پسر همایون بهزادی: برای پدرم فقط دعا کنید

همایون بهزادی، سرطلایی دوست داشتنی فوتبال ایران در دو دهه ۴۰ و ۵۰ این روزها حال خوشی ندارد. او در کماست و ریه هایش از کار افتاده اند. او در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان دی و تحت نظر دکتر امامی زیر نظر است. علی بهزادی ، پسر همایون خان در گفت و گویی به خبرآنلاین از آخرین شرایط جسمی پدرش به خبرآنلاین می گوید:« راستش از ۳ شب پیش که این اتفاق افتاد ، شرایط تغییر چندانی نداشته است. ما ابتدا پدر را به بیمارستان تهران بردیم و تحت نظر دکتر مشایخی قرار گرفت اما متاسفانه خود آقای دکتر دچار بیماری شدند و با لطف مسئولان بیمارستان های تهران و دی بلافاصله پدر به بیمارستان دی و سی سی یوی پیشرفته این بیمارستان منتقل شد. این طور که دکتر امامی برای ما شرح داده ، پدر الان با دستگاه تنفس می کنند چون ریه های شان از کار افتاده است. برای همین و برای اینکه میزان صدمات بدنی اندام های دیگر کم شود ، به طور مصنوعی او را به کما برده اند. امید پزشکان این است که هرچه زودتر و نهایتا تا ۴۸ ساعت اینده ری اکشنی از ریه های پدر بگیرند در غیر این صورت شانس او خیلی کم می شود. »


علی بهزادی که دل پر دردی از رنجی دارد که پدرش در همه این سال ها کشیده ، می گوید:« راستش خیلی از دوستان نزدیک پدرم بودند که او همیشه غمخوارشان بود. اصلا او به پرسپولیس آوردشان و همه جا از اسمش استفاده کردند اما هیچ کدام در روزهای تنهایی قدمی برایش بر نداشتند. همایون بهزادی عمرش را در این فوتبال گذاشت و هیچ وقت جرات نکرد دم بزند. این همه سختی کشید اما کلامی نگفت. آدم ماخوذ به حیایی بود. می گفت دوست ندارد دل کسی را بشکند اما من نمی توانم همین طور بنشینم و دهانم را ببندم. سکوت کنم روی جفایی که یک عمر در حق پدرم شد. روی آنهایی که چشم بستند روی او و ففقط از اسمش استفاده کردند. حالا هم پا می شوند می آیند به عیادتش. دستشان درد نکند. اما او الان در حالی نیست که نه ببیندشان و نه متوجه شود اطرافش چه می گذرد. خیلی چیزها روی دل پیرمرد ماند و نگفت اما من حتما آنها را می گویم. الان وقتش نیست اما به وقتش همه را می گویم. »

او سپس خطاب به مردم سخن می گوید:« سلطان های واقعی شما عزیزان هستید. شما مردمی که می آیید بیمارستان و برای سلامتی پدرم دعا می کنید. شمایی که برای سلامتی اش اشک می ریزد. سلطان دکتر مشایخی یا دکتر امامی هستند که نشستند به پای سلامتی پدرم و از او چشم بر نمی دارند. شما ها سلاطین واقعی هستید نه آنهایی که فقط لقب سلطان را یدک می کشند. فعلا نمی خواهم بیشتر بگویم اما حرف برای گفتن کم ندارم . دل این پیرمرد خون بود اما حیایش نگذاشت حتی یکبار گلایه کند.»