همه‌ چیز درباره ال‌کلاسیکوی امروز

روزنامه اعتماد: هیچ مسابقه‌ای در دنیای فوتبال شبیه ال‌کلاسیکو نیست. هر زمان که رئال مادرید و بارسلونا مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند، بزرگ‌ترین بازی فوتبال جهان همانجاست.

دیدار روز یکشنبه در سانتیاگو برنابئو نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود. بارسلونا، قهرمان فصل گذشته لالیگا، در حالی راهی مادرید می‌شود که تنها دو امتیاز با صدرنشین یعنی رئال فاصله دارد.

ژابی آلونسو، سرمربی رئال و اسطوره سابق این باشگاه که همراه با لس بلانکوس لالیگا و لیگ قهرمانان را فتح کرده بود، نخستین ال‌کلاسیکوی خود روی نیمکت را تجربه خواهد کرد؛ آن هم در شرایطی که کیلیان امباپه در اوج آمادگی قرار دارد.

در سوی دیگر هانسی فلیک فصل گذشته هر چهار ال‌کلاسیکو را برده بود و لامین یامال در آن پیروزی‌ها یکی از چهره‌های اصلی بود. حالا نیز ستاره ۱۷ ساله می‌تواند دوباره در مادرید تعیین‌کننده باشد.

آمار تاریخی رودررو: بارسا با یک برد می‌تواند مساوی شود

از دهه ۱۹۳۰ تاکنون رئال مادرید در مجموع، برتری آماری مقابل بارسلونا داشته است. هر دو باشگاه دوره‌های حکمرانی خود را تجربه کرده‌اند: رئال در دهه ۶۰ میلادی و بارسا در دهه ۷۰ و ۸۰.

اما از دوران پپ گواردیولا به بعد، این فاصله به ‌شدت کاهش یافت. بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ بارسا تنها یک‌بار به رئال باخت و پیروزی‌های تاریخی ۶-۲ و ۵-۰ نیز در همین دوران رقم خورد. در سال‌های اخیر دوباره رقابت متعادل‌تر شد: بارسا هفت بازی متوالی نباخت (۲۰۱7-۲۰۱9)، سپس رئال شش بازی نباخت (۲۰19-۲۰22)، اما چهار پیروزی فصل گذشته بارسلونا باعث شد این تیم فقط یک برد تا مساوی شدنِ آمار کلی فاصله داشته باشد.

فصل گذشته چه گذشت؟

برخلاف انتظار، بارسا در تمام تورنمنت‌ها رئال را زیر سلطه داشت. تیمی جوان با مربی تازه‌ وارد، مقابل تیمی که لالیگا و لیگ قهرمانان را برده بود و تازه امباپه را هم خریده بود، اما نتیجه فراتر از منطق  رقم خورد.

بارسا در چهار بازی: هر چهار ال‌کلاسیکو را برد، ۱۶ گل به رئال زد، هر دو بازی لیگ را برد، فینال کوپا دل‌ری و سوپرجام اسپانیا را هم مقابل رئال فتح کرد.

در آخرین ال‌کلاسیکوی فصل، رئال با دو گل زودهنگام امباپه جلو افتاد، اما بارسا در همان نیمه اول چهار گل زد و بازی را ۴-۲ برد. بارسا حالا به دنبال پنجمین پیروزی متوالی در ال‌کلاسیکو است؛ رکوردی که تنها یک ‌بار در دوران گواردیولا ثبت شده بود.

فرم این فصل رئال بارسلونا

فلیک اعتراف کرده تیمش هنوز «نسخه فصل قبل» نیست. افت پرسینگ، اشتباهات پیاپی در جای‌گیری و فهرست  بلندبالای مصدومان ضربه زده است.

با این حال، نتایج بد نیست: فقط ۲ امتیاز با صدر فاصله، برد ۶-۱ در اروپا همین هفته و بازگشت یامال و فِرمین لوپز و هماهنگ  شدن  رشفورد.

آخرین وضعیت مصدومان

رئال: احتمال بازگشت ترنت الکساندر- آرنولد و کارواخال زیاد است. شوامنی غایب و رودیگر تا دسامبر نمی‌رسد.

بارسا: تراشتگن، گاوی، لواندوفسکی، رافینیا و اولمو غایب هستند. اما یامال، فِران تورس و فِرمین لوپز آماده‌اند.

نبردهای کلیدی

امباپه vs خط دفاع بالارفته بارسا؛ سال گذشته امباپه ۸ بار آفساید شد! اما این‌بار او آماده‌تر و با اعتمادبه‌نفس‌تر است و پشت سرش آردا گولر را دارد.

لامین یامال vs آلوارو کارِراس؛ یکی از جذاب‌ترین نبردهای تکی. کارِراس فصل قبل یکی از معدود مدافعانی بود که توانست یامال را مهار کند. اما یامال امسال: بیشترین دریبل و دریبل موفق در میان همه لیگ‌های بزرگ اروپا، بیشترین گل دوران کوتاه حرفه‌ای‌اش مقابل رئال مادرید! بارسا برای خلق موقعیت، به او نیاز حیاتی دارد.

تحلیل تاکتیکی بازی

تنها یک‌چهارم از فصل جدید لالیگا سپری شده، اما جدول لیگ خیلی زود شکل آشنایی به خود گرفته است. بارسلونا و رئال مادرید صدرنشین در مجموع از ۱۸ بازی ممکن، ۱۵ پیروزی کسب کرده‌اند، نزدیک به ۲۰ درصد کل گل‌های لیگ را به ثمر رسانده‌اند و حالا در آستانه‌ نخستین ال‌کلاسیکوی فصل، فاصله‌ قابل ‌توجهی با تعقیب‌کنندگان ایجاد کرده‌اند.

با وجود این سلطه، هر دو تیم نشان داده‌اند که بی‌نقص نیستند. تنها شکست رئال در فصل جاری، با یک فاجعه‌ عجیب مقابل اتلتیکومادرید رقم خورد؛ جایی که آنها در نیمه‌ دوم ۵-۲ فروپاشیدند. از سوی دیگر، خط دفاعی بلندپروازانه بارسلونا درست پیش از وقفه بازی‌های ملی، با حملات بی‌رحمانه سویا نابود شد و ۴-۱ شکست خورد. همه‌ اینها باعث شده که جدال یکشنبه به شکلی ایده‌آل حساس و غیرقابل پیش‌بینی باشد. آیا کیلیان امباپه می‌تواند از خط دفاعی بلند بارسلونا عبور کند؟

در میان تمام لحظات درخشان فصل گذشته، یک روایت از همه پررنگ‌تر بود: جنگ شخصی امباپه با پرچم آفساید! ستاره ۲۶ ساله در شکست ۴-۰ ماه نوامبر برابر بارسلونا، هشت بار در آفساید گیر افتاد. اغلب این موقعیت‌ها به خاطر هماهنگی دقیق پائو کوبارسی در بالا آوردن خط دفاع بود. امباپه آن روز به ‌شدت عصبانی بود، اما در ادامه فصل مقابل تیم هانسی فلیک پنج گل به ثمر رساند؛ از جمله هت‌تریک در شکست ۴-۳ ماه مه که دو گل آن روی فرارهای به ‌موقع پشت مدافعان شکل گرفت.

با توجه به فرم هولناک امباپه - که همین حالا ۱۸ گل در فصل برای باشگاه و تیم ملی زده - باید منتظر باشیم او دوباره خط دفاعی بارسا را به چالش  بکشد.

یکی از روش‌های جدید تیم‌ها مقابل بارسا این بوده که مهاجم نوک را عمدا در آفساید قرار بدهند تا در ادامه با پاس بازیکن کناری، او در موقعیت مجاز قرار گیرد. اما سرعت امباپه آنقدر بالاست که شاید بهترین راه برای او این باشد که ابتدا عقب بیاید، مدافع را از جای خود بکشد و سپس به پشت خط دفاع یورش ببرد. 

با داده‌های SkillCorner مشخص شده تنها یک بازیکن در لالیگا -  فِران تورس -  بیشتر از امباپه فرار سریع پشت مدافعان داشته است. در ۱۳ مورد از این فرارها نیز تیم امباپه ظرف ۱۰ ثانیه به شوت رسیده است. تهدید برای بارسلونا کاملا روشن است.امباپه تنها خطر نیست؛ وینیسیوس جونیور چهارمین بازیکن سریع لالیگا طبق شاخص PSV-99 است و والورده و آلوارو کارراس نیز در کناره‌ها فرارهای بدون توپ مرگبار دارند.بارها دیده شده که پاس‌های قطری به فول‌بک‌های در حال فرار، خط دفاعی بالارفته بارسا را نابود کرده‌اند. مثل دوئل فصل گذشته مقابل اینتر که دنزل دامفریز با این روش ۲ گل و ۳ پاس‌گل ثبت کرد.فلیک البته از فلسفه‌ خط دفاعی بلندش کوتاه نخواهد آمد. او اعتقاد دارد فشردن زمین به بارسلونا اجازه می‌دهد مالکیت، قلمرو و ریتم بازی را در کنترل داشته باشند، اما این روش همیشه پرریسک است.

آلوارو کارراس در برابر لامین یامال: نبرد سوم

کارراس فصل گذشته در بنفیکا مقابل لامین یامال دو نمایش دفاعی بسیار خوب داشت. او با بازی فشرده و نزدیک ‌شدن سریع به یامال، اجازه نداد وینگر بارسا به راحتی صاحب توپ شود. یکی از ویژگی‌های بارز او این بود که وقتی نمی‌توانست توپ را بگیرد، دست‌کم آنقدر فشار وارد می‌کرد که سایر مدافعان فرصت پوشش داشته باشند.

او البته بی‌خطا نبود - یامال یک‌بار با تکنیک خود او را نقش بر زمین کرد - اما این نبرد دوباره، یکی از دوئل‌های کلیدی ال‌کلاسیکو خواهد بود.

آیا ضربات کرنر می‌توانند تعیین‌کننده باشند؟

بارسلونا فصل گذشته در ضربات ایستگاهی جهش بزرگی داشت و ۱۴ گل فقط از روی کرنر زد. این روند امسال هم ادامه یافته است: از حرکات ترکیبی برای فریب دفاع گرفته تا اجرای کرنرهای به بیرون و به داخل، بارسلونا یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های اروپا روی ضربات شروع مجدد است.اما در دفاع روی کرنرها ضعف دارند، خصوصا مقابل تیم‌های فیزیکی. رئال مادرید نیز با آلونسو روی کرنرها خلاق‌تر شده، اما در دفاع روی کرنرها فاجعه بوده و دومین تیم بد لالیگا از این نظر به شمار می‌رود. پس کرنرها می‌توانند یکی از نقاط تعیین‌کننده‌ بازی باشند.

هر دو تیم در پرسینگ مشکل دارند

پرسینگ رئال با آلونسو پیشرفت کرده، اما هنوز ناپایدار است و یوونتوس چند بار به ‌راحتی از آن عبور کرد. بارسلونا هم با مشکل مشابه روبه‌رو است؛ به‌ خصوص وقتی فول‌بک‌ها برای پرس از خط بیرون می‌زنند و پشت سرشان خالی می‌ماند. نتیجه‌ منطقی؟ اینکه شاید مانند فصل گذشته، دوباره یک بازی کاملا باز، پرگل و پرهرج ‌ومرج  ببینیم.