ستار صید و پناهندگی در نروژ، حرف و حدیث‌ در ایران

روزنامه شرق: سیدستار صید، اسکی‌باز باسابقه ایران که قریب به دو دهه در ماده استقامت حرف اول را در ایران می‌زد، در روزهای گذشته به نروژ پناهنده شده است. او تازه‌ترین ورزشکار ایرانی است که در یک سال اخیر از ایران مهاجرت کرده‌ یا به کشور دیگری پناهنده شده‌اند. بدیهی است که با توجه به ماده ورزشی او، ستار صید چندان ورزشکار مشهوری در مقایسه با بازیکنان فوتبال در ایران نباشد ولی او در عرصه اسکی، کار خارق‌العاده‌ای انجام داد. شاید برای توصیف مهارت‌هایش همین بس که توانست سهمیه حضور در چهار دوره از بازی‌های المپیک زمستانی را به دست بیاورد. صید برای اولین بار توانست در المپیک زمستانی ونکوور در سال ۲۰۱۰ شرکت کند و بعد هم به ترتیب سوچی ۲۰۱۴ و بازی‌های المپیک زمستانی کره جنوبی در ۲۰۱۸ را تجربه کرد. او در آخرین تلاشش در عرصه اسکی استقامت توانست سهمیه بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ چین را هم به دست بیاورد که به دلیل ابتلا به کرونا از اعزام به این بازی‌ها کنار گذاشته شد. البته این مورد آخر همچنان بحث‌برانگیز است و حرف‌و‌حدیث درباره‌اش زیاد است. صید مدعی بود برای شرکت در رقابت‌های کسب سهمیه تلاش شده بود او را به دلیل سن بالا کنار بگذارند ولی اصرارش برای حضور در این رقابت‌ها جواب داد و طبق ادعای خودش با نفر دوم اختلافی پنج‌دقیقه‌ای ثبت کرد و نهایتا به عنوان نفر نخست رسید. کسب سهمیه بازی‌های چین ولی سرآغازی بر اختلاف‌نظر او با فدراسیون اسکی شد. درست است که تست کرونای او مثبت شد ولی خودش می‌گوید با اصرار فدراسیون به مراسمی آن‌هم با اجبار فرستاده شد و بعد هم برای بهبود کرونایش صبر نکرده و حتی حاضر به گرفتن تست مجدد از او نشدند. در آن برهه شایعه شد که فدراسیون به دنبال اعزام فرد دیگری به بازی‌های المپیک به جای صید است و به همین دلیل ماجرای کرونا و اتفاقات پس از آن جنجالی شد. صید از سال ۱۳۸۹ به‌طور حرفه‌ای اسمش را در ورزش ایران سر زبان انداخت. البته زندگی ساده او که مبنی بر کشاورزی و دامپروری است هم کاراکتر خاصی به او بخشیده بود. موضوعی که باعث شد علنا دلخوری‌اش از فدراسیون اسکی را در گفت‌وگویی که با ایسنا داشت، بروز دهد. «چهار سال از عمرم را در فدراسیونی گذاشتم که به من حقوق و بیمه نمی‌داد و رئیسش تصمیم‌گیرنده نبود. عمرم را در ورزشی گذاشتم که چون پدر و برادرم در این رشته نبودند، هزاران بار حقم را خوردند اما الان درد می‌کشم. درد دارم که از اردیبهشت در مملکتی که برف نداشت و دنیا روی برف تمرین می‌کرد، من در کوه‌های دیزین می‌دویدم. از این ناراحت هستم که وقتی ورزشکاران کشورهای دیگر چند پزشک و متخصص همراه خود داشتند، هیچ‌کس را نداشتم. آن‌همه شبانه‌روز زجر کشیدم چرا باید یک بی‌احتیاطی زمین‌گیرم کند؟ دیگر نمی‌شود ورزش کرد. یک ورزشکار روستایی هستم و کارم کشاورزی و دامپروری است. ورزش تغذیه و شرایط تمرینی خوب می‌خواهد اما من در جاده آسفالت می‌دویدم که ماشین‌ها با سرعت ۱۲۰ کیلومتر از کنارم رد می‌شدند. در جاده‌ای تمرین می‌کردم که صد سگ در آن رها بود و دائم پاچه من را می‌گرفتند. جهاد کشاورزی استان هم زنبورها را بغل جاده اسکان می‌داد که بارها من را زنبور نیش زد و چون حساسیت داشتم، هر‌ روز درمانگاه بودم. زجر و بدبختی زیادی کشیدم اما کرونا در دقیقه ۹۰ زمینم زد». صید در ویدئویی که اخیرا از خودش منتشر کرده، دلایل مهاجرت و پناهندگی‌اش را همین سختی‌ها اعلام کرده و البته پرده از این موضوع برداشته که از سوی فدراسیون اسکی برای حضور در رقابت‌های آتی هم محروم شده است. او گفته که با شکایت دبیر فدراسیون مجبور بوده در دادگاه حاضر شود و از طرفی وزارت ورزش و دیگر نهادها به درخواست ورزشکاری که ۲۰ سال برای اسکی ایران زحمت کشیده وقعی نگذاشته‌اند تا مجبور شود به نروژ پناهنده شود. صید وعده داده در روزهای آتی درباره پناهندگی‌اش بیشتر صحبت کند.