خیالبافی‌های جواد خیابانی تمامی ندارد!

خبر ورزشی: جواد خیابانی در یک اجرای زنده در سازمان صداوسیما، مدعی شد ایران می‌تواند میزبان رقابت‌های جام جهانی باشد. او اصرار دارد که مخاطبانش نباید به این «ادعا» بخندند؛ چون در یک دوره زمانی ۱۱ ساله، می‌توانیم ورزشگاه بسازیم و بر مشکل عدم میزبانی غلبه کنیم!

متاسفانه جواد خیابانی در همین گام نخست، دچار اشتباه محاسباتی شده است و یکی از دلایل اینکه ادعای او با اقبال عمومی‌مواجه نمی‌شود (و تمسخرآمیز هم جلوه می‌کند) غیرواقعی بودن استدلال‌های عجیب این مجری صداوسیما است.

فارغ از این بحث که ما می‌توانیم یا نمی‌توانیم ورزشگاه بسازیم، باید بگوییم درد اصلی این فوتبال برای میزبانی جام جهانی، اساسا ورزشگاه نیست و اصولا ما در حد و حدود این حرف‌ها نیستیم. این واقعا چه اصرار بیهوده‌ای است که خیابانی مدام با آن در برنامه‌های زنده کلنجار می‌رود؟ در دنیای ذهنی او چه اتفاقی می‌افتد که اینقدر خیال انگیز فکر می‌کند؟ مگر جواد خیابانی در کره ماه زندگی یا مریخ نوردی می‌کند که از اتفاقات کره زمین بی خبر است؟

در فوتبالی که هنوز مشکل بلیت فروشی دارد و تماشاگران با وجود خرید قبلی، صندلی‌های خود را پیدا نمی‌کنند بحث میزبانی جام جهانی در کجا می‌گنجد؟ فوتبالی که هنوز نمی‌تواند تسهیلات ویژه برای ورود زنان به ورزشگاه ایجاد کند، درد میزبانی جام جهانی را باید کجای دلش بگذارد؟ فوتبالی که به لحاظ اقتصادی دچار بیماری است و پول‌هایش به دلیل تحریم‌های بین المللی سالهاست بلوکه شده، فوتبالی که باشگاه‌هایش ورشکسته هستند، فوتبالی که بیش از ۴۵ سال حتی در جام ملت‌های آسیا «میزبان» نبوده و و تجربه‌ای در این زمینه ندارد، چگونه می‌خواهد در فوتبال جهان به عنوان میزبان مطرح شود؟ 

جواد خیابانی بیخود دور خودش می‌چرخد و خیالبافی می‌کند؛ در واقع او دور یک دایره بسته، گیر کرده است. در صداوسیمایی که خیابانی مجری اش است، همکارانی هستند که اجرای زنده را با حضور در یک جنگ شبانگاهی اشتباه گرفته اند و در تمسخرآمیزترین حالت ممکن، علیه تیم‌های مختلف مزه پرانی می‌کنند. آیا این تلویزیون می‌تواند در عصر ارتباطات امروز در دنیا بدرخشد و جهان را مقهور توانایی‌هایش کند؟

خود آقای خیابانی هم می‌داند هنوز در این فوتبال، تیم‌هایی هستند که رختکن ندارند، پول خرید آب معدنی ندارند و از امکانات ابتدایی محروم هستند. نمی‌دانیم در آن افکار هیجان زده خیابانی چه می‌گذرد که در این حد، توهم میزبانی جام جهانی، روز به روز مایه آزار و اذیتش شده است!