افشاگری بی‌سابقه مدیرعامل نساجی درباره «شرط‌بندی» در فوتبال ایران

دیده‌بان ایران: صادق درودگر مدیر عامل سابق تیم های نساجی و ملوان، تراکتور، استیل آذین درباره فروش اطلاعات لیگ برتر و پایه به سایت های شرط بندی به دیده بان ایران گفت: ما قبلا با شرکتی قرارداد بستیم که پخش اطلاعات فوتبال و پخش زنده فوتبال را به‌صورت مجازی به یک کشور خاص بفروشیم. علاوه‌بر اینکه در ایران فروختیم، برای آنان نیز بفرستیم. ۴۵۰ هزار دلار قیمت قرارداد ما بود. قرار بود که برای سال‌های بعد هم افزایش یابد. فقط سه هفته از پخش بازی طول کشید که آن شرکت نامه زد که ما دیگر این قرارداد را اجرا نمی‌کنیم. ما علت را از شرکت پرسیدیم. شرکت پاسخ داد که تمام اطلاعات فوتبال شما به ثانیه با ذکر دقیقه در همه لیگ‌های یک و دو و سه درحال بارگزاری روی یک پایگاه ورزشی است! آن پایگاه‌ها درحال فروش اطلاعات و دیتاها هستند. 

سایت های مرتبط با «شرط بندی» و «بت» در همه استادیوم‌های ایران آدم استخدام کرده بودند که زمان گل، زننده گل، نتیجه بازی، حواشی، کرنر و کارت‌ها را به ثانیه ثبت و ارسال کنند. این مجموعه اطلاعات را به سایت‌های پیش‌بینی فوتبال، شرط بندی و «بت» می‌دادند. آن‌ها همه موارد از تعداد کارت، کرنر و… هم در بازی فیکس می‌کردند که در پیش‌بینی‌ها درست در بیاید.

در ماه‌های اخیر، پرونده‌ای تحت عنوان فساد در فوتبال ایران مطرح شده که گفته می‌شود بخش عمده‌ای از آن به خاطر دولتی بودن یا خصولتی بودن فوتبال در کشورمان بوده است، چون معمولا باشگاه‌های خصوصی از این پول‌ها ندارند که بتوانند با آن اختلاس خاصی هم انجام دهند؛ این که مثلا هزار عدد سکه بخریم و یا فلان چیز را پخش کنیم، در برخی باشگاه‌ها اموری رایج شده است. شما به عنوان فردی که سال‌ها در فوتبال ایران بوده و بسیاری از مسائل را مشاهده کرده‌اید، آیا می‌توانید با صراحت بگویید که هم‌اکنون فساد سیستماتیک در فوتبال ایران وجود دارد؟ 

فساد سیستماتیک خیر! اما فساد وجود دارد. فساد در جایی وجود دارد که خود را نشان می‌دهد، ولی اراده قدرتمندی برای مبارزه با فساد وجود ندارد. مثلا در سال‌های گذشته (حدود ۱۲ سال پیش) موضوع تیم شهرداری تبریز بررسی شد و این تیم پس از بررسی دقیق محروم شد. از بازیکن و مربی تا مدیرعامل و سایر نفرات همگی محروم شدند. اما پس از آن چه شد؟ یک تیم دیگر بندرعباسی نیز مورد مشابه برایش رخ داد و همه در آن باشگاه محروم شدند و برخورد قضایی صورت گرفت، اما این برخوردها تداوم نداشت. 

البته این عدم تداوم به این دلیل نیست که مسئولان رسیدگی‌کننده فاسد هستند؛ برای مثال فردی می‌گفت که فلان فرد انسان خوبی بوده و اشتباه کرده است و وساطت می‌کرد تا سطح برخورد بالا نرود. اما صحبت ما این بود که نباید گذشت کرد. ما گفتیم که «ترحم بر پلنگ تیزدندان، ستم کاری بُوَد بر گوسفندان!» 

شما وقتی یک تصمیم را در جایی می‌گیرید، اما آن را در نهایت تا پایان اجرا نمی‌کنید، باقی به این نتیجه می‌رسد که می‌شود دیگر تصمیمات انضباطی را دور زد و با صحبت کاری کرد که بخشیده شده و اجرا نشود. بنده وقتی در سال ۹۳-۹۴ در باشگاه نساجی بودم، یک پرونده فساد از تیمی گرفتم که رقیب ما بود. حتی من گردش مالی آن تیم را مشاهده کردم و پول‌هایی که از حساب درآمده بود را مشخص کردم و پرونده به کمیته اخلاق فوتبال رفت. در کمیته اخلاق یک رای سه به صفر داده شد و طبق آن رای قطعی، مدیرعامل آن باشگاه محروم شد و مقدمات دیگر برخوردها آماده شد. 

ناگهان اما دیدم که رئیس فوتبال استان به همراه سایر مسئولان قوی استان در آن زمان به فدراسیون فوتبال آمدند و گفتند که این فرد محروم شده دارای وجهه بالایی در استان است و اگر برخورد با وی صورت گیرد، تبعاتی دارد. در نهایت به ما ابلاغ شد که رای باید عوض شود. آقای محمدزاده در آن زمان رئیس کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال بودند که درجا کیف خود را برداشت و رفت. نفرات دیگری هم پس از عدم اجرای رای کمیته اخلاق، از این کمیته رفتند. 

وقتی پول‌های مردم، بدون حساب و کتاب دست یک عده خاص است، قطعا این منافع نیز ایجاد می‌شود، زیرا آنان درحال خرج کردن پول مردم هستند. 

شما می‌فرمایید در بحث فساد در فوتبال، اراده لازم برای برخورد وجود ندارد. آیا امروزه شرایط فرق کرده است؟ الان اتفاقا وضعیت بهتر است. عده‌ای ورود کردند و برخورد می‌کنند. امیدوارم نتیجه آن هم خوب باشد. همه با این محیط حساس که مدام همه بگوییم «آی دزد» چیزی را بهتر نمی‌کنیم.