الهلال و چونبوک؛ ایران سرزمین دیگری است

ورزش سه: با مرور دوباره بازی سپاهان برابر استقلال در ورزشگاه آزادی و توجه به صحبت‌های ژوزه مورایس در کنفرانس پس از بازی مبنی بر اینکه مربیگری یعنی هنر ایجاد تعادل در طول بازی، به خوبی در می‌یابیم تدبیری که این سرمربی قابل احترام پرتغالی مقابل همتای خودش در آزادی به کار گرفت، در دو بازی اخیر در فولادشهر علیه خودش استفاده شده است.

آنها که با دراختیار قرار دادن توپ و زمین به استقلال منتظر اشتباهات حریف ماندند و البته نتیجه هم گرفتند، در دیدار برابر فولاد به نوعی و مقابل ذوب هم به نوعی دیگر اسیر همین تاکتیک شدند. بازی سپاهان مقابل استقلال به دو بخش متفاوت قابل تمییز است. یک بخش آن به نمایش نیمه اول سپاهان مربوط می‌شود که آنها توپ و زمین را در اختیار استقلال قرار دادند و سعی کردند از اشتباهات تیم حریف استفاده کنند. بخش دیگر نیمه دوم مسابقه است که سپاهان به مرور سوار بر بازی شد و روی ضدحمله‌ای که پس از ضدحمله خوردن طرح‌ریزی کردند، دروازه استقلال را باز کرده و پس از آن دوباره با بازگشت به فرم اولیه منتظر اشتباهات حریف نشستند؛ دو رویکرد مختلفی که اولی را نکونام و فولاد مقابلش به نمایش گذاشتند و دومی را تارتار در ذوب‌آهن به مانند یک رودست به مورایس زد. 

جواد نکونام به عنوان یکی از شاخص‌ترین سرمربیان ایرانی در فولادشهر اصفهان نمایش بی‌نقص شاگردانش را کارگردانی کرد تا در آخرین دقیقه مسابقه توسط پاتوسی زهرش را بریزد و سه امتیاز ارزشمند از نقش جهان سوغات ببرد. در مسابقه برابر فولاد، سپاهانی‌ها با مالکیت 63 درصدی ره به جایی نبردند و با تنها یک شوت در چارچوب و امید گل 0.3 از خلق موقعیت گل و به تبع آن گلزنی عاجز بودند.

با این حال دیدار برابر ذوب‌آهن برای طلایی‌پوشان به نحو دیگری پیش رفت. مورایس که دوست نداشت بعد از امتیاز از دست دادن مقابل فولاد یک هفته دیگر را هم بدون سه امتیاز دنبال کند، تیمش را با آرایشی هجومی وارد مسابقه کرد. شهریار مغانلو با شکستن طلسم گلزنی در فصل جدید تیمش را پیش انداخت اما سپاهان به مانند بازی با گل‌گهر در حفظ پیروزی ناموفق بود و خیلی زود گل مساوی را روی یک ضربه پنالتی دریافت کردند. تارتار که از چهار بازی نبردن کلافه به نظر می‌رسید، در نیمه دوم تیمش را با شور زیادی به حمله تهییج می‌کرد. دقیقا همان شیوه‌ای که سپاهان مورایس برابر استقلال در نیمه دوم تا پیش از زدن گل اول در پیش گرفت و نتیجه گرفت. همین موضوع باعث شده بود تا عملا سپاهان به جز ده دقیقه پایانی موقعیت چندانی برای گلزنی پیدا نکند.

حالا باید منتظر بمانیم و ببینیم ژوزه مورایس که ایجاد تعادل را هنر مربی می‌دانست، در هفته‌های پیش رو و به ویژه بعد از فیفادی چگونه این بالانس را در تیمش ایجاد خواهد کرد تا به همان اندازه که موقعیت کمی به حریفان می‌دهد، موقعیت‌های زیادی هم روی دروازه حریف ایجاد کند.