«آل‌اشپورت» اسپانسر ما، یا ما اسپانسر آن؟!

تابناک: تکلیف ۴ تیم از ۳۲ تیم حاضر در جام‌جهانی هنوز مشخص نشده و معلوم نیست جنگ برندهایی را که از ماه پیش و با رونمایی پیراهن برزیل از سوی کمپانی نایکی شروع شده چه کسی می‌برد اما از آنچه تا کنون مشخص است نایکی با ۱۱ تیم در صدر جدول قرار دارد و پوما و آدیداس با ۹ و ۸ تیم در رده‍‌‌های بعدی قرار دارند. البته این‌ها تنها برندهای تامین کننده البسه جام‌جهانی نیستند و کمپانی گمنامی چون آلشپورت هم با جلب موافقت تنها یک تیم، و آن هم تیم ملی کشورمان، توانسته در جام‌جهانی برزیل حضور داشته باشد تا این حضور پله ترقی این کمپانی شود. حالا با این وضعیت معلوم نیست آلشپورت اسپانسر ماست یا ما اسپانسر آلشپورت.

وقتی اسپانیا در فینال رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۱۰ برابر هلند به برتری رسید آدیداس نهایتا نفس راحتی کشید چرا که این کمپانی بزرگ نمی‌توانست تحمل کند که دو فینال پیاپی را از دست بدهد. خاصه اینکه آنها چهار سال قبل فینال مهمی را از دست داده بودند. سال ۲۰۶، ایتالیا با پیراهن‌های پوما فرانسه «سه خطه»ای را شکست داده بود که تنها امید آدیداس برای قهرمانی بود.

اما این شکست چیزی فراتر از قهرمانی جهان بود. شاید در آن لحظه کارکنان آدیداس غمگین‌تر از مردم فرانسه بودند. چرا که آدیداس شکست برابر هر برندی را می‌پذیرفت الا شکست برابر پومایی که از دل یک دعوای خانوادگی بیرون آمده بود. آدی‌داسلر در حالی کمپانی آدیداس را راه‌اندازی کرد که برادرش آدلف با این موضوع مخالف بود و همین دعوای خانوادگی موجب شکل گیری دو کمپانی بزرگ آدیداس و پوما شد.

اما این روزها علی‌رغم اینکه پوما ضمن قرار داد با ۹ تیم جام‌جهانی بالاتر از آدیداس قرار دارد اما آدیداسی‌ها با همان غرور خاص آلمانی‌شان به حضور چهار تیم برتر رنکینگ جهانی (اسپانیا، آلمان، آرژانتین و کلمبیا )ذیل نام خود اشاره می‌کنند و آن را عامل برتری خود می‌دانند. البته در این جنگ نباید این نکته را نادیده گرفت که آدیداس با قراردادی که با فیفا دارد و آن را تا سال ۲۰۳۰ هم تمدید کرده به هیچ وجه قابل مقایسه با سایر برندها نسیت.

اما از دعوای این دو برند آلمانی که بیرون بیاییم در حال حاضر نایکی آمریکایی با ۱۱ تیم در صدر برندهای تولید کننده جام‌جهانی قرار دارد. نایکی که با خریدن کمپانی ورشکسته آمبرو جای آن دولوزی معروف روی پیراهن انگلستان را گرفت علاوه بر جذب انگلستان فرانسه را هم از چنگ آدیداس بیرون آورده و برزیل هم که همیشه پای ثابت نایکی بوده، از طرف دیگر دعوای معروف مسی و رونالدو که چند سالی است چه در قالب رئال و بارسلونا و چه در کسب عنوان مرد سال فوتبال جهان سطح اول فوتبال جهان را تحت تاثیر قرار داده است به نوعی به دعوای نایکی و آدیدیاس هم تبدیل شده است. جایی که مانند جام‌جهانی ۲۰۱۰ نایکی اسپانسر پرتغال است و آدیداس پیراهن آرژانتین را تولید می‌کند.

اما در میان همه این دعواها تیم ملی کشورمان که جز اولین تیم‌های صعود کننده با جام‌جهانی بود با اسپانسری برندی پا به رقابت‌های جام‌جهانی خواهد گذاشت که شاید بزرگترین رقابت‌خود را تجربه می‌کند و از این بابت بسیار خوشحال است که ایران پای این تیم را به رقابت‌های جام‌جهانی باز کرده است. اگر سری به وب سایت آلشپورت بزنیم تا ببینیم به جز ایران این کمپانی گمنام آلمانی البسه ورزشی چه تیم‌هایی را تهیه می‌کند با نام‌های تیم ملی امید تونس و تیم بزرگسالان، فوتبال ساحلی و فوتسال ایران مواجه می‌شویم.


آلشپورت که توپ‌های تولیدی آن در این فصل لیگ صدای همه را در آورده است در حال حاضر تمرکز خود را روی بازار خاورمیانه متمرکز کرده وبا جذب موافقت هوگو لوریس دروازه‌بان تیم ملی فرانسه سعی دارد تا بازار خود را در این منطقه توسعه دهد. اما کیفیت پائین محصولات این کمپانی تنها محدود به توپ‌های لیگ نیست و علیرضا منصوریان مربی تیم ملی زیر ۲۲ سال ایران را هم به این محصولات اعتراض کرده و درخواست نموده تا برای تیم او از کمپانی با کیفیت بالاتر لباس تهیه شود. کارلوس کی‌روش هم که کاملا به مختصات مدیریت در ایران آشنایی پیدا کرده رفع نیازهای اولیه تیمش را به چانه زدن بر سر پیراهن ترجیح داده است.

رئیس فدراسیون فوتبال کشورمان که سفر یک ماه پیش‌اش به کمپانی آلشپورت در حد فعالیت مدیران بازرگانی یک نهاد جلوه کرده بود و نه رئیس فدراسیون فوتبال، اما تنها مدافع این کمپانی در ایران است. این یک مدل همیشگی مناقشه در مسائل مختلف در فوتبال ایران است که فدراسیون همیشه طرفدار موضوعی است که بقیه با آن مخالفند اما این فدراسیون است که با یکدنگی پیش می‌رود.
در اینجا هم علی‌رغم اینکه ترابیان در گفت‌وگویی بیان داشته که «من با برند کاپا در دبی مذاکره کردم، آدیداس و پوما هم پیشنهاداتی داشتند» اما باز هم حرف همان حرف آلشپورت است که مسئولان ترجیح می‌دهند تولید کننده البسه ایران در جام‌جهانی باشد. برندی که البته تبحرش در تولید دستکش است.

مسئولان فدراسیون اگرچه به مسائل اخلاقی اشاره می‌کنند و اینکه در ایام تحریم این تنها آلشپورت بود که حاضر به تولید لباس تیم ملی ایران شد اما برخی معتقدند که فدراسیون فوتبال با آلشپورت قراردادی بسته که هزینه‌های فسخ آن چنان سنگین است که آن را به برندهای جهانی ترجیح می‌دهند. آنگونه که از حرف‌های این عده بر می‌آید با قرارداد هوشمندانه‌ای که مسئولان فدراسیون با آلشپورت بسته‌اند تا سال ۲۰۱۵ ایران را گریزی از آلشپورت نیست.

در ادامه نگاهی داریم به ترکیب تیم‌هایی که هر برند توانسته تا کنون آن را به سبد خود اضافه کند: