آقای علیفر، تلویزیون ارثیه شخصی نیست!

تماشا: آقای علیفر! آقای علیفر! محض رضای خدا درک کنید که تریبون تلویزیون، ارثیه شخصی شما نیست که هرچه دل تان بخواهد بگویید. محض رضای خدا این قدر مردم را عذاب ندهید.

شاید بگویید اگر مشکلی داشته باشید، مدیران مافوق تان دیگر به شما میدان نخواهند داد. اما شما می دانید، ما و همه مردم ایران هم می دانیم که در صدا و سیما چنین خبرهایی نیست. جان هر کسی که دوست د ارید گزارش بازی بیلبائو - رئال مادرید را یک بار خودتان هم گوش بدهید.

اولین جمله ای که در ابتدای بازی گفتید، مضمونش این بود: «با سلام خدمت دوستداران تیم رویایی رئال مادرید که ممکن است امشب جشن قهرمانی برپا کند». آخر مرد حسابی، چه کسی گفته فقط طرفداران رئال مادرید، ممکن است این بازی حساس را نگاه کنند؟


فکر نمی کنید ممکن است طرفداران بارسلونا هم - که اتفاقا در ایران تعدادشان هم کم نیست - بیننده این بازی باشند؟ یا نکند فکر می کنید چون خودتان طرفدار مورینیو و رئال مادرید هستید، هرچه دل تان می خواهد می توانید بگویید؟ راستی نگفتید «تیم رویایی رئال مادرید» را از کجا آورده اید؟ تیم رویایی در مقایسه با کدام تیم؟ به کدام دلیل؟ نکند متر این ارزیابی بازهم خود شما هستید؟

در ۹۰ دقیقه بازی از هر فرصتی استفاده کردید تا از رئال و مورینیو تمجید کنید؟ داوری بازی برخورد توپ با دست مدافع بیلبائو را پنالتی گرفت ولی بی تفاوت از کنار برخورد توپ با دست خدیرا در محوطه جریمه رئال گذشت،

با این حال شما قاطعانه حکم دادید که داوری هیچ مشکلی نداشته. جالب این بود که یک بار دیگر توپ به دست بازیکن بیلبائو خورد و داور با کارت زرد دوم اخراجش کرد، اما شما که معمولا در مورد همه چیز نظر می دهید، لازم ندیدید به این تعارض اشاره ای بکنید. خنده دار ترین قسمت ماجرا وقتی بود که بشاش نبودن قیافه مورینیو را به حذف رئال از نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا - یا به قول شما جام قهرمانی باشگاه ها - ربط دادید و در حکمی باورنکردنی، رئال مادرید را شایسته صعود به فینال لیگ قهرمانان خواندید.

وقتی این گونه حکم می دهید ما نگران سلامتی تان می شویم به خدا. چطور ممکن است یک نفر که در جایگاهی مثل آنجا که شما هستید، بنشیند و تنها منویات شخصی اش را به خورد مردم بدهأ؟ حتی طرفداران بارسلونا هم که حریفش در نیمه نهایی، ۹۰ دقیقه تنها دفاع می کرد، نمی توانند تیم شان را شایسته صعود به فینال بدانند، چون اگر بود راهی برای عبور از دفاع سزاوارانه تیم ۱۰ نفره چلسی پیدا می کرد.

آن وقت شما بی توجه به نمایش قابل احترام بایرن مونیخ، می گویید: «انصافا حق رئال بود که به فینال برود». وقتی این چنین قضاوت می کنید، همه امید ما می تواند این باشد که شما بازی رئال - بایرن را ندیده اید و دارید سر به سر ملت می گذارید. در غیر این صورت به ما حق بدهید که نگران سلامتی تان باشیم.

به خدا سلامتی آدم از هر چیزی مهم تر است. و اما آخرین شاهکار شما، جملاتی بود که برای پایان بازی بیلبائدو - رئال مادرید انتخاب کردید: «تبریک می گم به طرفداران پرشمار رئال مادرید در کشورمون» این جمله را نه یک بار که دو بار تکرار کردید. با این روشی که شما در پیش گرفته اید امروز فرداست که با خودتان ترقه به استودیو تلویزیون ببرید و بعد از قهرمانی رئال مادرید، بترکانید.

محض رضای خدا اگر روزی تصمیم گرفتید از این روش برای نشان دادن طرفداری از یک تیم و رجزخوانی برای طرفداران رقیب، استفاده کنید، هیجانتان را کنترل کنید و مواظب سلامتتان باشید. ما نمی خواهیم خدای نکرده «یک تار مو» از سر پر از موی مشکی شما کم شود. ملتفت هستید که جناب سرهنگ؟ «یک تار مو» هم نباید از سر شما کم شود.