ناصری: بازگشت بدون مدال سخت است
قایقران کشورمان بازگشت از بازی‌های آسیایی بدون مدال را بسیار سخت توصیف کرد.
خبرگزاری تسنیم: شاهو ناصری که از کسب مدال در مسابقات کانوی هفدهمین دوره بازی‌های آسیایی باز ماند، در این باره اظهار داشت: من به خودم باختم چراکه حریفانم در سطح من نبودند که بخواهند شکستم دهند. از نظر بدنی کم نیاوردم و برای مدال طلا رفته بودم اما متاسفانه وقتی دیدم شانس کسب مدال طلایم کم شده تمرکزم به هم ریخت به طوری که خط پایان را نمی‌دیدم. با به هم ریختن تمرکزم کار را رها کرده بودم و دیگر برایم مهم نبود چه مدالی بگیرم.
وی افزود: هنوز نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است. در مسابقات قهرمانی جهان، همین حریفانی که امروز به مدال رسیدند با ۳، ۴ ثانیه اختلاف از من عقب‌تر بودند و خودم فاصله کمی با نفر اول جهان داشتم اما متاسفانه همه چیز را از دست دادم و قایقرانانی که رقیب من نبودند از من بالاتر قرار گرفتند.
قایقران کشورمان با بیان اینکه متاسفانه خیلی دیر برای ما روانشناس آوردند، گفت: حتی روانشناسی که استخدام کرده بودند همراه ما به اینچئون نیامد. من از نظر بدنی کم نیاوردم اما از نظر روحی و روانی شرایطم خوب نبود. حتی روز گذشته با دکتر همزه، روانشناس تیم هم صحبت کردم اما کمکی به من نکرد. آرزو می‌کردم بتوانم به مدال برسم اما اینطور نشد.
ناصری خاطرنشان کرد: میدان مسابقه همین است. فقط شرایط بدنی مهم نیست و باید از نظر فکری هم قوی بود. من بدنی قوی بودم اما فکری و روحی و روانی شرایطم نامناسب بود. به شکلی که با این همه تجربه راه به جایی نبردم.
وی حضور کیومرث هاشمی در کنارش پس از ناکامی را مهم خواند و گفت: کسی نمی‌داند در مسابقه و در قایق چه اتفاقی افتاده است. فقط مربی و برخی اساتید ما را درک می‌کنند. من تا آخر مسابقه خیلی خوب پارو زدم اما یک دفعه ایستادم. فکر که خراب باشد همین می‌شود و قایقران نمی‌تواند پارو بزند.
قایقران کشورمان که پس از ناکام ماندن در کسب مدال گریه می‌کرد، اظهار داشت: گریه‌ام به این دلیل بود که نتوانستم مدال بگیرم. در این مسابقات می‌توانستم اول یا دوم شوم اما مغزم جواب نداد و مدال را از دست دادم.
ناصری با تشکر از کسانی که برای او زحمت کشیدند، عنوان کرد: من از همه دوستان و عزیزانی که برایم زحمت کشیدند تشکر می‌کنم. تمام زورم را زدم و آماده هم بودم اما از نظر فکری زیر صفر بودم. فکر که خراب باشد ورزشکار نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. همه جای من درد است اما در این چند وقت همه دردها را تحمل کردم و اینجا که باید درد را فراموش می‌کردم و مدال می‌گرفتم نتوانستم.
وی در پایان خاطرنشان کرد: از همه دوستانی که برای من دعا کردند تشکر می‌کنم و متاسفم که نتوانستم جواب محبت‌های‌شان را بدهم. نمی‌دانید وقتی بدون مدال بر می‌گردید چقدر است.
وی افزود: هنوز نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است. در مسابقات قهرمانی جهان، همین حریفانی که امروز به مدال رسیدند با ۳، ۴ ثانیه اختلاف از من عقب‌تر بودند و خودم فاصله کمی با نفر اول جهان داشتم اما متاسفانه همه چیز را از دست دادم و قایقرانانی که رقیب من نبودند از من بالاتر قرار گرفتند.
قایقران کشورمان با بیان اینکه متاسفانه خیلی دیر برای ما روانشناس آوردند، گفت: حتی روانشناسی که استخدام کرده بودند همراه ما به اینچئون نیامد. من از نظر بدنی کم نیاوردم اما از نظر روحی و روانی شرایطم خوب نبود. حتی روز گذشته با دکتر همزه، روانشناس تیم هم صحبت کردم اما کمکی به من نکرد. آرزو می‌کردم بتوانم به مدال برسم اما اینطور نشد.
ناصری خاطرنشان کرد: میدان مسابقه همین است. فقط شرایط بدنی مهم نیست و باید از نظر فکری هم قوی بود. من بدنی قوی بودم اما فکری و روحی و روانی شرایطم نامناسب بود. به شکلی که با این همه تجربه راه به جایی نبردم.
وی حضور کیومرث هاشمی در کنارش پس از ناکامی را مهم خواند و گفت: کسی نمی‌داند در مسابقه و در قایق چه اتفاقی افتاده است. فقط مربی و برخی اساتید ما را درک می‌کنند. من تا آخر مسابقه خیلی خوب پارو زدم اما یک دفعه ایستادم. فکر که خراب باشد همین می‌شود و قایقران نمی‌تواند پارو بزند.
قایقران کشورمان که پس از ناکام ماندن در کسب مدال گریه می‌کرد، اظهار داشت: گریه‌ام به این دلیل بود که نتوانستم مدال بگیرم. در این مسابقات می‌توانستم اول یا دوم شوم اما مغزم جواب نداد و مدال را از دست دادم.
ناصری با تشکر از کسانی که برای او زحمت کشیدند، عنوان کرد: من از همه دوستان و عزیزانی که برایم زحمت کشیدند تشکر می‌کنم. تمام زورم را زدم و آماده هم بودم اما از نظر فکری زیر صفر بودم. فکر که خراب باشد ورزشکار نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. همه جای من درد است اما در این چند وقت همه دردها را تحمل کردم و اینجا که باید درد را فراموش می‌کردم و مدال می‌گرفتم نتوانستم.
وی در پایان خاطرنشان کرد: از همه دوستانی که برای من دعا کردند تشکر می‌کنم و متاسفم که نتوانستم جواب محبت‌های‌شان را بدهم. نمی‌دانید وقتی بدون مدال بر می‌گردید چقدر است.
ارسال نظر