مي‌خواهم اعتراف كنم

مي ‌ خواهم اعتراف كنم

حميد فرخ ‌ نژاد با صراحت از بازيگري، وضعيت سينماي ايران و حواشي سيمرغ بازيگري سال گذشته مي ‌ گويد و اين كه: اخراجی ‌ ها شناسنامه ‌ سینمای ايران نيست

سينما در خلأ

می ‌ توانم بگویم سینمای امروز ایران در یک جور خلأ به سر می ‌ برد. سینمای ما دولتی است، بنابراین تعیین مسیرهای آن در جایی خارج از حوزه سینما اتفاق می ‌ افتد. یعنی چون این سینما وابسته به دولت است، می ‌ آیند به ما می ‌ گویند روی فلان بحث متمرکز شوید، ما الان از این نوع کار حمایت می ‌ کنیم. قاطبه ‌ سینما هم حرکت می ‌ کنند به همان طرف. خواسته ‌ های مردم عادی از سینمای تجاری هم که مشخص و همیشه ثابت است.

فيلم ‌ هاي جوانانه زياد شده

علاوه بر فیلمساز، بازیگر هم داریم که کاملا حذف شده. بازیگرانی که الان اصلا نیستند. در دوره ‌ جدید، سیاست ‌ های فرهنگی تغییر کرده و می ‌ بینی فیلم ‌ ها و سریال ‌ های طنز در تلویزیون و سینما تولید می ‌ شود و ظاهراقرار است مردم شاد شوند. نطفه ‌ گروه ‌ هایی مثل «ساعت خوش» در همان سال ‌ ها بسته شد. قرار بود جامعه ‌ جنگ ‌ زده ‌ ما حالا شاد شود. این وضعیت جلو آمد تا رسید به دوران دوم خرداد و نوع دیگری از فعالیت ‌ های فرهنگی. حالا موج جوان ‌ گرایی کشور را فرا ‌ می ‌ گیرد و در سینما هم این فضا دیده می ‌ شود. فیلم ‌ های جوانانه و به اصطلاح دختر ‌ پسری زیاد می ‌ شود.

افخمی را سال‌ها پیش که داشتم فیلمم را در عروج‌ فیلم مونتاژ می ‌کردم دیدم. گفت می‌خواهم «تنگسیر» را بازسازی کنم، بیا بازی کن. هنوز چشمم به در است که بیاید!

چرا اخراجي ‌ ها

متاسفانه ما در مملکتی داریم زندگی می ‌ کنیم کــه پرفروش ‌ تریــن فیلم تاریخ سینمایش «اخراجی ‌ ها» است. این جای سرافکندگی دارد. فعلا کاری به بد و خوب «اخراجی ‌ ها» ندارم و نمی ‌ خواهم تحلیلش کنم، ولی ملتی با این پیشینه و سابقه ‌ فرهنگی، نباید «اخراجی ‌ ها» پرفروش ‌ ترین فیلم تاریخش باشد. برای ما کم است. «اخراجی ‌ ها» برای مملکتی با این پشتوانه ‌ تاریخی کم است. «اخراجی ‌ ها» نباید به شناسنامه ‌ سینمای این ملت تبدیل شود.

دنبال فيلم آبرومندانه

می ‌ خواهم اعتراف کنم زمانی می ‌ گفتم تا پیشنهادی عالی نباشد قبول نمی ‌ کنم و سالی یک فیلم بیشتر بازی نمی ‌ کردم. الان تحولی در من رخ داده؛ دیگر کمتر منتظر آن نوع فیلم می ‌ مانم. به جایش دنبال یک سینمای پرمخاطب آبرومند می ‌ گردم. الان سالی 10 تا فیلم درجه ‌ یک ساخته نمی ‌ شود. به عنوان یک حرفه ‌ ای چاره ‌ ای ندارم جز آن ‌ که فقط دنبال فیلم آبرومند باشم.

دیگر نمی ‌ توانم منتظر «عروس آتش»، «ارتفاع پست» و «چهارشنبه ‌ سوری» بمانم. تعداد اینها خیلی کم شده. جز این سینمای موجود، یک نوع سینمای تبلیغاتی رسمی هم هست که فیلم ‌ های مورد تایید می ‌ سازد و بازی در آن ‌ ها ممکن است تو را به یک بازیگر تبلیغاتی تبدیل کند.

افخمي گفت برو!

احتمالا شنیده ‌ ای بعد از این که سامان مقدم از پروژه «سن ‌ پطرزبورگ» کنار رفت، من برای بازی در فیلم انتخاب شدم و از همان اول شرط گذاشتم که اگر بهروز افخمی این فیلم را کارگردانی کند، بازی می ‌ کنم. وقتی افخمی آمد با اصرار گفت تو برو، به درد این نقش نمی ‌ خوری!

منبع : مجله زندگی ایده آل