نماد والیبال ایران در لیگ جهانی انتخاب شد

روزنامه فرهیختگان: پس از آنکه یوزپلنگ آسیایی، اعضای تیم ملی ایران را در مسابقات جام جهانی فوتبال همراهی کرد، حالا قرار است «درنا» یادآور پرندگان مهاجری که سالانه به ایران سفر می‌کنند، نماد والیبالیست‌های کشورمان در لیگ جهانی شود.

مریم بهمن، ‌فعال محیط‌زیست و عضو کارگروه «امید» در این باره می‌گوید: «براساس تفاهمنامه‌ای که میان فدراسیون والیبال و سازمان حفاظت محیط‌زیست منعقد شده کارگروهی شکل گرفت تا برای این فدراسیون نمادی از بین حیوانات در خطر انقراض برگزیده شود که پس از بررسی‌ها و جلسات متعدد پرنده درنا برای این فدراسیون انتخاب شد.»

بلندی قد درنا، استقامت او در سفری چهار هزار کیلومتری و همین‌طور رنگ سفیدش از دلایل انتخاب او برای فدراسیون والیبال هستند. همچنین کارگروه امید به نام این درنا که امید نامیده می‌شود نامگذاری شده است.

بهمن در ادامه اضافه می‌کند: «آگاهی‌رسانی درباره تغییرات آب و هوایی، گرم شدن زمین و شیوع خشکسالی گسترده در کشور از دیگر برنامه‌های این کارگروه برای اطلاع‌رسانی به عموم مردم از طریق والیبال است تا جایی که تعدادی از هنرمندان در حال طراحی پیراهن‌هایی با این پیام برای بازیکنان والیبال هستند و همین‌طور از درنا نیز برای لباس طرفداران تیم والیبال استفاده می‌شود.»

به گفته این فعال محیط‌زیست، محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال روز ۲۵ آذرماه امسال موافقت خود را از طراحی پیراهن والیبالیست‌های ایران براساس موضوعات محیط‌زیستی اعلام کرده و این کارگروه در تلاش است فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) ‌را نیز مجاب کند توپ والیبالی که در لیگ جهانی ۲۰۱۵ با آن بازی می‌شود نیز موضوع محیط‌زیستی داشته باشد. همچون زیست توپی که برای جام جهانی فوتبال طراحی شده بود تا از سوی ایران به لیونل مسی، کاپیتان تیم آرژانتین اهدا شود که بنا به دلایلی هرگز این اتفاق رخ نداد.

او همچنین در ادامه به ترجمه مرامنامه سفیران محیط‌زیست اشاره کرد که قرار است بومی‌سازی شود تا طبق آن وزارت ورزش بتواند سفیر حسن‌نیت خود را به سازمان ملل متحد معرفی کند اما هنوز هیچ‌یک از ورزشکاران ایرانی صلاحیت لازم را براساس استانداردهای جهانی از نظر سابقه فعالیت در حوزه‌های محیط‌زیستی ندارند تا بتوانند به‌عنوان سفیر محیط‌زیست از سوی ایران معرفی شوند.

فعالیت‌هایی برای معرفی درنا

درنا نمادی است از پرنده‌های مهاجری که سالانه هزاران قطعه از آنان توسط شکارچیان کشته می‌شوند.

به همین دلیل برای فرهنگ‌سازی و آشنایی مردم با اهمیت این پرنده‌های مهاجر غیر از نمادی برای تیم والیبال، قرار است فعالیت‌های دیگری همچون طراحی عروسک درنا، سفرهای زیست‌محیطی برای اعضای تیم والیبال، دعوت از سفیران کشاورزی کشورهای شرکت‌کننده در لیگ، ‌اجرای تئاتر و تبلیغات محیط‌زیستی بسیاری برای معرفی این پرندگان از سوی این کارگروه انجام شود.بهمن می‌گوید: «در هیچ کجای دنیا به اندازه تالاب‌های ایران پرنده‌های مهاجر به این وسعت تجمع نمی‌کنند و در هیچ کجای دنیا به اندازه ایران این پرندگان سلاخی و کشته نمی‌شوند و امیدواریم با فرهنگ‌سازی‌هایی که صورت می‌گیرد، مردم اهمیت مهاجرت این پرندگان را برای بقای محیط‌زیست کشور متوجه شوند.»او همچنین اظهار امیدواری کرد در تفاهمنامه‌ای که میان وزارت ورزش و جوانان و سازمان محیط‌زیست امضا می‌شود توجه همه ۴۸ فدراسیون ورزشی به موضوعات زیست‌محیطی جلب شود و هریک از آنها سفیر معرفی و نمادی از یک موضوع محیط‌زیستی شوند.

امید، درنای تنهای سیبری

هفت سال است که آخرین درنای سیبری که دوستداران محیط‌زیست او را «امید» می‌نامند، تنها به ایران سفر می‌کند. سال ۱۳۸۷ بود که ماده این درنا با گلوله شکارچیان از بین رفت و حالا امید هر سال به تنهایی چهار هزار کیلومتر را پرواز می‌کند تا در تالاب فریدونکنار ایران، زمستان‌گذرانی کند و اواخر بهمن به روسیه بازگردد. درناهای سیبری هر سال با آغاز فصل سرما به سه دسته تقسیم می‌شوند، تعدادی به هند، ‌عده‌ای به چین و تنها امید به ایران سفر می‌کنند. حدود ۶۰ سال پیش صدها درنا به ایران کوچ می‌کردند اما در سال ۱۳۸۶ از سه درنایی که به ایران سفر کرد یکی و در سال ۱۳۸۷ یکی دیگر شکار شدند و از آن بین فقط امید ماند که با مرگ او، پرونده کوچ این پرنده نایاب به ایران برای همیشه بسته می‌شود. اما درنای سیبری تنها پرنده نایابی نیست که برای زمستان‌گذرانی به تالاب‌های شمال ایران پناهنده می‌شود. غیر از او، پرندگان دیگری چون غازپیشانی سفید کوچک، اردک مرمری و اردک سرسفید، سیاه نسبر و خیلی‌های دیگر نیز به فریدونکنار و انزلی می‌آیند که بی‌رحمانه توسط شکارچیان محلی شکار می‌شوند تا خورش فسنجان و کباب شوند. سالانه هزاران قطعه از این پرنده‌ها شکار و در بازارهای محلی به فروش می‌رسند.