بارسلونا درس نگرفت و گلباران شد!

ورزش سه: از جمله دلایل این ناکامی، ناتوانی در قرار گرفتن بارسا در چارچوب قانون ۱:۱ بود که باعث ایجاد تردید در بازیکن شد. شکست خوان لاپورتا در ماجرای ویلیامز عظیم و کوبنده بود. 

این یک ضربه سخت برای رئیس و به طور کلی برای بارسلونا بود که در شوک فرو رفت، در حالی که تصور می‌کرد این تابستان نیکو ویلیامز بالاخره به تیم خواهد پیوست تا خط حمله‌ای رویایی را کامل کند.

از سوی هیئت مدیره بارسلونا به رسانه‌های نزدیک اعلام شده بود که همه چیز برای پرداخت بند آزادسازی آماده است (در برخی موارد حتی گفته شد که این اتفاق همین جمعه رخ خواهد داد) و به بازیکن و مدیر برنامه‌اش اطمینان داده شده بود که او ثبت خواهد شد. اما در حالی که بارسلونا در غفلت به سر می‌برد، اتلتیک بیلبائو برای تغییر اوضاع تلاش کرد.

 پس از اینکه در 24 ژوئن، مدیر برنامه بازیکن، فلیکس تاینتا، اعلام کرد که نیکو قصد جدایی دارد، یون اوریارته از تسلیم شدن خودداری کرد و تمام توان خود را به کار گرفت.

زمان به نفع اتلتیک بود. هر چه روزها بدون پرداخت بند آزادسازی توسط بارسلونا می‌گذشت، تردیدهای بازیکن افزایش می‌یافت و اتلتیک موقعیت بهتری پیدا می‌کرد.

 علاوه بر این، اتلتیک با وضعیت مالی قوی، می‌توانست مبلغی را پیشنهاد دهد که بارسلونا قادر به رقابت با آن نبود. به جای دقت و توجه کامل به روند انتقال، بارسلونا رویکردی تا حدی متکبرانه نشان داد: بازیکن می‌خواهد به بارسا بیاید و در نهایت به نوکمپ می‌رسد. اما این اتفاق نیفتاد.

لاپورتا بهانه‌ای برای توجیه دارد. نیکو ترسید و مدیر برنامه‌اش که بازیکنان زیادی از اتلتیک را نمایندگی می‌کند، به نفع سن مامس عمل کرد. همان‌طور که کرویف می‌گفت، اگر بازیکنی تردید داشته باشد، دیگر برای بارسا مناسب نیست. 

اما این توجیه نمی‌تواند مانع از این شود که شکست رئیس، پر سر و صدا باشد، به‌ویژه وقتی که او باشگاه را به شکلی شخصی اداره می‌کند؛ و مهم‌تر از همه، این شکست مستقیماً به مشکلات مالی بارسلونا اشاره دارد. عدم رعایت قانون 1:1 این انتقال را نابود کرد.

لاپورتا که به پیروزی عادت دارد، این بار نتوانست با قدرت متقاعدسازی خود موفق شود. او برای دومین بار روی همان سنگ لغزید. سال گذشته وقتی نیکو در حالی که بارسلونا در تور آمریکا بود با او تماس گرفت و اعلام کرد که منصرف شده، لاپورتا بسیار ناامید شد. 

امسال نیز دوباره شکست خورد و نتوانست به لامین یامال، دوست صمیمی نیکو در تیم ملی، هدیه‌ای بزرگ بدهد. بارسا مهره‌ای را از دست داد که تضمینی برای یک تیم غیرقابل مهار بود و شوک این ناکامی به واقع سنگین است.