غائله ورزشگاه تبریز از زاویه‌ای دیگر؛ جنایت سریالی

روزنامه اعتماد: طبیعی است که درگیری‌های بازی بین تراکتورسازی و پرسپولیس بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. بیشتر که البته کلمه‌ای است ناکافی. نیمه‌تمام ماندن بازی تراکتور و پرسپولیس در حال حاضر تیتر یک اخبار در ایران است. چه ورزشی و چه غیرورزشی. همین احتمالا باعث شده حواس‌ها از اتفاقاتی که چند روز قبل از بازی دو تیم رقم خورد چشم بپوشند.

بلاتشبیه ماجرا شبیه به قتل‌های سریالی است. انگار یک رشته قتل رقم خورده باشد ولی پلیس و رسانه‌ها به خاطر شلوغ‌بازی‌ها متوجه سرنخ‌هایی که طعمه‌ها را به هم پیوند می‌دهند نشده باشند. یا یکی از مقتول‌ها آن‌قدر بزرگ بوده که همه توجهات را به خودش جلب کرده و باعث بروز تفسیرهای گوناگون شده که همه از اصل داستان به دور هستند.

دعوای بین تماشاچیان پرسپولیس و تراکتور چند سالی است که وجود دارد. چه وقتی تراکتوری‌ها به آزادی می‌آیند و چه وقتی پرسپولیس مهمان یادگار امام تبریز است. فحاشی کلامی هم همیشه بین طرفداران دو تیم رد و بدل شده ولی آنچه تا به حال سابقه نداشت اعمال خشونت فیزیکی بود. اتفاقی که درنهایت باعث نیمه تمام ماندن بازی شد. همین باید همه را به وجود داشتن مسائلی در پشت پرده مظنون می‌کرد اما به دلیل هیاهوی ایجاد شده سرنخ‌ها مخفی ماندند.

نیمه تمام ماندن بازی تراکتور و پرسپولیس، در ادامه دو جنجال بزرگ فوتبالی در کمتر از دو هفته گذشته در استان‌های آذربایجان غربی و شرقی بود. ابتدا در فینال جام رمضان شهرستان خوی، در مسابقه‌ای که به قول مردم شهر برای پدر و مادر بازیکنان هم اهمیتی نداشت یک دعوای بی‌سابقه به وقوع پیوست. تصاویر منتشر شده از بازی به حدی ترسناک بود که گمان می‌رفت یک جنگ بزرگ رقم خورده نه یک دعوای فوتبالی. در آن بازی که دو تیم میلان و املاک شیخ نوایی به مصاف هم رفته بودند فردی به ناگاه پرچم اقلیم کردستان را روی دست بالا برد و همین باعث به وجود آمدن آن اتفاقات شد.

چند روز بعد سرهنگ سیدجلیل موسوی فرمانده انتظامی شهرستان خوی از شناسایی عوامل اصلی نزاع و درگیری در فینال مسابقات فوتسال جام رمضان خبر داد. با این حال التهابی که از آن بازی برخاسته بود به شهر تسری پیدا کرد و چند روز جو خوی را تحت تاثیر قرار داد.  مدتی بعد و سه روز قبل از بازی پرسپولیس و تراکتور دو تیم نود ارومیه و ون‌پارس در لیگ دسته دو به مصاف هم رفتند و جنجال بزرگ دیگری رقم خورد. در آن بازی هواداران خشمگین بارانی از اشیای پرتابی را روانه زمین بازی کردند به شکلی که داور بازی چند بار خواست مسابقه را متوقف کند اما به هر نحوی که می‌شد آن را به پایان رساند. بعد از بازی به دلیل جو ملتهب سکوها و خیابان‌های اطراف تیم مهمان برای خروج ایمن از ورزشگاه مجبور شد چند ساعت در رختکن بماند.

جنجال در دو بازی نسبتا بی‌اهمیت در فاصله چند روز مانده به بازی همیشه حساس پرسپولیس و تراکتور باید این زنگ خطر را برای مقامات تامینی و ورزشی استان به صدا درمی‌آورد که همه تمهیدات لازم را درنظر بگیرند. همه باید می‌دانستند این بازی آبستن اتفاقاتی غیر قابل پیش‌بینی است و اگر یک بازی فوتسال ساده ممکن است به چنان خشونتی کشیده شود، بازی تراکتور و پرسپولیس می‌تواند خون به پا کند. اتفاقی که در عمل رخ نداد و با بلیت‌فروشی بیش از ظرفیت و عدم بازرسی درست تماشاچیان هنگام ورود، زمینه برای هرج‌ومرج فراهم شد. درنهایت همان‌هایی که بازی‌های قبل را به خشونت کشیده بودند موفق شدند از جو احساسی تماشاچیان تراکتور سوءاستفاده کرده و وضعیت را به گونه‌ای پیش ببرند که بحرانی بزرگ در سطح ملی به وجود بیاید.

همه نکاتی که رسانه‌ها در این چند روز از ریشه‌های اتفاقات ورزشگاه یادگار امام گفتند، در بروز درگیری‌ها تاثیر داشته. رفتارهای اشتباه بازیکنان و مدیران دو ت یم و وضعیت بد معیشتی و عصبی بودن مردم و اشتباهات ارکان قضایی فدراسیون فوتبال در برخورد با خاطیان و چه و چه. اما همه اینها همیشه بوده و همان‌طور که گفته شد نهایتا با جدال‌های لفظی شامل توهین‌های قومیتی به پایان می‌رسید.

اینکه این‌بار کار به سنگ‌پرانی و نیمه‌تمام ماندن بازی کشیده شد یعنی چیزی در این معادله تغییر کرده است. اگر کارآگاه ماهری پیدا شود شاید بتواند سرنخ‌ها را به هم وصل کند و یک نتیجه‌گیری درست پیش روی مخاطب بگذارد. شاید آن وقت مشخص شود چه کسانی عامدانه شیطنت کردند، چه کسانی ترک فعل کردند، چه کسانی از این وضعیت سود می‌برند و چه کسانی در حق فوتبال مرتکب جنایت شدند.