غذای ۱۷۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومانی خدایان!

خبرآنلاین: قرن‌هاست که انسان از کاکائو استفاده می‌کند. او از این ماده حتی برای دارویی و جادوگری هم استاده کرده، اما تقاضای امروز آنقدر بالاست که اگر فکری برای حفظ درخت‌های کاکائو نشود، شکلات دیگر برای هدیه دادن هم وجود نخواهد داشت.

مایاها کاکائو را غذای خدایان می‌دانستند، کوبایی‌ها در قرن نوزدهم و پس از آنها آشپزهای آمریکایی از کاکائو به عنوان محرک استفاده می‌کردند و معتقد بودند این ماده می‌تواند هضم غذا را برای معده‌های ضعیف آسان‌تر کند. شاعران کاکائو را ماده‌ای ماوراء الطبیعه توصیف می‌کرند و مردم عادی سال‌های سال است که آن‌را هدیه می‌دهند.

اگر به اعداد و ارقام نگاهی بیندازیم، می‌بینیم سالانه حدود ۹۰میلیارد دلار برای خرید شکلات هزینه می‌شود و رشد این بازار طی سال‌های آینده هم ادامه خواهد داشت اما از طرف دیگر اوضاع برای درخت‌های کاکائو چندان تعریفی ندارد. آفات نباتی، آلودگی‌های قارچی، عدم دسترسی کشاورزان به کود مناسب و حتی تغییرات آب‌و‌هوایی این درخت‌ها را بین می‌برد و اگر محققان برای بهبود نژادهای آن، آموزش کشاورزان برای مبارزه با آفات و آبیاری صحیح درخت‌های کاکائو تلاش نکنند، ممکن است طی قرن‌های آینده دیگر از شکلات خبری نباشد.

تاریخچه شکلات از ۵۰۰ سال قبل از میلاد تاکنون

قوم مایا دانه‌های تلخ کاکائو را می‌کوبید و با استفاده از آب، وانیل، فلفل و ادویه‌های دیگر از آنها نوعی نوشیدنی درست می‌کرد که مختص طبقات اجتماعی بالاتر بود و بیشتر در جشن‌ها و مراسم مذهبی از آن استفاده می‌شد. دانه‌های کاکائو در سرزمین بزرگ مزوآمریکا مانند پول برای انجام معاملات استفاده می‌شدند.

سال ۱۵۰۲/۸۸۱

کریستف کلمب در چهارمین سفرش برای کشف سرزمین‌های تازه در خلیج هندوراس با این نوشیدنی آشنا شد اما چون به دنبال کشف طلا و نقره آمده بود، توجه چندانی به کاکائو نکرد. هرناندو کورتس که ۱۷ سال بعد در دیدارش با مونته‌زوما، امپراتور آزتک از این نوشیدنی که ترکیبی از کاکائو، عسل، ادویه‌های گوناگون و وانیل بود، نوشیده بود در سال ۱۵۲۸ دانه های کاکائو را همراه با ابزارهای خرد کردن آنها و تهیه این ماده به اروپا آورد و موفق شد با کمی تغییر آن را با ذائقه اروپایی‌ تطبیق دهد. با افزایش تولید شکر و ارزان شدن آن این مرحله به مراتب ساده‌تر شدند.

قرن هجدهم میلادی

قرن‌های طولانی کاکائو به عنوان ماده‌ای دارویی استفاده می‌شد. در قرن هجدهم بسیاری از مغازه‌های عطاری مانند یکی از آنها که معلق به بندیکت آرنولد بود و در نیوهیون قرار داشت، این ماده را همراه با مواد دارویی دیگر می‌فروختند. آرنولد پیش از آنکه در جنگ‌های استقلال آمریکا به همقطارانش خیانت کند، در سال ۱۷۶۵ ماده‌ای دارویی از ترکیب کاکائو، خردل و عصاره نیشکر درست کرده بود که ادعا می‌کرد برای سلامت جسمی، روحی و روانی مفید است. علاوه بر این مدارک متعددی از جادوگری با استفاده از شربتی که در آن از کاکائو هم استفاده شده در کشورهای کوبا، گواتمالا و کوبا وجود دارد و حتی داستانی از کشیشی که بدون دریافت دانه‌های کاکائو به اعترافات افراد گوش نمی‌کرده است.

قرن نوزدهم

در این قرن تهیه بسته‌های زیبا از شکلات که برای هدیه دادن استفاده می‌شدند، آغاز شد و پس از تولید «بن‌بن» -شکلات‌هایی با فیلینگ کرم- رونق بسیار بیشتری گرفت. جالب است بدانید با اینکه خرید شکلات و هدیه دادن آن در این سال‌ها بسیار مرسوم بود، تنها مردان مجاز به خریدن آن بودند.

دهه ۱۸۲۰ / ۱۱۹۰

نوشیدن شکلات تا زمانی که کنراد ون هاستن، شیمیدان هلندی و پدرش در دهه ۱۸۲۰ کارخانه تولید شکلات خودشان را افتتاح کردند، تنها به طبقه اشرافی اروپای غربی اختصاص داشت. آنها موفق شدند به کمک پرس هیدرولیکی که اختراع کرده بودند تا ۵۰‌درصد از کره کاکائو را جدا کنند و آن را به پودری نرم تبدیل کنند که ساده‌تر در آب حل و سریع‌تر هضم می‌شود، کره کاکائوی جدا شده نیز در مراحل بعد برای تولید قطعات شکلات به کار گرفته می‌شد. هنوز هم نمک‌های قلیایی که هاستن برای افزایش حلالیت کاکائو در آب استفاده کرد، در این صنعت استفاده می‌شوند.

سال ۱۹۰۵/ ۱۲۸۴

فانی فارمر در کتاب «تهیه غذا و شیرینی برای بیماران و افرادی که دوران نقاهت را می‌گذرانند»، کاکائو و شکلات را برای بهبود دردهای کوچک مختلفی پیشنهاد کرد. او حتی ترکیبات غذاها را از لحاظ شیمیایی آنالیز کرد و آنقدر دقیق این کار را انجام داد که هنوز آنالیز او از کاکائو و محتوای آن قابل‌قبول است.

سال ۱۹۱۱/ ۱۲۹۰

شکلات بخشی از جیره غذایی کاشفان قطب جنوب بود. رونالد آمونسن و رابرت اسکات که کمی بعد از او برای سفری اکتشافی به قطب جنوب رسید، هر دو در جیره غذایی‌شان از شکلات استفاده می‌ کردند. در سال ۲۰۰۱ یک قطعه از شکلاتی که از سفر نافرجام اسکات به قطب به جامانده بود در حراجی به قیمت ۶۸۶ دلار فروخته شد.

امروزه

ذائقه انسان‌های امروزی شکلات‌های تلخ‌تر را بیشتر می‌پسندد و همین باعث شده با اینکه مصرف سالانه شکلات طی ۲۰ سال گذشته روندی ۲درصدی را تجربه کرده، مصرف کاکائو به مراتب بالاتر باشد. طی این ۲۰ سال که به ۲۰۰۸ ختم می‌شوند، مصرف شکلات‌هایی با تلخی متوسط ۲۰درصد و شکلات‌های تلخ تا ۱۵درصد افزایش پیدا کرده است.