با تغییر نام خیابان علی دایی، او نه کج می‌شود نه سکته می‌کند!

برترین‌ها: نادر فریادشیران بازیکن اسبق تیم ملی مهمان قسمت نوزدهم برنامه «پنجره‌ای رو به جام» شد.

در «پنجره ای رو به جام» مطرح شد؛

• قلعه نویی با توصیه علی پروین به تیم ملی اضافه شد!
• با تغییر نام خیابان علی دایی، او نه کج می شود نه سکته می کند!
• چه کسی می گوید مایلی کهن بازیکنان را مجبور به نماز خواندن می کرد؟
• قلعه‌نویی شایسته هدایت تیم ملی نیست!

اظهارات نادر فریادشیران بازیکن اسبق تیم ملی در قسمت تازه برنامه «پنجره‌ای رو به جام» را می‌خوانید:

وی در این برنامه بیان کرد: نخستین تیمی که پس از انقلاب از ایران به خارج از کشور اعزام شد، تیمی بود که به شوروی سفر کرد. ما در مسکو دو مسابقه برگزار کردیم و استقبال بسیار خوبی نیز از ما شد. در نزدیکی کاخ کرملین مسابقه داشتیم و خاطرم هست که من و آقای راغفر به دلیل بحث‌های سیاسی که در اتوبوس مطرح می‌کردیم، چندان مورد علاقه آقای حبیبی نبودیم زیرا ایشان تمایلی به ورود بازیکنان به این مباحث نداشتند. زمانی که به فرودگاه تهران بازگشتیم، آقای حسن حبیبی مرا صدا زدند. ایشان شخصیتی بسیار جدی و قابل احترام داشتند به‌گونه‌ای که وقتی با شما صحبت می‌کردند، ناخودآگاه با نهایت احترام مقابلشان می‌ایستادید. ایشان به من گفتند: «پسرم، تو جوانی و آینده داری چرا خودت را وارد مسائل سیاسی می‌کنی؟» البته ما بیشتر نگاه انتقادی داشتیم و گاهی درباره مسائل صحبت می‌کردیم. آقای حبیبی تأکید می‌کردند که تمرکزمان فقط روی فوتبال باشد و گفتند اگر از این مسائل فاصله بگیری، بعد از بازگشت تو را درون دروازه قرار خواهم داد.

فریادشیران در این برنامه که از آپارات اسپرت پخش می شود، اظهار کرد: امروز هم اگر دقت کنیم، می‌بینیم گاهی بازیکنانی در سنین ۳۲ یا ۳۳ سالگی تازه به تیم ملی دعوت می‌شوند. این مسئله همیشه این پرسش را ایجاد می‌کند که اگر بازیکنی کیفیت لازم را داشته، چرا زودتر دعوت نشده و اگر کیفیت نداشته، چرا در آستانه جام جهانی به تیم ملی رسیده است؟

وی مطرح کرد: درباره نخستین فهرست تیم ملی در دوره آقای مایلی‌کهن نیز نکات جالبی وجود داشت. من خودم آن فهرست اولیه را دیده بودم و حتی روزی که اسامی در روزنامه‌ها منتشر شد، به آقای مایلی‌کهن گفتم که این لیست با فهرست اولیه تفاوت دارد. ایشان توضیح دادند که سه بازیکن خارج از فهرست اولیه به تیم ملی اضافه شده‌اند. دو نفر از آن‌ها از خوزستان بودند که به درخواست برخی مسئولان وقت و با توجه به شرایط خاص آن منطقه پس از جنگ، به اردو دعوت شدند و مدتی نیز در کنار تیم حضور داشتند اما بازیکن سوم، امیر قلعه‌نویی بود؛ بازیکنی که با توصیه علی پروین به فهرست تیم ملی اضافه شده است. در واقع، ابتدا نام او در فهرست اولیه وجود نداشت، اما بعدها با تماس و صحبت‌هایی که انجام داد، به اردو دعوت شد. این مسائل نشان می‌دهد که حتی در آن دوران نیز، علاوه بر مسائل فنی، روابط، توصیه‌ها و نگاه‌های مدیریتی در انتخاب بازیکنان تیم ملی تأثیرگذار بود. برای مثال درباره امیر قلعه‌نویی باید منصفانه صحبت کرد. ایشان زمانی که به تیم ملی دعوت شدند، بسیار منظم، مرتب و کنترل‌شده رفتار می‌کردند و حتی در سفر عمان نیز همراه تیم بودند. اما در نهایت، کادر فنی پس از بررسی‌های فنی و تاکتیکی به این جمع‌بندی رسید که سبک بازی او با سیستم مورد نظر تیم ملی هماهنگی کامل ندارد.

این بازیکن اسبق تیم ملی ایران عنوان کرد: در آن دوران شایعات زیادی نیز درباره فضای داخلی تیم ملی مطرح می‌شد. برای مثال، برخی ادعا می‌کردند که آقای مایلی‌کهن بازیکنان را مجبور به انجام اعمال مذهبی مثل خواندن نماز و دعای کمیل می‌کرد اما واقعیت این نبود. ایشان فردی معتقد و پایبند به اصول شخصی خود بود، اما هیچ‌گاه کسی را مجبور به انجام رفتار خاصی نمی‌کردند. حتی شایعاتی درباره این مطرح می‌شد که او اطلاعاتی و سپاهی است اما بیشتر فضاسازی رسانه‌ای بود. در حالی که واقعیت این بود که آقای مایلی‌کهن بیشتر از هر چیز روی نظم، انضباط، تمرکز و تعهد تیمی تأکید داشتند.

وی اظهار کرد: یکی از جنجالی‌ترین مسابقات آن دوران، دیدار ایران و قطر در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ بود. در جریان همان بازی، اتفاق معروفی نیز رخ داد. یکی از بازیکنان قطر به کریم باقری توهین کرد. پیش از مسابقه، آقای مایلی‌کهن به بازیکنان هشدار داده بود که قطری‌ها ممکن است فارسی صحبت کنند و با این روش بخواهند بازیکنان ایران را عصبی کنند. پس از آن توهین، کریم باقری از شدت ناراحتی واکنش نشان داد و بازیکن قطری را هل داد. داور مسابقه نیز پس از مشورت با کمک‌داور، کریم باقری را اخراج کرد؛ اتفاقی که تأثیر زیادی بر روند مسابقه گذاشت و آن بازی را به یکی از تلخ‌ترین خاطرات فوتبال ایران تبدیل کرد.

فریادشیران مطرح کرد: پس از روی کار آمدن آقای خاتمی به‌عنوان رئیس‌جمهور، در یکی از اردوها یا سفرهای تیم ملی، از طریق سفارت و با استفاده از تلفن‌های بی‌سیم بزرگ آن زمان، تماسی با تیم برقرار شد. به آقای مایلی‌کهن اطلاع دادند که رئیس‌جمهور قصد دارد با چند نفر از بازیکنان از جمله محمدرضا عابدزاده، خداداد عزیزی، علی دایی و کریم باقری صحبت کند. ابتدا تماس با خود آقای مایلی‌کهن برقرار شد، اما ایشان پاسخ جالبی دادند. آقای مایلی‌کهن گفتند اگر رئیس‌جمهور قصد صحبت با بازیکنان را دارد، بهتر است این صحبت با همه اعضای تیم انجام شود، نه فقط چند نفر خاص. استدلال ایشان این بود که در یک جمع بیست‌وچند نفره، اگر رئیس‌جمهور فقط با سه یا چهار بازیکن صحبت کند، ممکن است در ذهن دیگر بازیکنان این تصور ایجاد شود که میان اعضای تیم تفاوت و تبعیض وجود دارد. ایشان معتقد بودند ممکن است بازیکنان جوان‌تر با خود فکر کنند که قرار است به برخی افراد امتیاز ویژه‌ای داده شود و همین موضوع می‌تواند باعث ایجاد حسادت یا اختلاف در تیم شود. به همین دلیل تأکید داشتند که یا پیام رئیس‌جمهور به‌صورت عمومی برای همه اعضای تیم بیان شود، یا اینکه متن پیام در اختیار کادر فنی قرار گیرد تا برای همه بازیکنان خوانده شود.

وی درباره برکناری مایلی کهن عنوان کرد: در جریان یکی از سفرها در داخل هواپیما، در کنار آقای مایلی‌کهن، آقای جهانپور و آقای افتخاری نشسته بودیم. من از آقای مایلی‌کهن پرسیدم اگر چنین اتفاقی رخ دهد چه واکنشی خواهد داشت. ایشان در پاسخ با آرامش گفتند که اگر نتیجه حاصل نشود، طبیعی است که تغییرات رخ دهد و نباید از این موضوع ناراحت شد یا واکنش غیرمنطقی نشان داد. تأکید ایشان این بود که در فوتبال، نتیجه‌گرایی اصل مهمی است و باید آن را پذیرفت. در همان مقطع، بعدها مشخص شد که برخی جلسات و تصمیم‌گیری‌ها درباره تغییر کادر فنی در جریان بوده است؛ موضوعی که آن زمان به‌صورت رسمی و شفاف به بازیکنان اطلاع داده نشده بود. بعدها در گفت‌وگوهای مختلف با برخی اعضای تیم از جمله آقای خاکپور، این موضوع تأیید شد که بحث‌هایی درباره برکناری کادر فنی پس از مسابقات وجود داشته است. در آن دوره، اختلاف‌نظرهایی میان بازیکنان نیز دیده می‌شد. برخی از بازیکنان جوان‌تر موافق تغییرات بودند و برخی بازیکنان باتجربه‌تر معتقد بودند که ثبات کادر فنی باید حفظ شود. این اختلاف دیدگاه‌ها در فوتبال طبیعی است، به‌ویژه زمانی که نتایج حساس و سرنوشت‌ساز در میان باشد

بازیکن اسبق تیم ملی با اشاره به اینکه علی دایی یک قهرمان ملی است، توضیح داد: شنیده ام یکی از اعضای شورای شهر گفته اند نام خیابان علی دایی را باید تغییر بدهیم. فکر می کنید این کار را کنید چه می شود؟ علی دایی کج می شود؟ سکته می کند؟ شما باید قدر علی دایی را به عنوان یک قهرمان ملی بدانید. اگر من مسئول بودم علی دایی را به عنوان رییس فدراسیون فوتبال منصوب می کردم. آن موقع می فهمیدید چقدر فوتبال ما با فوتبال آقای تاج و دار و دسته اش فرق می کند. 

فریادشیران درباره رفتارهای انضباطی در دوره مایلی کهن عنوان کرد: رفتار انضباطی در اردوها نیز گاهی باعث سوءتفاهم می‌شد. برای نمونه در ماجرای تخته‌بازی برخی بازیکنان، آقای مایلی‌کهن به‌دلیل رعایت نظم اردو و جلوگیری از حاشیه‌های احتمالی، به بازیکنان تذکر دادند که در محیط اردو از انجام بازی‌های غیررسمی خودداری کنند. این تصمیم در چارچوب مقررات اردو و با هدف حفظ تمرکز تیم گرفته شده بود. در آن ماجرا، برخی بازیکنان مانند امیرحسین صادقی و یکی دیگر از بازیکنان تیم، به دلیل تکرار این موضوع با تذکر جدی کادر فنی مواجه شدند و حتی برای مدتی از حضور در تمرینات کنار گذاشته شدند. هدف از این تصمیم، تنبیه شخصی نبود، بلکه تأکید بر رعایت نظم تیمی بود. متأسفانه بعدها این موضوع در برخی رسانه‌ها به شکل نادرست و با عنوان «اخراج از اردو به دلیل تخته‌بازی» مطرح شد، در حالی که واقعیت ماجرا صرفاً یک مسئله انضباطی داخلی بوده است. بسیاری از این تصمیم‌ها در همان فضای بسته اردو گرفته می‌شد و قرار نبود رسانه‌ای شود، اما برخی بازیکنان یا اطرافیان در مصاحبه‌های بعدی آن را به شکل دیگری بیان کردند..

فریادشیران درباره تیم ملی و جام جهانی پیش‌رو نیز گفت: کشور ما مورد هجوم صهیونیست های وحشی و آمریکا قرار گرفته است و در شرایط خوبی نیستیم. اما باید تیم ملی را حمایت کرد. اما امیر قلعه نویی شایستگی هدایت تیم ملی ایران را ندارد. مردم این تیم ملی را به واسطه همه اتفاقاتی که افتاده است دوست ندارند درواقع رفتار بازیکنان و نتایجی که حاصل شده باعث این اتفاق شده است با این حال امیدوارم تیم ملی ایران نتایج خوبی بگیرد. ولی بدا به تیم ملی ایران چون بازیکنان فعلی بعد از این جام جهانی همه می روند. چه چیزی کاشته شده که بعدا درو شود؟ در آینده چه بازیکنانی حضور خواهند داشت؟