دوپینگ ژنتیکی چه زمانی ممکن می‌شود؟

ایسنا: مواد نیروزا می‌توانند قدرت و استقامت ورزشکاران را بالا ببرند، با این وجود استفاده از این مواد خطرات زیادی به همراه دارد. اخیرا محققان در حال انجام تحقیقات بر روی دوپینگ ژنتیکی هستند تا ببینند آیا این تغییرات ژنتیکی بر روی انسان قابل انجام است یا خیر.

اگر هیچ محدودیتی برای استفاده از داروهای نیروزا وجود نداشت، بدن انسان تا کجا پیش می‌رفت؟ این سوالی است که هنگام بازی‌های المپیک مطرح شد.

گلن یکی از پزشکان یونان باستان به این اکتشاف خود که کارایی ورزشکاران با خوردن بعضی گیاهان بالا می‌رود، افتخار می‌کرد.

اما حتی با استفاده از بهترین مواد نیروزا تا چه حد می‌توان پیش رفت؟ با بالا رفتن هرمون‌ها می‌توان تا چهار درصد توانایی در دویدن را افزایش داد. همین تفاوت می‌تواند نفر اول و دوم را در مسابقات دوی ۱۰۰ متر جابجا کند.

در ورزش‌های استقامتی قضیه متفاوت است، قدرت در این ورزش‌ها زیاد مهم نیست و با موادنیروزا استقامت افراد بالا برده می‌شود. این داروها می‌توانند تا ۳۴ درصد استقامت را بالا ببرند.

گلن گاسمن و همکارانش در دانشگاه زوریخ دریافتند که EPO (اریتروپویتن) بر روی مغز تاثیر گذار است و می‌تواند انگیزه فرد برای دویدن را افزایش دهد.

ارنست، فیزیولوژیست ورزش در دانشگاه انگلیسی Bath می‌گوید: مواد نیروزا باعث سنتز ATP، مولکول انرژی‌زا حین فعالیت فیزیکی شدید می‌شود و این باعث می‌شود که کارایی تا هشت درصد بالا برود. با این وجود همه این مواد عوارض جانبی دارند. استروییدها به طرز خطرناکی فشار خون را بالا می برند که باعث مشکلات قلبی - عروقی می‌شود، همچنین این مواد بر روی ارگان‌های جنسی نیز تاثیرات مخربی دارند.

بیشتر از ۱۰ سال است که صحبت از دوپینگ ژنتیکی است، به این ترتیب که با دست کاری ژن ورزشکاران کارایی آنها را بالا ببرند، محققان در حال انجام پژوهش بر روی موش‌های آزمایشگاهی هستند، آنها توانسته‌اند با دست کاری ژن موش‌ها قدرت عضلات‌شان را تا ۱۴ درصد افزایش دهند.

با این وجود، پیاده کردن این تغییرات بر روی انسان‌ها کار ساده‌ای نیست، زیرا تغذیه و خیلی فاکتورهای دیگر بر روی انسان‌ها تاثیرات بیشتری دارد. ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور ورزشکارانی که امروزه سعی در بالا بردن کارایی آنهاست، از ابتدا به وسیله تغییرات ژنتیکی کارایی بالایی پیدا کرده باشند.