کاظمیان: دوست دارم در تبریز بمانم

در بازی با پرسپولیس به سمت نیمکت ذخیره های این تیم نرفت و برای این کارش هم دلیل دارد:« کاری به نیمکت نداشتم.من دوستانم و هم بازی های قدیمی ام را در زمین دیدم و با آنها خوش و بش کردم. دلیلی نمی دیدم که به سمت نیمکت دخیره ها بروم.»

جواد کاظمیان که هنوز هم از بی مهری هایی که در پرسپولیس با او شد حرف می زند در ادامه می گوید:« من نمی توانم از واقعیت ها فرار کنم.هواداران من را کردند جواد کاظمیان.یادم می آید بچه که بودم می رفتم ورزشگاه و پرسپولیس را تشویق می کردم.در تیم فعلی،هیچ کس به اندازه من پرسپولیسی نیست.ولی کاظمیان را که کاپیتان سوم تیم بود را با بی مهری از پرسپولیس جدا کردند.مهدی مهدوی کیا،علی کریمی و من سه کاپیتان پرسپولیس بودم.بروید تحقیق کنید و ببینید که دایه های بهتر از مادر چطور با این سه کاپیتان بازی کردند و آنها را از پرسپولیس محو کردند؟»

او در پاسخ به این سوال که چه کسانی این کار را با آنها کردند می گوید:«من دوست ندارم حرفی بزنم.اما مسبب این اتفاقات را همه می شناسند.نمی دانم واقعا چطور شب ها سر را روی بالش می گذارند. من زمانی تحت فشار بودم و پدرم هم سکته کرده بود.از پرسپولیس رفتم و در شرایطی که خیلی ها می گفتند فوتبال جواد کاظمیان تمام شده است در تراکتور احیا شدم.خدا به من عزت داد و یکبار دیگر سربلند شدم.»

از کاظمیان درباره نایب قهرمانی تراکتورسازی سوال کردیم که او گفت:«احتمال می دادیم که نایب قهرمان شویم.چون آلومینیوم برای اینکه در لیگ برتر بماند نیاز به امتیاز مقابل سپاهان داشت.سپاهانی ها هم که قهرمان جام حذفی شده بودند چندان عطشی برای بردن نداشتند.ما بعد از استقلال که با ۶۷ امتیاز قهرمان شد دوم شدیم اما حسرت امتیازهای از دست رفته را خوردیم.ما اگر در تبریز از فولاد امتیاز گرفته بودیم حالا قهرمان بودیم.شکست مقابل استقلال کار را خراب کرد.البته بعد از این بازی ها شانس های زیادی داشتیم ولی در آن بازی از لحاظ روحی و روانی تضعیف شدیم.در مجموع یک نیم فصل خوب برای من رقم خود و با آرامش کامل در تراکتورسازی بازی کردم.باید از همه هواداران تشکر کنم که همه جوره من را حمایت کردند.»

جواد می گوید که هیچ کدام از بازیکنان فعلی پرسپولیس به اندازه او پرسپولیسی نیستند.او بازی فینال جام حذفی را پیش می کشد و می گوید:«واقعا برای ۱۰۰ هزار نفری که به آزادی آمده بودند ناراحتم.حیف شد.پرسپولیس فصل بعد هم در آسیا حضور ندارد و هواداران این تیم غصه می خورند.برای آنها آرزوی موفقیت می کنم و امیدوارم در سال آینده شرایط طوری شود که آنا سهمیه آسیا را بگیرند و با گرفتن یک جام فصل را به پایان برسانند.»

کاظمیان سال آینده در تبریز می ماند یا نه؟این سوالی است که جواد در موردش می گوید:«خودم دوست دارم که قراردادم را تمدید کنم.من همیشه آدمی هستم که انصاف را رعایت می کنم.تراکتوری ها به احیا شدن کاظمیان کمک بزرگی کردند.از همان روز نخست که پایم را به تبریز گذاشتم آنها هوای من را داشتند.به همین دلیل دلم می خواهد فوتبالم را در تبریز ادامه بدهم.»

خداحافظی غیر منتظره علی کریمی از دنیای فوتبال. جواد در این مورد هم حرف می زند و می گوید:«ببینید فرهاد مجیدی با ۳۷ سال سن هنوز بازی می کند چون توانایی اش را دارد.آیا در حال حاضر مهاجمی بهتر از فرهاد در لیگ برتر داریم؟یا همین علی کریمی.او با پتانسیلی که دارد می تواند تا ۴۰ سالگی فوتبال بازی کند.به نظر من در لیگی که هیچ ستاره ای ندارد مجیدی و کریمی باید تا ۴۰ سالگی بازی کنند.خود من می خواستم از فوتبال خداحافظی کنم اما وقتی وضعیت بازیکنان لیگ برتری را دیده ام تصمیمم عوض شده است.بازیکنانی امثال نکونام،کریمی،مجیدی و حتی ایمان مبعلی باید تا سالها فوتبال بازی کنند.»

به عنوان سوال آخر از بازیکن تراکتورسازی درباره مهدوی کیا پرسیدیم.همیشه می گفتند که یکی از بدشانسی های کاظمیان این بوده که همیشه پشت درخشش مهدی مهدوی کیا گیر کرده و شرایط برایش فراهم نشد تا استعداد های خودش را نشان دهد:«من دقیقا در اوج فوتبال مهدی پشت او قرار گرفتم.البته در خیلی از جاها می توانستم هم به تیم ملی و هم به پرسپولیس کمک کنم.به هر حال نمی دانم باید در این مورد چه چیزی بگویم.اما فکر می کنم من همین الان هم می توانم به تیم ملی کمک کنم اما حقی از خودم نمی بینم که حتما باید دعوت شوم.برای ملی پوشان آروزی موفقیت می کنم و امیدوارم شرایط طوری رقم بخورد که ایران به جام جهانی صعود کند.اگر این اتفاق نیفتد باید فاتحه فوتبال را تا سالها خواند.مردم ما منتظر این شادی هستند.اگر قطر را ببریم گره خیلی از کارها باز می شود.به هر حال امیدوارم که این اتفاق بیفتد.»