سلطان "لئو"؛ کاور مجله تایم فوتبالی شد

تماشا: «لیو» هر زمان گل می زند دو انگشت اشاره خود را به آسمان می برد و آن گل را تقدیم به مادربزرگش می کند، هر وقت روی او خطا می کنند به ندرت عصبانی می شود و با خونسردی از کنار آن می گذرد. عجله زیادی دارد تا دوباره پا به توپ شود و به سمت دروازه حریف حمله کند.

خارج از زمین بازی یک پسر آرام است که در کنار پدرش در بارسلونا زندگی می کند. برخلاف بسیاری از فوتبالیست های بزرگ و خصوصا برخی از هم تیمی هایش کمتر در کلوپ ها و میهمانی های شبانه شرکت می کند. اما همه اینها کافی نیست.


حالا می گویند شاید او بهترین بازیکن تاریخ باشد. عکس لیونل مسی، ستاره آرژانتینی بارسلونا، روی جلد آخرین شماره مجله تایم رفته و وب سایت رسمی باشگاه بارسلونا اعلام کرده این نخستین فوتبالیستی است که عکس آن روی جلد این مجله چاپ می شود. اما در واقع تیم فوتبال زنان آمریکا که قهرمان جام جهانی ۱۹۹۹ شدند نخستین فوتبالیست هایی بودند که عکسشان روی جلد این مجله معتبر کار شد.

*موفقیت خود را در فوتبال تا چه حد می بینی؟

نمی دانم. همیشه سال را با این هدف آغاز می کنم که تمام جام ها و عناوین را کسب کنم؛ بدون توجه به اینکه سال گذشته به چه عناوین و جام هایی هم به عنوان بازیکن و هم با تیم بارسلونا دست یافته ام.

همیشه رو به جلو حرکت می کنم و معمولا گذشته را خیلی زود فراموش می کنم. وقت این را نخواهید داشت که صبر کنید و در مورد اتفاق های گذشته فکر کنید. همه چیز خیلی سریع می گذرد. وقتی از فوتبال خداحافظی کردم به آن فکر می کنم.

*به نظرت تا رسیدن به یک بازیکن کامل چقدر فاصله داری؟

نمی توانم به طور دقیق بگویم. هر سال بهتر و بهتر می شوم و پیشرفت هایم را می بینم. خوبشختانه از سن پایین شروع کرده ام و همیشه هم تیمی های بسیار خوبی در کنارم بوده اند که کمک زیادی به پیشرفتم کرده اند.

زیرنظر گواردیولا یاد گرفتم چطور فوتبال را با تکنیک بازی کنم و این همان چیزی بود که فوتبالم به آن نیاز داشت. این همان چیزی است که وقتی توپ را در اختیار نداریم فکر کنیم و وقتی به آن رسیدیم بازی بهتری ارائه دهیم.

*چرا زندگی خصوصی تو برخلاف زندگی دیگر فوتبالیست های مشهور جهان حاشیه زیادی ندارد؟

از زمان نوجوانی همین طور زندگی کرده ام و همیشه به خاطر علاقه شدیدی که به فوتبال داشتم. بازی کردن بیش از هر چیز دیگری برایم اهمیت داشت. وقتی بچه بودم دوستانم از من می خواستند که با آنها برای تفریح بیرون بروم اما من در خانه می ماندم چون فردای آن روز تمرین داشتم. بیرون رفتن و تفریح را دوست دارم اما باید بدانید که چه زمان می توانید و چه زمانی نمی توانید تفریح کنید. به همین خاطر است که از زمان نوجوانی تا به حال تغییری نکرده ام. دوستانم برای تفریح بیرون می روند و من در خانه تمرین می کنم. در همان روزها هم می دانستم این کارهایم در نهایت نتیجه خواهد داد و من در فوتبال به جایگاه خوبی خواهم رسید.

*درواقع همه چیز را فدای فوتبال کردی؟

نه، این طور نیست. همیشه حرفه ای به فوتبال نگاه می کردم و از همان زمان هم می دانستم که برای رسیدن به جایگاهی که دنبال آن هستم باید از خیلی کارهایم بزنم. آرژانتین را ترک کردم، خانواده ام را ترک کردم و یک زندگی جدید را شروع کردم. دوستانم و محل زندگی خود را عوض کردم و همه چیز را تقریبا به خاطر فوتبال تغییر دادم. اما هر کاری کردم به خاطر فوتبال بود و به خاطر اینکه به رویا و آرزویم برسم. به همین دلیل است که با دوستانم به میهمانی های شبانه و بیرون نمی روم و خیلی چیزهای دیگر.

*اولین تجربه ات از حضور در مدرسه فوتبال مشهور لاماسیا چه بود؟

من از آرژانتین تنها آمده بودم و در بین تمام بازیکنانی بودم که در لاماسیا حضور داشتند. هریک از نقاط مختلفی بودیم و تقریبا همه به هم کمک می کردیم. در حقیقت دوران بسیار خوبی با هم داشتیم چراکه مدت زیادی را با هم می گذراندیم. به همین دلیل رابطه ما با هم قوی و قوی تر می شد. واقعا از لاماسیا تنها دوران خوش را به خاطر دارم.

*چطور خود را برای جام جهانی بعدی آماده می کنی و از جام جهانی قبلی چه چیزهایی آموختی؟

مثل هر بازی مهمی که در پیش داریم خودم را آماده می کنم؛ حالا می خواهد جام جهانی باشد، لیگ قهرمانان یا کوپا دل ری. همه بازی ها را مثل هم انجام می دهم و همیشه طوری بازی می کنم که در فینال بازی می کنم. هیچ فرقی برایم نمی کند.

*آیا بازی با پیراهن آرژانتین در جام جهانی برایت استرس یا فشار خاصی خواهد داشت؟

نه، من در هر بازی فشار و استرس دارم. این مختص من نیست، بلکه هر بازیکنی که برای تیم ملی کشورش در جام جهانی بازی کند استرس فوق العاده ای خواهد داشت. چیزی که خصوصا در جام جهانی ۲۰۱۰ افریقای جنوبی یاد گرفتم این است که تیم باید یکدست و قوی با هدفی واحد باشد. این مهم ترین فاکتور در تورنمنتی است که بسیار کوتاه است و تیم با یک اشتباه کوچک حذف می شود.

*آیا رقابت نزدیک با کریس رونالدو باعث پیشرفت تو شده است؟

فکر نمی کنم این طور باشد. هرگز خودم را با او یا هر بازیکن دیگری مقایسه نکرده ام. هدف من در هر فصل این است که به موفقیت های بیشتر هم به عنوان بازیکن و هم با بارسا دست پیدا کنم. اگر رونالدو هم نبود من کار خودم را می کردم.

*نظرت درباره رونالدو چیست؟

به نظرم او آدم و بازیکن خوبی است و برای رئال مادرید یک مهره بسیار ارزشمند محسوب می شود. او می تواند در هر لحظه نتیجه بازی را تغییر دهد.

*آیا وقتی رونالدو در یک بازی گل می زند تو هم این فشار را احساس می کنی که باید برای تیمت گلزنی کنی؟

نه این بازی های رئال است که برایم مهم است. چراکه آنها در همان لیگی رقابت می کنند که ما حضور داریم و هر سال هم تقریبا برای قهرمانی در لالیگا با ما رقابت می کنند اما درمورد رونالدو نه، به هیچ وجه این طور نیست.

*وقتی یک بازی را با شکست پشت سر می گذارید چه احساسی داری؟

برایم پیروزی در هر بازی اهمیت دارد و مطمئنا بعد از شکست حس خوبی ندارم. این حس را کاملا بعد از شکست می توانید در من ببینید، به شدت عصبانی و ناراحت می شوم و دوست ندارم با کسی صحبت کنم. بازی را در ذهنم مرور و به این فکر می کنم که چه اشتباهاتی در بازی انجام دادم و چرا بازی را با پیروزی پشت سر نگذاشتیم.

*معمولا چقدر به این چیزها فکر می کنی؟

تا بازی بعدی. خوشبختانه هر سه روز یک بار بازی داریم.

*نظرت درباره انتقادهایی که از عملکردت در بازی با پیراهن آرژانتین می شود چیست؟

واقعا از این موضوع ناراحتم و مرا آزار می دهد. آنها فکر می کنند پوشیدن پیراهن آرژانتین و بازی برای این تیم برایم به اندازه بازی های بارسا اهمیت ندارد. دوست دارم هواداران فوتبال آرژانتین این موضوع را درک کنند که فوتبال یک بازی تیمی است و من هم تلاش و انرژی ای را که برای بارسا می گذارم برای تیم ملی کشورم هم می گذارم.

*باتوجه به اینکه از ۱۲ سالگی در بارسلونا زندگی کرده ای تا چه حد خود را یک آرژانتینی می دانی؟

هرگز ملیت خود را فراموش نکرده ام. به اینکه یک آرژانتینی هستم افتخار می کنم. از زمان کودکی و نوجوانی این طور بوده و نمی خواهم در آینده هم ملیت خود را فراموش کنم. بارسلونا خانه من است و هم باشگاه و هم مردم اینجا لطف و محبت بسیاری به من کرده اند، اما هرگز آرژانتینی بودن خود را فراموش نخواهم کرد.

*آیا مردم آرژانتین تو را دوست دارند و رابطه خوبی با تو دارند؟

این موضوع کاملا زمانی که وارد آرژانتین می شوم یا در بازی ای که در آرژانتین به میدان می روم مشهود است. قبل از اینکه این انتقادها به بازی ام در تیم ملی باشد رابطه بسیار خوبی با آنها داشتم اما اکنون دیگر مثل آن زمان نیست و این موضوع کمی کمرنگ شده است. امیدوارم بتوانم انتظارات آنها را برآورده کنم و بار دیگر به بازیکن محبوب آنها تبدیل شوم.

*نظرت درمورد استقبال و عکس العمل هواداران نقاط مختلف جهان از تو چیست؟ اخیرا به کلکته و هند هم سفر کرده ای.

حیرت انگیز است. این اتفاق در کشورهای زیادی که وارد آن شدم رخ داد اما هنوز هم مرا غافلگیر می کند. هرگز تصور نمی کردم خارج از اسپانیا و آرژانتین چنین استقبالی از من شود.

*این استقبال و انتظارات هواداران فشاری برای گلزنی و درخشش در بازی های تو ایجاد می کند؟

نه. من همیشه یک جور بازی می کنم. چه در بازی های دوستانه و چه در فینال جام جهانی من تمام تلاش خود را در بازی انجام می دهم. همیشه برای موفقیت تیمم، خودم و خوشحالی هواداران تلاش می کنم بهترین بازی را انجام دهم تا پیروز شویم.

*نظرت درمورد هم تیمی هایت چیست و بازی کدام یک از آنها را می پسندی؟

من به همه آنها احترام می گذارم. هیچ گدام با دیگری تفاوتی برایم ندارند. همیشه در مقابل آنها فروتنی و احترام را فراموش نکرده ام، ارزش هایی که از خانواده ام و دوران حضورم در لاماسیا آنها را فرا گرفته ام.

*آیا جام جهانی ۲۰۱۴ جایی است که تو پاسخ انتقاد هواداران تیم ملی کشورت را خواهی داد؟

امیدوارم. امیدوارم آرژانتین بتواند عنوان قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۴ را از آن خود کند. به برزیل می روم که قهرمان شوم و این قهرمانی را با مردم کشورم تقسیم کنم. اما اگر این طور نشود کاری از دستم برنمی آید. هنوز زمان زیادی باقی مانده و امیدوارم در اوج آمادگی به برزیل برویم و در پایان هم قهرمان شویم.