ستاره می‌شوم؛ مثل سید و معروف

روزنامه همشهری: یوسف کاظمی که در مسابقات والیبال قهرمانی نوجوانان بهترین مدافع شد، تلاش می‌کند به تیم ملی برسد و در لیگ ایتالیا بازی کند.

بدون تعارف می‌گوید برایش ستاره‌‌شدن مهم است؛ ستاره‌ای در حد سعید معروف و محمد موسوی. اعتمادبه‌نفس خوبی دارد و مدعی است توانایی‌هایش هم در حد اعتمادبه‌نفسی است که دارد. یوسف کاظمی، پسر شیرازی‌ای است که در آخرین روزهای ۱۸سالگی در مسابقات والیبال قهرمانی نوجوانان جهان بهترین بازیکن ایران بود؛ تیم سوم شد و او در جمع بهترین‌ها، بهترین مدافع. یوسف برای ستاره‌شدن انگیزه بالایی دارد و به همان اندازه هم تلاش می‌کند؛ روزی ۶ تا ۸ساعت تمرین.

می‌گویند قرار است ستاره والیبال شوید؟

بله همینطور است، ۱۰۰درصد می‌شوم.

خیلی اعتماد‌به‌نفس دارید؟

اعتمادبه‌نفس مثل عضله می‌ماند هرقدر بیشتر استفاده‌اش کنی، همان‌قدر قوی می‌شود.

ولی این اعتماد‌به‌نفس باید از سر توانایی باشد.

من توانایی‌اش را در خودم می‌بینم و به‌خاطر همین می‌گویم می‌شوم.

به‌خاطر توانایی‌هایی که دارید، والیبال را انتخاب کردید؟

علاقه زیادی به والیبال داشتم و دوست داشتم در این رشته پیشرفت کنم و به سطح بالایی برسم. مسابقات والیبال را می‌دیدم و خودم هم دوست داشتم بازی کنم. یک روز اتفاقی به سالن والیبال رفتم و حامد رحمانی‌، مربی‌ والیبال من را دید. تمرین را شروع کردیم و پیشرفت چشمگیری داشتم. مربی‌ام خیلی خوب من را پرورش داد و به اینجا رساند. مهم‌ترین اتفاق در زندگی هر شخصی این است که یکی بالای سرت باشد و هوایت را داشته باشد. مربی من رفیقم بود. خوب تمرین می‌داد و انگیزه‌ام را بالا می‌برد تا به هدفی که دارم برسم.

خواست خودت چقدر مهم بود؟

اینکه در ذهنت مدام بگویی من بهترین هستم، کمک می‌کند تا واقعا بشوی. این نگاه خیلی مهم است. من وقتی در سوپرلیگ نوجوانان بهترین بازیکن شدم، به‌خودم گفتم که یک روز بهترین بازیکنان نوجوانان جهان می‌شوم که امسال شدم. الان هم می‌خواهم خودم را در تیم ملی مطرح کنم. هدف بعدی‌ام این است که در لیگ ایتالیا توپ بزنم. از نظر من لیگ ایتالیا بهترین لیگ جهان است و بالاترین سطح را دارد. من تا این جایی که رسیدم، خیلی زجر کشیدم و برای رسیدن به بقیه رؤیاهایم هم باید خیلی تلاش کنم.

گفتید به والیبال علاقه داشتید، این علاقه از کجا می‌آمد؟

من سیدمحمد موسوی را خیلی دوست دارم. ۱۲سالم بود که داشتم تلویزیون تماشا می‌کردم. در شبکه نسیم مهران مدیری، موسوی را دعوت کرده بود. دیدمش و خیلی خوشحال شدم. با خودم گفتم می‌شود یک روز به جایی برسم که در این برنامه‌ها با من هم مصاحبه کنند.

ستاره‌شدن را دوست داشتید یا والیبالیست بزرگ‌شدن را؟

ستاره‌شدن را. دوست دارم بازیکن بزرگی در حد سعید معروف و محمد موسوی شوم. ستاره‌بودن خیلی خوب است و این توانایی را در خودم می‌بینم. اگر والیبال‌ات خوب نباشد، ستاره هم نمی‌شوی.

برای ستاره‌شدن بهتر نبود فوتبال می‌رفتید؟

علاقه زیادی به فوتبال ندارم. قد من برای این رشته بلند است.

شاید این قد به والیبال علاقه‌مندتان کرده است؟

قدم ۲۱۰سانتی‌متر است. قد هم ملاک است اما مهم انگیزه است. یکی قدش کوتاه باشد با تمرین زیاد می‌تواند خودش را به جایی برساند اما به هرحال در والیبال قد فاکتور مهمی است و من از خدا ممنونم که این نعمت را به من داده است.

گفتید برای اینکه تا اینجا برسید، خیلی زجر کشیدید. تعریف می‌کنید که این زجرها چه بودند.

پایم که شکست مدت‌ها فکر می‌کردم ضعفی دارم که هیچ‌وقت از بین نمی‌رود. خوشبختانه این مسئله حل شد. هر روز جز جمعه‌ها تمرین می‌کنم. روزی هم بین ۶ تا ۸ساعت تمرین دارم؛ تمرین با توپ، بدنسازی و...

زیاد نیست؟

چرا، می‌گویند خیلی زیاد است اما من کله‌شقم و قبول نمی‌کنم. بعد از مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان، فقط ۱۸ساعت استراحت کردم. از تهران که به شیراز رسیدم، تمرینم را شروع کردم.

موقع مدرسه به مشکل نمی‌خوردید؟

موقع مدرسه مجبور بودم روزی ۴ تا ۶ساعت تمرین کنم. این دوسالی که کرونا آمد خیلی به من کمک کرد.

شاید ضعفی هست و خودتان نمی‌بینید.

اگر چیزی بود، مربیانم می‌گفتند. شاید در بعضی از فاکتورها خوب نباشم ولی در پستی که کار می‌کنم بهترین هستم.

فکر می‌کنید چقدر زمان می‌برد تا به تیم ملی بزرگسالان برسید؟

به‌خودم قول داده‌ام در کمتر از ۲سال این اتفاق بیفتد. ولی می‌دانم رقیبان می‌جنگند و کار خیلی سخت است. من باید با بازیکنان بزرگ‌تر از خودم بجنگم. کار راحتی نیست. شاید بیشتر از ۲سال هم طول بکشد ولی اتفاق می‌افتد.

برای اینکه‌ رؤیای بازی در ایتالیا تعبیر شود، کاری هم انجام می‌دهید؟

اول باید در کشور خودم این‌قدر خوب باشم که بتوانم به ایتالیا بروم. این فصل برای تیم شهداب یزد بازی می‌کنم. برای بازی در این تیم هم باید بجنگم. در کل والیبال جنگ است. باید مدام بجنگی.

در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان تنها بازیکن ایرانی بودید که در جمع بهترین‌ها قرار گرفتید؛ البته شریکی با بازیکن لهستانی. چطور می‌شود که لهستان می‌تواند 5بازیکن بین بهترین‌ها داشته باشد؟

دلیل اصلی‌اش این بود که آنها در فینال بازی کردند. تفاوت بعدی ما با آنها این است که آنها ۵سال برای مسابقات تمرین کرده بودند و ما ۴ماه ونیم. لهستان در کل مسابقات به تیمی سِت نداده بود ولی ما یک سِت از آنها گرفتیم. تیم ما در کمتر از ۵ماه توانست خودش را به تیم‌های سطح اول جهان برساند.

برای بهترشدن بازی‌تان غیراز تمرین، کار خاصی هم می‌کنید؛ مثلا ویدئوی تمرینات بازیکنان بزرگ جهان را می‌بینید؟

برای رسیدن به اهدافم هر کاری که لازم باشد انجام می‌دهم. از بازی و تمرین بازیکنان الگوبرداری کرده و در ذهنم تصویرسازی می‌کنم. این تصویرسازی به من خیلی کمک می‌کند. یک بازیکن سرویس‌اش خوب است، یک بازیکن حمله‌اش و یک بازیکن دفاع‌اش. من از هر بازیکن یک چیز یاد می‌گیرم اما در کل الگوی اصلی من محمد موسوی است.

فرصت می‌کنید کاری غیراز والیبال هم انجام بدهید؟

کتاب می‌خوانم و زبان انگلیسی یاد می‌گیرم. علاقه زیادی به یادگیری زبان دارم.