آخرین میخ تابوت استقلال را نکوب آقای سجادی!

فرهاد عشوندی در خبرآنلاین نوشت: حمید سجادی احتمالا فروردین را به عنوان وزیر ورزش به پایان نمی‎رساند اما قبل از رفتن باید مراقب باشد قبل از رفتن پای برگه‎ای را امضاء نکند که حکم آخرین میخ تابوت را برای استقلال نیمه‎جان این فصل دارد.

این روایت را احتمالا از آقای جوادی آملی در پاسخ به محمود احمدی نژاد در آن جلسه کذایی هاله نور سبز شنیده‎ اید. جایی که در پایان حرف‌های عجیب رییس‌جمهور وقت، از رسول خدا دو روایت نقل می کند که حدیث حال امروز این مدیر تحمیل شده به استقلال است.

اولی روایت پدری که برای آرام کردن کودک گریان وعده رطب می دهد و حضرت می فرماید: به فرزندان تان وعده پوچ و دروغ ندهید.

روایت دوم از پاسخ حضرت به مردی است که برای مهار اسب چموشش او را با وعده دروغین جو فریب داده بود .مردی که هر روز در عبایش برای اسبش جو می‌ریخته و حیوان به این حرکت صاحب شرطی شده بوده و مرد وقتی عجله داشته با کلک گرفتن دست‌ها زیر عبای خالی، اسب را به سوی خود می‌کشانده و سوارش می‌شده و می‌تاخته…

جایی که آقای جوادی به احمدی‌نژاد از حضرت نقل می‌کند فریب و وعده دروغ حتی به حیوان اهلی نارواست.

حالا حمید سجادی در بحرانی‌ترین برهه از فصل در بدترین شرایط تاریخ استقلال تیمی را که در آستانه فروپاشی است، می‌خواهد به کسی بسپارد که نه رزومه ورزشی روشنی دارد و نه اقتصادی و نه توان مدیریتی‌اش جایی در این ۳۰سال محک خورده است.

کسی که در یک سال‌ونیم گذشته نقشی کلیدی در همه اتفاقاتی داشته که حالا اعضای هیات‌مدیره و مدیران عامل باشگاه برایش باید پاسخ‌گو باشند.

همه اینها به کنار اما آنچه درباره او نابخشودنی‌است روایت‌های خلاف واقعی است که با امیدبخشی کاذب به هواداران استقلال منتقل می‌کند.

حجت کریمی تنها کسی است که مدام به تلویزیون می‌رود و ادعا می‌کند استقلال از آسیا حذف نشده است.

قوانین که مشخص است؛ استقلال تا دهم فروردین وقت داشته مدارک مربوط به تسویه یا توافق مالی با استراماچونی را در سامانه حرفه‌ای‌سازی بارگذاری کند اما این اتفاق نیفتاد. پس حذف استقلال از آسیا قطعی است. خبری که هم فتح‌الله‌زاده تاییدش کرده و هم تاج و هم هواداران می‌دانند.

حجت کریمی اما مدام از بازه زمانی خردادماه و اعلام رسمی می‌گوید. او وعده به بعد می‌دهد و یا نمی‌داند و یا قصد فریب هواداران را دارد.

این یک واقعیت محتوم است کسی که در این حد قوانین را نمی‌داند یا بدتر می‌داند و برای منافع شخصی امید واهی می‌دهد و کتمان حقیقت می‌کند، شایسته نشستن روی صندلی مدیریت یک تیم چند ده میلیونی نیست، حتی برای یک لحظه. اعتبار این تیم‌ها را حراج رفاقت‌های‌تان نکنید.