با ورود زنان، جرائم ورزشگاه‌ها تمام می‌شود؟

ایران ورزشی: ورود بانوان به ورزشگاه‌ برای تماشای فوتبال؛ اگر موضوع در همین واژه «تماشای فوتبال» خلاصه شود که نور علی ‌نور است! اما ورزشگاه‌های ایران از سال‌ها قبل مشکلات اساسی و بزرگی دارد که با ساز و کار فعلی ورود زنان به سکوها برطرف شدنی نیست. مسأله حضور زنان تنها مسیر جداگانه ورود و خروج و امنیت جانی و سلامت فیزیکی نیست؛ مشکل فضای مسموم و آلوده ورزشگاه‌هاست که برای آن هیچگاه فکری اساسی و بنیادین نشده. بازی پرسپولیس و فولاد را به خاطر بیاوریم.

مسئولان ورزشگاه‌ها، برای فحاشی و استفاده از جمله‌ها و شعارهایی که در شأن خانواده نیست، چه راهکاری دارند؟ فضای ورزشگاه‌های ایران سال‌هاست برای آقایان هم مناسب نیست و در استادیوم‌های فوتبال اتفاقات عجیب و غریب همچنان رخ می‌دهد. از پرتاب اشیا تا استفاده از مواد مخدر. چند سال پیش بود که یکی از روزنامه‌های کشور از مصرف ماده مخدر «گل» روی سکوها پرده برداشت و همه فهمیدند که این موضوع را هم باید به مشکلات ورزشگاه‌ها اضافه کرد اما سرانجام برای این معضل تصمیمی گرفته شد؟

در فوتبال ایران چیزی با عنوان جرم در ورزشگاه‌ها تعریف نشده؛ شکستن صندلی، فحاشی و هر آنچه از آن با عنوان معضل ورزشگاه‌ها نام برده می‌شود، هیچگاه پای فرد یا افراد خاطی را به دادگاه نکشانده است. سر حسین فرکی در ورزشگاه فولاد شکست. صندلی‌های ورزشگاه یادگار امام بارها شکسته شده و تعدادی از هواداران صندلی شکسته‌ها را به داخل زمین پرتاب کرده‌اند. بارها هنگام کرنر زدن، بازیکنان با مشکل پرتاب اشیا مواجه هستند و این مسأله تقریباً در تمام ورزشگاه‌های ایران وجود دارد. در ورزشگاه‌ آزادی، زنان با اتوبوس از مسیر تونل وارد ورزشگاه شدند؛ استقلال بازی را برد و هرگز مسابقه حاشیه و جنجالی نداشت اما چه تضمینی هست که بازی‌های بعدی لیگ بدون حاشیه، بدون پرتاب سنگ و فحاشی به اتمام برسد؟

موضوع اصلی در مسأله حضور زنان در ورزشگاه‌ها، تصمیمات و اقدامات بازدارنده و جدی است که هواداران فوتبال بفهمند اگر در ورزشگاه جرمی مرتکب شوند، حتماً زیر دوربین دیده می‌شود و مجازات سنگینی در انتظار آنهاست. باید پلیس ورزشگاه توجیه باشد که فحاشی و استفاده از جملات زشت چیزی شبیه پرتاب سنگ و شکاندن صندلی است و باید فرد متخلف دستگیر شود.

تا روزی که این مشکلات برطرف نشده، حضور زنان در ورزشگاه آزادی همچنان با نگرانی‌های فراوانی همراه است. خیال واهی و خامی بیش نیست اگر تصور کنیم که تنها به صرف حضور زنان، جو ورزشگاه‌ها به یکباره سالم می‌شود و فحاشی و اتفاقات زشت و تلخ گذشته تکرار نخواهد شد.