«محمد بنا» برای بازگشت چه شرطی دارد؟

روزنامه شرق: در هفته‌ای که متعلق به آقای تختی است و جامعه ورزش، اخلاق پهلوانی را پاس می‌دارد، خبر رفتن ابرمرد کشتی فرنگی ایران باورکردنی نبود. روزی که جامعه ورزش اروپا همه توجه‌ها را به سمت و سوی انتخاب بهترین بازیکن و بهترین مربی سال معطوف کرده، بهترین سرمربی همه سال‌های ورزش کشتی فرنگی چنان عرصه را بر خود تنگ می‌بیند که با عشقش وداع می‌کند.

چاره‌ای نیست و فقط به خدا باید پناه برد که چرا و به چه دلیل ما با اندوخته‌هایمان، با دارایی‌هایمان، با اسطوره‌هایمان، با نخبه‌هایمان این‌گونه برخورد می‌کنیم؟ هنوز چند صباحی از المپیک لندن نگذشته، المپیکی که همه کاروان ما یک مدال طلا در آن کسب کرد و کشتی فرنگی ما به تنهایی سه مدال طلا و تازه اولین طلایی المپیک لندن هم برای کاروان ما از کشتی فرنگی بود.

مگر این ابرمرد چه می‌خواست که نمی‌توانستیم مهیا کنیم؟ غیر از این بود که در مراسم تجلیل از قهرمانان حتی رییس‌جمهوری مملکت هم خواستار ماندن آقای بنا بود؟! یعنی اینکه دستگاه قوه مجریه ما نمی‌توانست و نمی‌تواند خواسته‌های یک مربی را برآورده کند. در نظرسنجی‌ها مردم از نحوه مدیریت گله‌مندند، وقعی گذاشته نمی‌شود. چند روز پیش یکی از معاونان محترم وزارت ورزش گفته بودند با برگزاری یک انتخاب خوب ورزش کشتی را به سمت و سوی تعالی رهنمون خواهیم شد، این انتخاب خوب مقدمه‌اش معلوم شد. می‌گویند سالی که نکوست از بهارش پیداست.

انتخاباتی که در آن بزرگانی چون بنا نباشد چگونه می‌تواند انتخابات خوب از آب دربیاید؟ هیچ دقت کرده‌ایم در هفته بزرگداشت جهان پهلوان تختی کمیته انضباطی برای اتفاق ناهنجاری که در لیگ کشتی افتاده و برای تشکیل آن چند روزی وقفه افتاده آنجا هم یک طرف اتفاق یکی از مربیان جوان کشتی است که از بس تحت فشار عصبی و روانی در یک‌سال گذشته قرار گرفته متاسفانه منجر شد که آستانه تحملش طاق شود. چه جوابی به آقا تختی داریم که بدهیم که او ابرمرد اخلاق بود. رفتن بنا رفتن فرد نیست، چون بنا فرد نیست او ابرمردی است که خادم جامعه ورزش است.

رفتن او خداحافظی با خدمت صادقانه است، خداحافظی با مدیریت عالمانه است، خداحافظی با کارآمدی است، خداحافظی با بهره‌وری است، خداحافظی با همه نمودهای مثبت در ورزش است. خواسته‌اش را برآورده کنیم، قدرش را بدانیم که کشتی فرنگی رو به تعالی باشد و کمک کنیم این تعالی به رشته‌های دیگر هم تسری پیدا کند. رفتن او خداحافظی با خوبی‌هاست و ماندن او تثبیت مهر.