شیری برخوردار است و این نشان می‌دهد که بسیاری از کهکشان‌های دیگر نیز توسط کهکشان آندرومدا بلعیده شده‌اند.

پژوهشگران گفتند: با ردیابی بقایای ضعیف این کهکشان‌های کوچک‌تر با خوشه‌های ستاره‌ای، ما توانستیم راهی را که آندرومدا کهکشان‌های کوچک را به سمت خود کشیده و در نهایت آنها را بلعیده است را دریابیم.

پژوهشگران در انتها افزودند: مطالعه آندرومدا همچنین درک ما از رشد و تکامل کهکشان راه شیری در چندین میلیارد سال گذشته را افزایش می‌دهد. یکی از انگیزه‌های اصلی ما برای مطالعه نجوم، درک جایگاه ما در جهان است. یک روش برای یادگیری در مورد کهکشان راه شیری این است که به مطالعه دیگران کهکشان‌ها که شبیه آن هستند بپردازیم و بفهمیم چگونه این سیستم‌ها شکل گرفته و تکامل یافته‌اند.

یافته‌های این مطالعه در مجله "Nature" منتشر شد.