یک بند مورینیو را به رئال بر می‌گرداند

ورزش سه: این مربی پرتغالی می‌تواند تا ده روز پس از پایان این فصل، به صورت رایگان از بنفیکا جدا شود. به نظر نمی‌رسد تیم ملی پرتغال گزینه‌ای برای او باشد. او در این روزها دوباره با فلورنتینو پرز دیدار می‌کند.

مورینیو در بازی اواخر ژانویه، طوفانی تمام‌عیار پیرامون رئال مادرید به پا کرد. در آن زمان، آربلوا در شرایط متزلزلی قرار داشت؛ رختکن هنوز خروج ژابی آلونسو را هضم نکرده بود و هواداران به شدت خشمگین بودند. 

آن مسابقه برای سرمربی جدید در وضعیتی بحرانی رقم خورد؛ در حالی که تبعات حذف مقابل آلباسته هنوز ادامه داشت و تیم هیچ پویایی در بازی خود نداشت. در چنین بستری بود که چهره مورینیو ظهور کرد؛ استاد در برابر شاگرد. و با توجه به آنچه در چمن ورزشگاه دالوژ دیده شد، یک درس تاکتیکی در کار بود.

سایه مورینیو همچنان بر سر رئال مادرید و به طبع آن بر سر خودِ آربلوا سنگینی می‌کند، آن هم به دلیل ردی که او در ذهن فلورنتینو و بخشی از هواداران باقی گذاشته است. در دورانی که رختکن نشانه‌هایی از قدرت‌نمایی در برابر مربیان خود بروز می‌دهد (تا جایی که حتی باعث خروج ژابی شد)، احتمال بازگشت این مربی پرتغالی در فضا معلق است. جالب اینجاست که بندی وجود دارد که اگرچه فعلاً توسط مدیریت مادرید به عنوان یک گزینه در نظر گرفته نمی‌شود، اما مورینیو را کاملاً در دسترس قرار می‌دهد.

این سرمربی پرتغالی که قراردادی دو ساله در لیسبون امضا کرده، می‌تواند طی ده روز پس از آخرین بازی فصل جاری، بدون هیچ جریمه مالی از ادامه همکاری با بنفیکا انصراف دهد. او می‌تواند بدون پرداخت غرامت فسخ قرارداد به هر تیمی برود و این موضوع او را به مادرید یا هر تیم دیگری که به خدماتش نیاز داشته باشد نزدیک کرده و یا حداقل عملیات انتقال را تسهیل می‌کند. 

این روی کاستا بود که «مورینیو» را به بنفیکا آورد. باشگاه درگیر فرآیند انتخابات بود و اگرچه این حرکت به پیروزی کاستا در انتخابات کمک کرد، اما هر دو طرف خواستند این در را برای سرمربی باز بگذارند تا در صورتی که در نهایت روی کاستا انتخاب نشد، راه خروجی داشته باشد.

مورینیو بازگشت شادی به کشورش داشته و در لیسبون راحت است. او هرگز اظهارنظری در این باره نکرده، اما مشخص است که به این بنفیکا علاقه دارد و از نظر شخصی، زندگی در پرتغال به او اجازه می‌دهد به خانواده‌اش نزدیک‌تر باشد و کارهایی انجام دهد که قبلاً نمی‌توانست. 

تا پیش از این، محل اقامت این مربی در لندن بود. با حضور در بنفیکا، او زمان بسیار بیشتری را در کنار عزیزانش سپری می‌کند. از سوی دیگر، منابع کاملاً موثق به نشریه آاس اعلام کرده‌اند که گزینه مربیگری در تیم ملی پرتغال پس از جام جهانی، در حال حاضر دور از ذهن است. فدراسیون پرتغال معتقد است شخصیت او بیش از حد قدرتمند و سلطه‌جو است و ممکن است باعث شکست پروژه ملی شود.

مورینیو روی ادامه حضور در بنفیکا و ساختن پروژه‌ای مطابق با سبک بازی خود برای فصل آینده حساب می‌کند، اما همان‌طور که این منابع به آاس می‌گویند، منطقی است که یک تماس از سوی مادرید می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد. مورینیو همچنان باشگاه سفیدپوش را در قلب خود دارد. 

برخلاف آنچه منتشر می‌شود، رابطه بین این مربی و فلورنتینو پرز در سال‌های اخیر کم‌رنگ بوده است؛ با تغییر مقاصد و شماره‌های تلفن، هر دو تماس خود را از دست دادند. در اواخر ژانویه آن‌ها نتوانستند در لیسبون با هم دیدار کنند چون فلورنتینو سفر نکرد. رئیس باشگاه سفیدپوش روز سه‌شنبه تصمیم خواهد گرفت که آیا برای بازی یک‌شانزدهم سفر کند یا خیر، اما در هر صورت اگر در لیسبون نشود، آن‌ها بالاخره در بازی برگشت در مادرید با هم روبرو خواهند شد.

اظهارنظر مورینیو پس از بازی ۲۸ ژانویه گذشته، فرضیه بازگشت او به مربیگری در مادرید را تقویت کرد. او در پاسخ به سوالی درباره تقابل احتمالی مادرید و بنفیکا در مرحله یک‌شانزدهم (تقابلی که در نهایت رخ داد) گفت: «مدتی پیش و پس از جدایی‌ام، برای اولین بار به حضور دوباره در برنابئو بسیار نزدیک شده بودم. دوست من اسکار ریبوت (ایجنتی با نفوذ زیاد در محیط پیرامون فلورنتینو) همه‌چیز را آماده کرده بود، اما درست یک روز قبل، بنفیکا با من تماس گرفت و مجبور شدم برای امضا بیایم.»

اما آن بازدید که می‌توانست شبیه به اولین تماس برای آماده‌سازی دوره دوم «مورینیو» در مادرید باشد، تنها یک ایستگاه در تورِ برنامه‌ریزی‌شده مورینیو در شهرهای اصلی فوتبال اروپا پس از ترک فنرباغچه بود. او می‌خواست کادر فنی خود را معرفی کند، فوتبال ببیند و از مراکز تمرینی بازدید کند. مادرید اولین ایستگاه بود، همان‌طور که لندن، منچستر، میلان یا تورین ایستگاه‌های بعدی بودند. با این حال، بر کسی پوشیده نیست که در آن سفر، در حالی که ژابی آلونسو در آن زمان به شدت زیر سوال رفته بود، یک تجدید دیدار شاد با فلورنتینو می‌توانست رقم بخورد.

اکنون با این تقابل رفت و برگشت، سایه مورینیو دوباره بر سر آربلوا سنگینی می‌کند؛ استاد در برابر شاگرد. مورینیو از آن جمله معروف «آلوارو پسر من است» به جایی رسید که پس از یک صعود تاریخی برای بنفیکا، مقابل چشمان او از خود بیخود شد و جشن گرفت؛ صعودی که با گل تروبین در آخرین دقیقه و نتیجه رویایی ۴-۲ به دست آمد. او بعداً عذرخواهی کرد، اما پیش از آن به همه ثابت کرده بود که هنوز هم قادر است کاری کند که یک تیم بسیار فراتر از توانایی‌هایش عمل کند.