راز باخت پرسپولیس مقابل النصر فاش شد

ورزش سه: تفاوت سطح پرسپولیس و النصر فاحش بود و این نتیجه تنها به اتفاقات ۹۰ دقیقه و وجود کریستیانو رونالدو در زمین خلاصه نمی شود.

پرسپولیس در شبی که هرگز در قامت یک مدعی کسب موفقیت در لیگ قهرمانان آسیا بازی نکرد، با دو گل در خانه مقابل النصر مغلوب شده و البته احتمالا خوش شانس بود که نتیجه سنگین تری زمین را ترک نکرد. تفاوت در سطح بازی و کیفیت بازیکنان دو تیم آنقدر محرز بود که در همان ۲۰ دقیقه ابتدایی نیز کسی امیدی به کسب پیروزی توسط تیم میزبان نداشت و البته دلایل زیادی وجود دارد که فاتح سه گانه چند ماه پیش فوتبال ایران، اینگونه حریفی دست و پا بسته مقابل النصر عربستان بود.

یک- مدیریت پرسپولیس در ماه های اخیر حتی توان خرید یک مهاجم طراز اول را نداشته و به شکا عجیبی مهاجمان متوسطی مانند عیسی آل کثیر و مهدی عبدی یا لئاندرو پریرا نیز بدون خرید جانشین از این باشگاه جدا می شوند. شهاب زاهدی در این مدت کوتاه حتی در حد یک مهاجم معمولی نیز نشان نداده و معدود موقعیت های گلزنی قرمزپوشان در دیدار با النصر نیز با بی دقتی این بازیکن از دست رفت. عجیب تر اینکه مهاجمی خریداری شده که حتی مورد تایید کادر فنی نیست و چطور تصور می کنیم قرار است با چنین اسکوادی در مقابل تیمی به برتری برسیم که حتی از برخی باشگاه های حاضر در لیگ قهرمانان این فصل نیز بیشتر ستاره دارد.

دو- زمین چمن ورزشگاه آزادی بقدری نازل و بی کیفیت است که حتی پیش از شروع بازی صدای بازیکنان حریف را درآورده بود و بر خلاف نظریه عجیب رضا شاهرودی، این پرسپولیس بود که بیشتر بابت این نقیصه متضرر شد. مهدی ترابی، بهترین بازیکن چند سال اخیر پرسپولیس در همان دقایق ابتدایی به همین دلیل مصدوم شد و حتی میلاد سرلک نیز روی همین زمین سُر خورده و به شکلی عجیب و غیرحرفه ای اولین اخطار خود را دریافت کرد. یکی از قطب های فوتبال آسیا حتی در تامین فضای برگزاری یک مسابقه فوتبال نیز عاجز است و چگونه انتظار داریم برابر تیمی مانند النصر به برتری برسیم.

سه- به شکل عجیب و غیرمنتظره ای شانس میزبانی این دیدار بزرگ و حساس از پرسپولس گرفته شد و حتی معلوم نیست گروهی که مرتکب چنین اشتباه بزرگ و مضحکی شدند، در نهایت مشمول جریه شدند یا خیر. حضور پرتعداد هواداران در این دیدار قطعا می توانست شرایط را از همان دقایق ابتدایی برای النصر دشوار سازد و پرسپولیس در شبی که بیشتر از همیشه به حمایت هواداران خود در ورزشگاه آزادی نیاز داشت، به شکل خنده داری از این موهبت بزرگ محروم شده و در سکوت استادیوم شاهد نمایش حرفه ای بازیکنان حریف بود.

چهار- یحیی گل محمدی یک بار دیگر نشان داد علیرغم توانایی فوق العاده در مربیگری، مربی به اصلاح "قبل از مسابقه" است و به ندرت می تواند تغییری در جریان بازی ایجاد کند. به نظر می رسد با توجه به تلاش النصر برای تصاحب و مالکیت توپ، گزینه های بهتری مانند سروش رفیعی، یاسین سلمانی یا حتی امید عالیشاه برای قرار گرفتن در زمین جای مهدی ترابی وجود داشت. پرسپولیس اصلا استراتژی مشخصی برای حملات خود نداشته و معدود فرصت های این تیم روی ضربات ایستگاهی به بدترین شکل از دست رفت. البته به نظر می رسید این تیم تمرکز خود را برای حفظ دروازه در نیمه اول و حمله به سمت النصر در 45 دقیقه دوم گذاشته، اما تعویض مهدی ترابی و اخراج میلاد سرلک تمام برنامه های یحیی را عوض و او را به مرد ناکام امشب تبدیل کرد.

پنج- هر چقدر به نظر می رسید کادر فنی النصر به خوبی سبک بازی پرسپولیس را آنالیز کرده و بارها از فضای بزرگ پشت مدافعان کناری این تیم استفاده کرد، در طول 90 دقیقه پرسپولیس اصلا از خط دفاعی به نظر کُند و ایستای النصر بهره نبرد و حتی یک بار نیز تلاشی برای نفوذ به قلب خط دفاعی این تیم نکرد. در شرایطی که به نظر می رسید حتی تماشای چند بازی النصر نیز ضعف های خط دفاعی این تیم را روشن می سازد، به نظر پرسپولیس از نظر روحی و البته استراتژی، هیچ برنامه ای برای اولین بازی خود در لیگ قهرمانان نداشته و انگار دلخوش به اتفاقات جریان مسابقه بود.

شش- نبود ترکیبی در سطح لیگ قهرمانان آسیا، ورزشگاه و چمنی شبیه به دهه 70 فوتبال ایران، غیبت هواداران به عنوان یکی از محرکه های مهم کسب موفقیت در چنین سطح دشواری، اشتباهات محرز کادر فنی و چند عامل دیگر، از دلایل شکست قابل پیش بینی بهترین تیم سال های اخیر فوتبال ایران در مقابل نماینده پرستاره عربستان بود. نتیجه ای که اصلا عجیب بود و به نظر می رسد حتی قبل از شروع مسابقه نیز تردیدی در مورد رقم خوردن آن وجود نداشت.