نقطه ضعف بزرگ تیم استقلال مشخص شد

فوتبالی:  هافبک‌های دفاعی تیم استقلال تاکنون نتوانسته‌اند نقش موثری در تغذیه مهاجمان داشته باشند.

 شاگردان ساپینتو در هفته سوم لیگ برتر به مصاف استقلال خوزستان رفتند و در حالیکه هواداران این تیم انتظار بردی شیرین را داشتند، در کمال تعجب با نتیجه یک بر صفر شکست خوردند!

این درحالی است که به جز داکنز نازون، خریدهای تابستانی و محبوب آبی‌ها امروز به میدان رفتند اما تقریبا می‌توان گفت به جز شوت مونیر الحدادی که در بدو ورودش به زمین به تیرک دروازه حریف خورد، سایر نفرات تاثیر ی در کسب نتیجه نداشتند.

البته عدم نتیجه‌گیری استقلال را نمی‌توان به پای ستاره‌های خارجی این تیم نوشت. اکنون تیم ساپینتو تبدیل به دو بخش متفاوت در فاز دفاعی و هجومی شده و اگر چه مهاجمان سرعتی و خوبی هم در خط حمله این تیم حضور دارند اما مشکلاتی که در بخش دفاعی و عقبی این تیم وجود دارد، در واقع مشکل اصلی تیم است.

عملکرد روزبه چشمی و دیدیه اندونگ به عنوان دو هافبک دفاعی تیم در بخشی که باید انتقال بازی به فاز حمله‌ای را کامل کنند، باعث شده دفاع و حمله استقلال بازی روان و منظمی نداشته باشند و به این ترتیب نمایش استقلال تقریبا در تمامی دقایق بازی روند ناقصی دارد.

بازی تاخیری، پاس‌های معمولی و بدون ریسک، عدم خلاقیت و بازی نامنظم چشمی و اندونگ، آن چیزی نیست که بتواند موتور استقلال را برای شکل گیری حملات گرم کند.

به طور خلاصه ضعف بازیسازی هافبک‌های دفاعی باعث شده استقلال در طراحی و شکل‌گیری حملات دچار نقص و کمبود باشد. نمونه این مشکل هم پاس چشمی به سحرخیزان در دقیقه 100 (داخل محوطه جریمه استقلال خوزستان) بود که باعث شد حمله تیم پس از چند پاس کوتاه در باکس حریف خراب شود. درحالیکه چشمی می‌توانست با یک چرخش توپ را به بازیکنان کناری بسپرد که به دروازه نزدیک تر بود یا توپ را در اختیار آن بازیکنی قرار بدهد که به مهاجمان در 18 قدم حریف اضافه شد و می‌توانست موقعیت شوتزنی خیلی خوبی داشته باشد.

این درحالی است که چشمی بارها از خط دفاعی جدا شده و به خط حمله اضافه می‌شود. این مساله باعث شده بود در دقایق پایانی بازی شاهد برگشت مونیر حدادی به زمین خودی و تلاش او برای توپگیری از حریف باشیم! درحالیکه تعویض ساپینتو نشان داد حدادی به عنوان هافبک هجومی وارد زمین شده و نیازمند این بود که از سوی بازیکنان عقبی به خصوص هافبک دفاعی‌ها، به خوبی تغذیه شود تا بتواند طراحی حملات را انجام دهد.

این مشکل استقلال در دو فصل گذشته هم وجود داشت اما حالا به خاطر وجود مهاجمان سرعتی، می‌توان ضعف هافبک دفاعی‌ها را به خوبی لمس کرد. دوبازیکنی که باید با استفاده از ویژگی مهاجمان جدید یعنی سرعتی بودن آن‌ها، سرعت بیشتری به طراحی حملات بدهند اما بازی تاخیری و ضعف بازیسازی دقیقا دو موردی است که زنجیر استقلال را در میانه زمین قطع می‌کند و به این ترتیب مهاجمان هم نمی‌توانند در زمان مناسب، کارایی لازم را داشته باشند.