چرا همه از شکست حسن یزدانی ناراحت نشدند؟

روزنامه اعتماد: دو سال پیش وقتی حسن یزدانی در فاصله چند ثانیه تا پایان فینال المپیک توکیو نتیجه دو بر یک برنده را به تیلور باخت یک ایران به معنای واقعی کلمه عزادار شد. مردم به صفحه حسن یزدانی هجوم بردند و سرسلامتی دادند و گفتند پشت تو هستم «نازنین پهلوان». وقتی در بلگراد ۲۰۲۱ یزدانی تیلور را شکست داد و بالای سر او فریاد پیروزی سر داد یک ایران جشن گرفت. همان شبی که مردم در مجازی به تیلور امریکایی می‌گفتند با پادشاه کشتی دربیفتی ور می‌افتی!

پارسال در اسلو ۲۰۲۲ یزدانی به تیلور باخت، اما اتفاقات آن روزهای کشور فرصت و مجالی برای پرداختن به شکست یزدانی نداد. آن روزها آنقدر التهاب بالا بود که حتی گفته شد خود یزدانی هم تمرکز لازم برای کشتی گرفتن را نداشت.

دقیقا از آن روز که به شکل نمادینی مقارن شد با ایام آغاز اعتراضات تا ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ چیزهای زیادی در این کشور عوض شده که باورنکردنی است. یکیش همین واکنش کاربران فضای مجازی به شکست حسن یزدانی مقابل تیلور. واکنشی شبیه به اتفاقی که بعد از باخت ایران مقابل امریکا در جام جهانی رقم خورد!

بعد از باخت حسن یزدانی مقابل تیلور در المپیک نوشتم حسن یزدانی ستون خیمه است. نوشتم او کسی است که مردم ایران را دور هم جمع می‌کند. نوشتم حتی یک نفر هم ندیدم که از باخت یزدانی خوشحال باشد.

نوشتم در زمانه دوقطبی‌ها، حسن یزدانی چیزی است که همه سر آن اتفاق نظر دارند. اما امروز و در کمال تاسف باید بنویسم که همین حسن یزدانی هم شده محل افتراق و دودستگی. آنچه در فضای مجازی و صفحه شخصی حسن یزدانی بعد از باخت مقابل تیلور با ضربه فنی رقم خورد، ثابت می‌کند که اوضاع با یک‌سال پیش چقدر تفاوت کرده است.  کاربران شادمان از باخت حسن یزدانی می‌گویند او با سیاسیون نشست و برخاست دارد و دیگر آن چهره مردمی دو، سه سال پیش نیست. می‌گویند الکی به او لقب پهلوان دادیم. پهلوان یکی بود و آن هم آقا تختی! آنها به علیرضا دبیر هم نقد دارند. مخالفان هم به حمایت از حسن یزدانی می‌پردازند و می‌گویند او یک کشتی‌گیر است؛ همین و باید در همین حد از او انتظار داشت. این دست می‌گویند چطور می‌توانید به یک کشتی‌گیر نابغه که با تلاش خودش به جایگاه فعلی رسیده انگ بچسبانید؟ البته هستند کسانی که از لحاظ فنی مبارزه یزدانی-تیلور را بررسی می‌کنند و وارد این بازی‌ها نمی‌شوند.

وارد شدن به این دوگانه جز به بیراهه رفتن نیست. اما نادیده گرفتن آن هم اشتباه است. آنچه بعد از باخت حسن یزدانی در فضای مجازی رقم خورد یک هشدار بزرگ است. هشدار برای آنهایی که می‌گویند همه ‌چیز در این جامعه گل و بلبل است و شکافی وجود ندارد. در حالی که وقتی حسن یزدانی می‌شود محل اختلاف یعنی اوضاع خوب نیست. یعنی یک جای کار ایراد دارد. یعنی سرمایه‌های ملی در خطر قرار گرفته‌اند. ممکن است برخی بگویند عده‌ای فریب خورده در فضای مجازی دست به تخریب یزدانی و ساختن دوقطبی زده‌اند. اینها کسانی هستند که می‌خواهند صورت مساله را پاک کنند.

کسانی که نه از اتفاقات جام جهانی فوتبال درس گرفتند و نه حالا می‌خواهند متوجه واقعیت بشوند. اینها نمی‌فهمند ناراحت شدن حتی یک نفر در جمعیت چند ده میلیونی ایران از باخت کشتی‌گیر ایرانی به امریکایی یعنی فاجعه!سایه سنگین سیاست لحظه به لحظه زندگی مردم این کشور را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این روزها دیگر هیچ چیزی را نمی‌شود فارغ از سیاست و تحولات اجتماعی دید. هیچ چیزی حتی یک مسابقه کشتی! در این شرایط آیا فرد یا افرادی دلسوز پیدا می‌شوند که این اتفاقات را ببرند زیر ذره‌بین؟ آیا هستند کسانی که تلاش کنند برای پاسخ به این سوال: چه شد که این شکلی شد؟