بیرانوند و شوق بازگشت به خانه

بهروز رسایلی در روزنامه همشهری نوشت: تقریبا روزی نیست که علیرضا بیرانوند برای بازگشت به فوتبال ایران چراغ سبز نشان ندهد. اولویت او هم پرسپولیس است و بارها و بارها به صراحت این موضوع را اعلام کرده است. بیرانوند در میانه‌های لیگ نوزدهم با شوق فراوان و سماجت بی‌حصر راهی فوتبال اروپا شد، اما حالا بعد از ۲ سال به کلی تغییر عقیده داده و دریافته بازی در قاره سبز چیزی که او فکر می‌کرد نیست. حتی این اواخر که یک سایت خبری در تحلیلی مدعی شده بود بیرانوند به فوتبال ایران برنمی‌گردد و به تلاش برای پیشرفت ادامه می‌دهد، علیرضا با ادبیاتی بسیار تند این موضوع را تکذیب کرده بود. بنابراین اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، او در آستانه بازگشت است.

  برگرد، اما بدون خمیازه

روزهایی که بیرانوند فکر می‌کرد سقف فوتبال ایران برای او کوتاه است، خیلی پرسپولیسی‌ها را اذیت کرد. او در دوران محمدحسن انصاری‌فرد دستمزدش را با یک متمم ویژه در قرارداد افزایش داد که این موضوع بعدها تبدیل به یک پرونده حقوقی پردردسر شد. غیراز این، کیفیت فنی بیرو هم افت کرد و او تبدیل به نیمکت‌نشین بوژیدار رادوشویچ شد. بیرانوند این مسئله را تاب نیاورد و با خمیازه کشیدن روی نیمکت یا قهر از محل تمرینات پرسپولیس، اعتراضش را به تصمیمات آن زمان کادرفنی نشان داد. او فکر می‌کرد باید برود و آخرش هم رفت. ابتدا یک دوره نیمکت‌نشینی را در آنتورپ بلژیک تجربه کرد و بعد به‌طور قرضی راهی بواویشتا در لیگ پرتغال شد، اما اینجا هم اوضاع به کام او نبوده و تمام‌وقت روی نیمکت نشسته است.

  تضمین برای جام‌جهانی

تقلای علیرضا بیرانوند برای بازگشت به پرسپولیس اما غیراز دلایل باشگاهی، انگیزه‌های ملی هم دارد. بیرانوند خیلی خوب متوجه شد که جایگاه او در تیم ملی مثل گذشته تضمین‌شده نیست و نمی‌تواند با هر سطحی از آمادگی فنی همیشه فیکس باشد. امیر عابدزاده به‌طور جدی جایگاه او را تهدید کرد و حتی به ترکیب اصلی هم رسید. شاید اگر اشتباه امیر در بازی با کره‌جنوبی نبود، امروز او به حضور ثابت در جام‌جهانی نزدیک‌تر از بیرانوند می‌بود. همه اینها نشان می‌دهد بیرو برای بازیابی جایگاهش در تیم ملی نیاز دارد یک‌جا فیکس بازی کند و توی دید باشد. کجا بهتر از پرسپولیس؟ جایی که هواداران هم او را می‌خواهند و در حمایت از این دروازه‌بان به کادرفنی تیم ملی فشار می‌آورند.

  شروع با انتقال قرضی؟

البته همه این مسائل در شرایطی مطرح می‌شود که بیرانوند هنوز یک فصل دیگر با آنتورپ قرارداد دارد، اما با توجه به بی‌نیازی باشگاه بلژیکی و اصرار بیرانوند به جدایی، بسیار محتمل است که آنتورپ در فصل پایانی قراردادش با بیرانوند، گلر ایرانی را به‌طور قرضی در اختیار سرخپوشان قرار بدهد. از این‌رو بعید به‌نظر می‌رسد مشکل خاصی در مسیر بازگشت علیرضا به فوتبال ایران وجود داشته باشد.

  رقبای بیرو

با توجه به شرایط حامد لک، پرسپولیس برای فصل جدید حتما دروازه‌بان می‌خواهد و البته که اولویت اول آنها هم علیرضا بیرانوند است، اما اگر به هر دلیلی بازگشت بیرو عملی نشود، سرخ‌ها سراغ سایر گزینه‌ها خواهند رفت. پیام نیازمند که او هم در پورتیموننزه پرتغال شرایط مشابهی دارد و به نیمکت چسبیده، می‌تواند یکی از گزینه‌های بالقوه پرسپولیس باشد. بعد از درخشش علیرضا حقیقی در جام حذفی برابر استقلال، اسم گلر نساجی هم برای بازگشت به جمع قرمزها مطرح شده؛ مخصوصا که حقیقی ملاقاتی غیرمنتظره هم با رضا درویش مدیرعامل پرسپولیس داشت. با این حال خیلی از هواداران نسبت به بازگشت حقیقی موضع مثبت ندارند.