صدای ترسناک تق و توق از گردن قایدی!

ورزش سه: تصاویری تماشایی از مهدی قایدی که پیش از شروع بازی آلومینیوم قلنج گردنش را می‌شکند!

 نیازی نیست که حتما یکی از اعضای تیم استقلال باشید و یا ارتباط شما با مهدی قایدی نزدیک و صمیمانه باشد تا ویژگی‌های اخلاقی او را از بر باشید، چرا که پشت همین قاب جادویی تلویزیون و لنز دوربین‌های عکاسی نیز می‌توان تشخیص داد که پسر ریز نقش بوشهری، تا چه اندازه پر شر و شور و سرشار از انرژی مثبت است.

قایدی دارد همان راهی را طی می‌کند که مجیدی در چند مقطع مختلف سپری کرد؛ یعنی بدل شدن به محبوب‌ترین بازیکن زمان حال استقلال، بخصوص در میان نوجوان‌(تر)ها. در این قضیه شکی نیست که فرهاد، بهانه‌ای شد برای روی آوردن بسیاری از هواداران فوتبال به سمت رنگ آبی و عده کثیری با مشاهده سبک بازی او و البته چهره خاص و فتوژنیکش، تصمیم گرفتند تا آخر عمر نام استقلال را فریاد بزنند و پیراهن این تیم را بر تن کنند.

کافی است نگاهی بیندازید به برخی از مصاحبه‌های تصویری گزارشگران و خبرنگاران، با قشر دهه نودی و نوپای جامعه. درصد بالایی از آنها در مواجهه با این سوال که «کدوم بازیکن استقلال رو بیشتر از همه دوست داری؟»، نام مهدی قایدی را به زبان می‌آورند تا این بوشهری پرانرژی، بیشتر از قبل بداند که از چه محبوبیت بالایی میان هواداران تیمش برخوردار است.

البته مهدی قایدی به آسانی این راه پر پیچ و خم را سپری نکرده و جایگاه امروز او، حاصل پشت سر گذاشتن هزاران اتفاق و حاشیه ریز و درشت است که هر کدام از آنها می‌توانست عمر فوتبالی یک بازیکن را به پایان برساند، اما او سرختانه آموخته که زندگی هر چقدر هم دشوار باشد، کم آوردن در کار ما نیست.

قایدی که فصل پر فراز و نشیبی را سپری کرده، به جدیت می‌توان گفت در همین مقطع فعلی، آماده‌ترین فوتبالیست لیگ برتر ایران است. آمار گواهی است برای اثبات این ادعا. زدن ۷ گل در ۸ بازی و البته، تأثیرگذاری مستقیم روی ۲ گل دیگر. هر کس دیگری هم جای مهدی باشد و روزها اینگونه بر وفق مراد او طی شود، پرانرژی و شوخ و شنگ است که هر بازی و قبل از شروع مسابقه، سوژه عکاسانی شود که لنز دوربین خود را به سمت او چرخانده‌اند.

مهدی که در دیدار هفته قبل برابر ذوب آهن بانمکی‌های همیشگی‌اش را به اجرا درآورد، از بالا تا پایین حالت‌های مختلف ایموجی‌های فضای مجازی را اجرا کرد و تصاویر او نیز توسط امیرحسین خیرخواه شکار شد، در بازی برابر آلومینیوم ترجیح داد کار را کمی جدی‌تر گرفته و به مانند یک مبارز UFC که قرار است تا چند لحظه دیگر وارد رینگ مبارزه شود، گردنش را چپ و راست کند و نشان دهد که قرار است با پاهای جادویش در استادیوم اراک غوغا به پا کند.

همین اتفاق نیز افتاد و او یکی از مهمترین گل‌های فصل استقلال را به ثمر رساند. باید به ساپینتو هم حق داد که به مانند یک پدر، میان فرزندانش یکی را بیشتر از همه دوست داشته باشد و چه گزینه‌ای بهتر از مهدی قایدی. پسر شوخ و بامزه بوشهری که میان هم‌تیمی‌هایش یک بمب انرژی است و حتی اگر کمی از تعویضش دلخور باشد، شما نمی‌توانید او را در آغوش نگیرید و به هوا نیندازید.

به هر شکل، قصه را باید اینجا تمام کرد که فصل تازه از الآن برای مهدی شروع شده است: پنج دیدار، پنج فینال و البته یک جام حذفی. باید شاهنامه آخرش خوش باشد و استقلال و ساپینتو، بیشتر از کل فصل به جادوی قایدی نیاز دارند.
پسر بامزه بوشهری حقش است که حداقل یک قهرمانی لیگ برتر با استقلال در کارنامه داشته باشد، و (شاید) چه زمانی بهتر از امسال!