سحری‌هایِ کودکی من

آره.ولله چه روزگاران خوشی داشتیم.البته خدارو شکر همچنان مقید به گرفتن روزه و خواندن نماز هستم که جای شکرش همچنان باقیه.

این کلیپ رو بچه های متولد دهه چهل وپنجاه میفهمند البته همراه با آهی ازدل برخاسته

با سلام یاد روزگار خوب و خوش کودکی به خیر اون سالها همه چیز یک رنگ و بوی خاص داشت صفا و صمیمیت و همدلی بود ......یادش به خیر

کو روسری خانم؟
ها؟؟؟...

کاش همه چی برگرده مثل روزای قبل ای خدا ...از بازی گرفته تا دورهمی ها تا مهمونی ها بدون تجمل ...از غذاهای ساده از پختن اش تا سرخ کردن بادمجون ...الان فقط راه میریم فست فود میخوریم الکی واسه کلاس لباس میخریم ..بهترین وسیله بازی واسه بچمون میخریم که پیش کسی کم نیاریم ... چه کاریه

کاش همه چی برگرده مثل روزای قبل ای خدا ...از بازی گرفته تا دورهمی ها تا مهمونی ها بدون تجمل ...از غذاهای ساده از پختن اش تا سرخ کردن بادمجون ...الان فقط راه میریم فست فود میخوریم الکی واسه کلاس لباس میخریم ..بهترین وسیله بازی واسه بچمون میخریم که پیش کسی کم نیاریم ... چه کاریه

بهترین دوران آن زمانها بود دور هم جمع شدن افطار وسحر همه خانواده از پیر وجوان با آن مناجاتهای بی ریا ودل نشین مسجد میرفتی سیاسی نبود عبادت بود انقدر مداح رنگ وبا رنگ ریا کار نبود مردم ساده وباصداقت بودند وجود پدر بزرگ ومادر بزرگ رنگ وبو به خونه ها میداد احتارام خاصی داشتند نه اکنون که یا در خانه یالمندان هستند با تک وتنها با یک پرستار لعنت به این روزگار حالا

یادش بخیر واقعا چه دورانی بود فقط توی این تصاویر تعداد بچه ها رو کم کشیده چون اون موقع ها تعداد بچه ها بیشتر بود و این خودش یکی از اون خاطرات خانواده ها بود و اکثرا روزه بگیر بودن و مثل الان اینهمه بیماری و ضعف ولی حالی در ایام ماه رمضان عودنمی کرد و مردم معتقدتر بودن