محبوب قلعه نویی منفور سکوها

تماشا: چند ثانیه مانده به پایان دربی توپ را سانتر کرد و توپ اوت شد. در دقیقه 81 بازی استقلال - ملوان، توپ زیر پای هاشم بیک زاده است. شماره 18 می خواهد با تغییر مسیر حرکتش از بازیکن ملوان بگذرد ولی پایش روی توپ می رود و ملوان در آستانه ضد حمله قرار می گیرد.

بیک زاده هر طوری که هست خودش را جمع جور می کند ولی باز هم می خواهد همان حرکت قبلی را تکرار کند که باز هم توپ را به یک قدمی لو دادن می رساند. روی سکوها کمتر کسی را می توان پیدا کردکه به بیک زاده اندک اعتمادی داشته باشد.

سرعت پایین در کنار اشتباهاتش در تصمیم گیری، باعث شده تا در همین 5 هفته بیک زاده سیبل سکوها باشد و کار به جایی برسد که بگوید: «فعلا نمی خواهم حرف بزنم. انتقادات از من خیلی زیاد شده» طعنه آمیزترین قسمت اینجاست که امیر قلعه نویی همچنان از بیک زاده حمایت می کند و حتی مدعی است که بیک زاده به رغم این همه انتقادات، بهترین بازیکن استقلال مقابل ملوان بوده و هر کاری که کادر فنی از او خواسته را به بهترین شکل ممکن انجام داده است.


قلعه نویی حتی حاضر شد برای کم کردن انتقادات از بیک زاده، پست بازی اش را تغییر بدهد تا در دربی به میدان برود اما تغییرات چشمگیر نبود. همان نمایش همیشگی و تنها یک سانتر خوب. البته این اولین بار نیست که قلعه نویی «آنتی» سکو بودنش را نشان می دهد و دقیقا خلاف خواسته سکوها عمل می کند.

پیش از این هم اتفاق افتاده که اگر سکوها علیه بازیکنی شعار بدهند (بیک زاده، علیزاده و طالب نسب)، قلعه نویی حامی آنها می شود و اگر بازیکنی محبوب سکوها باشد (مجیدی و سامره) در درازمدت جایگاهش در استقلال متزلزل می شود.

فابریسیو

مهاجم دوست داشتنی و محبوب قلعه نویی بود و زننده اولین گل دوران زمامداری قلعه نویی در استقلال. فابریسیو در لیگ سوم نشان داد توانایی زیادی ندارد و در ۱۲ بازی از جمله دربی فقط یک گل زد در حالی که بازیکن محبوبی مثل علیرضا اکبرپور فقط یک بار برای استقلال بازی کرد. جالب اینکه قلعه نویی در روزهای ابتدایی فصل به زوج فابریسیو و عنایتی بازی می داد و سامره را روی نیمکت می نشاند.

داود حق دوست

رهبر خط دفاعی بود که در یک فصل ۳۵ گل خورد و البته شایعه شده بود که یکی از دوستان نزدیک قلعه نویی توصیه او را به سرمربی استقلال کرده. در لیگ چهارم فولادی قهرمان شد که به اندازه استقلال گل زرده بود ولی تفاوت این دو تیم در لیدر خط دفاعی شان بود یعنی داود حق دوست و پژمان منتظری. جالب اینکه قلعه نویی عذر ستار همدانی و محمد خرمگاه را خواست تا به حق دوست بازی بدهد، آن هم در ۲۷ بازی از ۳۰ بازی فصل.

سیاوش اکبرپور

در لیگ چهارم تبدیل شد به مهاجم محبوب قلعه نویی، مردی که در ۲۴ بازی ۷ گل زد در حالی که علی سامره، مردی که روی سکوها به شدت محبوب بود در ۱۲ بازی ۶ گل زد. قلعه نویی مقابل شعارهای سکونشینان در حمایت از سامره ایستاد و در پایان فصل رأی به اخراج او داد تا اکبرپور را حفظ کند. درست در شبی که اکبرپور در دربی سه موقعیت مسلم گلزنی را از دست داد، سامره با پیراهن الشعب هت تریک کرد که دو گلش قیچی برگردان بود.

اصغر طالب نسب

هنوز هم کسی به درستی نمی داند چگونه استقلال و پرسپولیس برای جذب این بازیکن پایین دوئل راه انداخته بودند. طالب نسب در سیستم ۲-۵-۳ قلعه نویی در لیگ پنجم، هافبک چپ بود و بایستی در کنار نیکبخت بازی می کرد و حداقل درخششی مثل هافبک راست یعنی مجتبی جباری می داشت ولی او در ۲۴ بازی اش حتی یک گل هم نزد و فقط دو پاس گل داد در حالی که مثلا به علیرضا اکبرپور در آن فصل فقط ۱۰ بازی رسید و او یک پاس گل هم داد و میثم بائو که در لیگ قبلی پدیده شده بود فقط ۴ بازی انجام داد. طالب نسب استقلال بیشتر از اینکه شبیه مرد همه کاره سپاهان باشد، بازیکن سکونشین و در بهترین حالت نیمکت نشین پیکان بود.

علی علیزاده

طعنه آمیز بود که قلعه نویی در لیگ هشتم به علیزاده بازی می داد ولی رغبتی برای فرستادن فرهاد مجیدی به زمین نداشت که هر وقت بازی می کرد یا گل می زد (بازی با سایپا)، یا پاس گل می داد (بازی با فجر) یا پنالتی می گرفت (بازی با برق شیراز). او همچنان به علیزاده ای تمایل داشت که با هند پنالتی اش در دربی جایگاهی روی سکوها نداشت وکم از هواداران نیش و کنایه نشنید.

نکونام نفر بعدی است؟

نکونام بد بازی می کند وبه رغم همه انتقاداتی که از او می شود قلعه نویی حامی اش است و می گوید آنالیزهای دانشجویان دانشگاه شریف نشان می دهد که او از برترین بازیکنان استقلال است. نکونام هنوز مورد عتاب سکوها قرار نگرفته ولی ادامه این روند بازی ممکن است او را با هواداران به بن بست بکشاند.