کُره، قطر، استرالیا و نوبت درخشش ایران؛ سرِ بالای آسیا
حالا نوبت ایران است؛ تیمی که شاید در میان آسیاییها، آسانترین مأموریت را در گام نخست بر عهده دارد. و شاید همین موضوع، مسئولیتش را از همه سنگینتر کرده باشد.
برترینها: شاید اگر بازی آمریکا و پاراگوئه را فاکتور بگیریم، کلیت مسابقات جام جهانی تا اینجای کار چنگی به دل نمیزند. اما اگر قرار باشد از روی نتایج یک نتیجهگیری اولیه داشته باشیم، شاید مهمترین گزاره، طلوع نسبتا قدرتمند آسیا برخلاف بسیاری از دورههای گذشته است، در واقع آسیا قصد ندارد این بار سیاهیلشکر تورنومنت باشد.
سه بازی و هفت امتیاز!
بعد از نمایش امیدوارکننده کره جنوبی مقابل جمهوری چک، حالا استرالیا و قطر هم نتایجی گرفتهاند که میتواند شکل نگاهها را به نمایندگان آسیا معنادارتر کند. نکته مهمتر اما اینجاست که این نتایج مقابل حریفان آسانی به دست نیامده؛ مثلا بازی سوار و مسلط کُره در برابر چک - تیمی که با فلسفه بلوک شرق فوتبال بازی میکند- بسیار قابل توجه بود.
در واقع دیدار کره و چک نوعی کلاس درس فوتبال اروپایی برای تیمی بود که از قلب اروپا سربرآورده بود. بازی روان و پاسهای کوتاه در میانه میدان، دست کرهایها را بری رسیدن به دروازه چک به راحتی باز گذاشت و از همه مهمتر اداره میدان پس از دریافت گل نخست بود که با یک کامبک درخشان توانست لنز دوربینها را روی چشمبادامیها محکمتر کند.
قطر نیز برابر سوئیس به تساوی رسید؛ وقتی بدانیم سوییس یکی از باثباتترین تیمهای سالهای اخیر اروپا بوده، ارزش این عملکرد بیشتر مشخص میشود. سیوهای بینقص گلر قطر و استراتژی جولین لوپتگی سوئیس را بالاخره در دقیقه 95 تسلیم کرد. قطر نان درخشش گلری را خورد که مقابل خط دفاعی به شدت شکننده حضور داشت اما خب این ذات فوتبال است؛ نزنی میخوری! و همان هم شد. دقیقه 95 و آب سرد بر پیکر دومین زخمخورده از قاره سبز!
از آن طرف، صبح امروز استرالیا معادلات گروه آمریکا را بهم ریخت. ترکیه با دست پر راهی مسابقات شده، ترکیبی از ستارههای رئال، یوونتوس و اینتر. اما انگار کانگوروها بدون فرض این مسائل پا روی چمن استادیوم ونکور گذاشتند و در نهایت سیلی سخت حقیقت را بر صورت شاگردان وینچنزو مونتلا کوبیدند. حالا اوضاع برای ترکیه سخت شده و استرالیا با این پیروزی مسیر صعود به دور بعد را بیش از پیش هموار کرده است.
نگاهها به ایران و ژاپن؛ کار سخت امیرخان!
این نتایج نسبتا خوب در شرایطی بدست آمده که قرعه نمایندگان قاره کهن چندان آسان نبود. سوئیس، جمهوری چک و ترکیه، حریفانی نبودند که بتوان به راحتی از کنارشان گذشت.
در چنین شرایطی، نگاهها حالا به ژاپن و ایران دوخته شده است. ژاپن امشب به مصاف هلند میرود، البته همین تیم بود که در جام جهانی قطر مسیر شگفتی آسیا را پس از 2002 دوباره باز کرد. عبور از سد آلمان و اسپانیا و قد علم کردن در میان بزرگان. منتهی شرایط برای ایران کمی فرق دارد. شاگردان قلعهنویی تا به امروز هیچگاه سد دور گروهی را نشکستند. البته نیوزلند و تنها یک پیروزی این اتفاق را تا حدی زیادی ممکن خواهد کرد.
اما مساله این تیم دقیقا مسیریست که درست عکس استرالیا، قطر، کرده و ژاپن پیموده؛ آمادهسازی! دیدارهای دوستانهای که پشت هم کنسل شد تا دست آخر شاگردان قلعهنویی چندبار با شاگردان قلعهنویی بازی کنند و دست آخر تیم زیر 21سالههای تیخوانا آخرین بازی دوستانه این تیم شد. پس شاید نوار توفیق آسیا در دیدار ایران و نیوزلند شکل دیگری پِلی شود.
در واقع، نتایج سایر آسیاییها ناخواسته فشار را روی تیم ملی ایران بیشتر کرده است. دیگر نمیتوان صرفاً به صعود از مرحله گروهی یا کسب یک نتیجه آبرومندانه دل خوش کرد. وقتی رقبای آسیایی در دیدارهای دشوار موفق ظاهر شدهاند، افکار عمومی از ایران هم انتظار دارد حداقل در برابر حریفی که از نظر فنی قابل قیاس با رقبای کره، قطر و استرالیا نیست، نمایش قانعکنندهای ارائه کند.
شاید هنوز برای صحبت درباره موفقیت آسیا در جام جهانی زود باشد، اما یک نکته روشن است؛ برخلاف سالهای گذشته، این بار نمایندگان قاره کهن با ترس وارد تورنمنت نشدهاند. آنها آمدهاند تا رقابت کنند و تا اینجا هم نشان دادهاند که فاصله فوتبال آسیا با بسیاری از تیمهای متوسط اروپا و آمریکای جنوبی، دیگر آن شکاف بزرگ دو دهه قبل نیست.
حالا نوبت ایران است؛ تیمی که شاید در میان آسیاییها، آسانترین مأموریت را در گام نخست بر عهده دارد. و شاید همین موضوع، مسئولیتش را برای ناآمادهترین تیم آسیا از همه سنگینتر کرده باشد.
ارسال نظر