ابراهیمی: به دلایل سیاسی تیم ملی را به دایی نمی‌دهند!

روزنامه اعتماد: سرمربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران معتقد است که قلعه‌نویی بهترین گزینه نشستن روی نیمکت یوزهاست و اگر او انصراف داده فرکی می‌تواند این سمت را به عهده بگیرد. ایشان می‌گوید به دلیل مسائل سیاسی نمی‌گذارند علی دایی سرمربی تیم ملی بشود. 

روند انتخاب سرمربی تیم ملی توسط فدراسیون با انتقادات بسیار زیاد کارشناسان مواجه شده است. اعلام اسامی ۷ نفر برای دریافت برنامه در حالی که ۴ نفر از آنها انصراف داده‌اند و جای خالی برخی از بهترین مربیان ایران باعث بروز انتقادات شده است. برای این منظور با ناصر ابراهیمی که سال‌ها تجربه نشستن روی نیمکت تیم ملی ایران را دارد به گفت‌وگو نشستیم.  ناصر ابراهیمی در مورد پروسه‌ای که فدراسیون برای انتخاب سرمربی در نظر گرفته، گفت: «فرض کنید با قلعه‌نویی صحبت کردند که آیا شما می‌خواهی سرمربی تیم ملی بشوی؟ این یک حالت است. حالت دیگر این است که خودشان یا عوامل‌شان یکسری اسم مطرح کردند که فلانی بشود یا نشود. در هر صورت این یک کار اشتباه است. ابتدا باید هر کدام از اینها را تک به تک در فدراسیون می‌خواستند. روالش این است. من ۱۲ سال مربی تیم ملی بودم. هر بار که بحث انتخاب سرمربی تیم ملی بود یا رییس فدراسیون عوض می‌شد مرا می‌خواستند و صحبت می‌کردند و می‌پرسیدند آیا شما می‌خواهی سرمربی یا مربی بشوی و... شرایط را می‌گفتند و من هم شرایط خودم را می‌گفتم و در نهایت به نتیجه می‌رسیدیم.» 

او ادامه داد: «حالا فدراسیون گفته ما این ۷ نفر را قبول داریم و از اینها برنامه می‌خواهیم که مثلا آقای قلعه‌نویی گفته من تمایل ندارم. ولی اینکه می‌گویند برنامه بدهید مساله است. مربی برنامه می‌دهد و در نهایت آنها نگاه می‌کنند تا ببینند آن کسی که به فکر خودشان در می‌آید، کدام است. آن می‌شود گزینه نهایی. آن چیزی که ما داریم می‌بینیم، این است که مثلا آقای قلعه‌نویی که تجربه‌اش از سایر گزینه‌ها بیشتر بوده و سابقه نشستن روی نیمکت تیم ملی را هم دارد کشیده کنار. علتش چیست؟ آیا از او سوال کردند که چرا کشیدی کنار؟ ممکن است بگوید خسته‌ام یا قرارداد دارم یا... .»  ابراهیمی در واکنش به این سوال که از ۳ نفر باقیمانده کدام گزینه بهتر است، اظهار داشت: «به هر حال از این ۷ نفر ۴ نفر کنار کشیدند. از میان کسانی که ماندند باید دید باتجربه‌ترین‌شان چه کسی است و چه کارنامه‌ای از خودش به جا گذاشته. الان حسین فرکی را داریم که ۸ یا ۹ سال روی نیمکت تیم ملی بوده و دستیار بلاژویچ و برانکو بوده. تجربه ملی و باشگاهی دارد. نکونام هم دستیار کی‌روش بوده و فرهاد مجیدی هم سابقه مربیگری در رده تیم ملی را ندارد. باید دید اینها تجربه این کار را دارند یا خیر. این هم یک مساله است. در کل اگر گزینه‌ها همین سه نفر هستند آقای فرکی گزینه بهتری است، چون تجربه بیشتری دارد.» او در واکنش به اینکه عده‌ای می‌گویند فرکی چند سال است تیم ندارد، توضیح داد: «ببینید تیم داشتن با اینکه یک نفر می‌خواهد سرمربی تیم ملی شود فرق دارد. من هم الان تیم ندارم ولی مدام در حال مطالعه هستم. ۸۲ سالم است و نه می‌خواهم مربی تیم ملی بشوم نه چیز دیگر. ولی فوتبال‌ها را تماشا می‌کنم و در جریانم. حالا آنهایی که سن‌شان از ۷۰ و ۸۰ عبور می‌کند دیگر تمایلی ندارند که مربی تیم بشوند و شاید نهایتا در سمت مدیر فنی به کار گرفته شوند. ممکن است یک نفر باشد که وقتی تیم ندارد دیگر فوتبال را دنبال نکند ولی مثلا خود من همیشه در جریانم و دوستان هم زیاد تماس می‌گیرند برای مصاحبه و حرف زدن در مورد فوتبال. خلاصه مهم است که یک نفر در جریان فوتبال باشد یا نه.»  ابراهیمی تصریح کرد: «در بین این گزینه‌ها تاکید می‌کنم هر سه تا بچه‌های خوبی هستند. بچه‌های باشخصیتی هستند. مربیان کارکشته‌ای هستند. نکونام ۸ سال در اسپانیا بوده و در لالیگا بازی کرده. تجربه خیلی زیادی پیدا کرده. فرهاد مجیدی هم به همین شکل. ولی فرکی هم بازیکن تیم ملی بوده هم بازیکن باشگاهی بوده سال‌ها. هم کمک مربی تیم ملی بوده و در رده‌ها هم سابقه دارد. این گزینه بهتری است البته به یک شرط. به شرط اینکه کمک‌مربی‌های خوبی انتخاب کند. هستند بزرگانی که می‌توانند کمک کنند. مثلا مدیر فنی شوند. مثل زمان مرحوم دهداری که ایشان مدیرفنی بود و مربیان هم کار خودشان را می‌کردند. این را می‌شد گفت یک میزگرد درست و حسابی.» 

ناصر ابراهیمی که چند روز پیش در مصاحبه‌ای گفته بود از بین کاندیداها یک نفر را می‌پسندم، اما نمی‌آورم در پاسخ به این سوال که گزینه مدنظرش چه کسی است، گفت: «این را آن موقعی که ۴ نفر بودند، گفتم. تلویحا هم در همین مصاحبه گفتم. ببینید قلعه‌نویی الان انصراف داده ولی اگر استعفا نداده بود یا دوباره جزو گزینه‌ها بشود گزینه اولم قلعه‌نویی است. ولی خودش کشیده کنار. در این شرایط فرکی را انتخاب می‌کنم.»  سرمربی سابق تیم ملی در مورد نبود نام علی دایی و یحیی گل‌محمدی در لیست کاندیداها گفت: «صد درصد جای این دو نفر خالی است. مخصوصا دایی. دایی یک اسطوره است. فیفا هر بار او را دعوت می‌کند. بهترین گلزن ملی بوده. نهادهای بین‌المللی ارزش خیلی زیادی برای ایشان قائل هستند. حالا گل‌محمدی شاید تجربه سرمربیگری ملی نداشته باشد ولی دایی یکی از بهترین گزینه‌هاست. در کنار قلعه‌نویی و فرکی دایی شماره یک است. ولی سرمربیگری تیم ملی را نمی‌دهند به دایی. ولی ایشان تجربه بسیار بالایی دارد. اولین کسی هم که آوردش به تیم ملی و معرفی‌اش کردم به پروین، من بودم. ولی خب الان جزو گزینه‌ها نیست و احتمالا هم دلیل سیاسی دارد.» پیشکسوت فوتبال ایران در ادامه گفت: «من الان مخالف آقای تاج هستم. خودشان هم می‌دانند. ۸ سال رییس فدراسیون بودند همراه با آقای کفاشیان. اینها چه تاجی روی سر فوتبال گذاشتند؟ همین افراد بالاترین ضرر و ضربه را به شخصیت سرمربیان ایرانی زدند. بالاترین بی‌احترامی را به اسکوچیچ کردند که تیم ملی را برد جام جهانی. بدترین خیانت را به او کردند. ما هم قبولش نداشتیم ولی خب تیم ملی را برده بود جام جهانی. زحمت کشیده بود. برای چه آقای تاج شما کی‌روش را آوردید که بشود سرمربی تیم ملی و برود جام جهانی و به افتخاراتش اضافه شود و حالا دوباره بخواهیم سرمربی انتخاب کنیم؟ این اشتباهات آقای تاج است. کسی که کارنامه موفقی ندارد در فدراسیون. جز اینکه فوتبال ما را بدهکار کرد و رفت.» 

ابراهیمی در پایان در مورد امکان انتخاب سرمربی خارجی اظهار داشت: «بزرگ‌ترین خیانتی که به فوتبال شده و باعث شده استعدادیابی‌ها از بین برود همین است که دلال‌ها آمده‌اند وسط. در فدراسیون فوتبال هم فعالند. هر کس که می‌خواهد باشد. دلال‌ها مربیان و بازیکنان را جابه‌جا می‌کنند. در تیم‌ها، فدراسیون یا هیات فوتبال. فدراسیون چه کار می‌کند؟ فدراسیون چه کاره است؟ کی‌روش را برداشت و آورد. جزو مربیان بزرگ بود؟ باشد! ولی چه کار کرد؟ ما ۴۵ سال است نتوانستیم قهرمان آسیا شویم. بله جام جهانی رفتیم ولی خب ۵ تا سهمیه است. ما اگر در آسیا اول نباشیم جزو ۵ تا که هستیم. همین مربی خارجی ۸ سال بود و پول خوبی هم گرفت. چه کار کرد؟ ولی تا مربی ایرانی بیاید مشکلات شروع می‌شود. اولین حرفی که به مربی ایرانی می‌زنند، این است که آقا ما پول نداریم و اردو نداریم و فلان نداریم. ولی برای کی‌روش در اروپا و امریکا و آفریقا اردو زدند. مربی خارجی می‌آید، ماشین می‌اندازند زیر پایش ولی مربی ایرانی اگر ماشین نداشته باشد باید با دوچرخه برود و بیاید. متاسفانه اینها به مربی ایرانی این شکلی نگاه می‌کنند. با کی‌روش چه تاجی به سر فوتبال ایران زدند که مربی خارجی دیگری بیاورند؟ معذرت می‌خواهم ولی کسانی که این کارها را می‌کنند، در فدراسیون یا هر جای دیگر انگل فوتبال هستند. انگل‌های ورزش هستند. اسم هم می‌گذارند روی خودشان. مدیر فلان و بهمان. ایجنت! همان اسکوچیچ که چند سال در ایران بود و با تیم‌های باشگاهی کار خاصی نکرد را آوردید تیم ملی. سرمربی شد و به هر شکل تیم را برد جام جهانی. اگر او تیم را در جام جهانی هدایت می‌کرد و همین شکست‌هایی که کی‌روش آورد را او متحمل می‌شد چه داستانی راه می‌انداختند! می‌گفتند نگذاشتند ما کی‌روش را بیاوریم. خب آوردید! چه کرد؟ کره جنوبی و ژاپن و استرالیا رفتند بالا و ما نرفتیم. این هم عاقبت فوتبال ما با مربی خارجی. وای به حال ورزش مملکت.»