تانک Type۹۰، سامورایی ژاپنی ها

وب‌سایت میلیتاری:

نام: Type ۹۰

نوع: تانک اصلی میدان نبرد

کشور: ژاپن

مالک: نیرو های دفاعی زمینی ژاپن

طراح: صنایع سنگین میتسوبیشی - موسسه تحقیقات و توسعه فناوری وزارت دفاع ژاپن

تولید کننده: صنایع سنگین میتسوبیشی

بازه زمانی تولید: ۱۹۸۹-۲۰۰۹

تعداد ساخته شده:۳۴۱ (۲۰۱۴)

برد عملیاتی: ۴۰۰ کیلومتر

سرعت: ۷۰ کیلومتر بر ساعت

وزن: ۵۰.۲ تن

طول: ۹.۷۶ متر

عرض: ۳.۴۳ متر

ارتفاع: ۲.۳۴ متر

خدمه: ۳ نفر

زره: زره مرکب سرامیک/فولاد پودمان بندی شده

جنگ افزار اصلی: Rheinmetall ۱۲۰ mm بدون خان همراه با بارگزار خودکار (automatic loader)

جنگ افزار جانبی: مسلسل M۲HB ۱۲.۷ mm و مسلسل Type ۷۴ ۷.۶۲ mm

موتور: Mitsubishi ۱۰ZG۳۲WT ۱۰ سیلندر دو زمانه ۱۵۰۰ اسب بخار / ۲۴۰۰ دور بر دقیقه


Type ۹۰ یا تایپ ۹۰، تانک اصلی میدان نبرد متعلق به نیرو های زمینی دفاعی ژاپن (JGSDF ) است. این تانک توسط صنایع سنگین میتسوبیشی برای جایگزینی با تانک های Type ۶۱ و Type ۷۴ طراحی شد. تحقیقات و توسعه این تانک در سال ۱۹۷۶ آغاز و در سال ۱۹۹۰ وارد خدمت شد. قرار است تانک Type ۱۰ جایگزین این تانک شود.

تاریخچه

پس از تصویب ساخت تانک Type ۷۴ فرماندهان ژاپنی بدنبال نمونه بهتری از این تانک بودند تا بتواند رقیب قدرتمند و همینطور در عین حال شکست ناپذیری علیه تانک تی ۷۲ شوروی باشد. در نتیجه توسعه یک نمونه اولیه با نام TK-X MBT بین سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ آغاز شد. توسعه مشترک توسط صنایع سنگین میتسوبیشی و به رهبری موسسه توسعه و تحقیقات فناوری آژانس دفاعی ژاپن (TRDI) انجام شد. از دیگر پیمانکاران این پروژه نیز میتوان به شرکت های Japan Steel Works, Daikin Industries, Mitsubishi Electric, Fujitsu and NEC نامبرد.

دو نمونه اولیه تایپ ۹۰ در ۱۹۸۰ تکمیل شد که هر دو به توپ ۱۲۰ mm ساخت شرکت Japan Steel Works Limited مجهز بودند که البته مهمات آن نیز ژاپنی و ساخت شرکت Daikin Industries Limited بودند. این دو نمونه تا سال ۱۹۸۴ کامل شدند و تست ها و آزمایشات مختلفی روی آنها صورت گرفت. تا اینکه پس از یک بازبینی روی آنها در سال ۱۹۸۶، برجک و همینطور زره سرامیکی تانک ارتقاء و مورد اصلاح واقع شدند.


در سری دوم نمونه های آزمایشی، چهار تانک به عنوان نمونه ی اولیه جدید بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ ساخته شد که نتایج آزمایشات دو نمونه قبلی در این نمونه ها گنجانده شده بود. این نمونه ها مجهز به توپ Rheinmetall ۱۲۰ mm gun بدون خان است که در علاوه بر تانک Leopard ۲، در تانک آبرامز نیز مورد استفاده قرار گرفت. این نمونه ها برای آزمایشات مختلف جهت شناسایی و همینطور کشف نقاط ضعف و قوت تانک ساخته شدند. پس از انجام این امور، کشور ژاپن رسما در سال ۱۹۸۹ تانک جدید و همینطور بومی کشورش را در رسانه های جهان معرفی کرد و از آن به بعد به تانک معروف کشور ژاپن بعد از تایپ ۱۰ تبدیل شد.


به غیر از توپ ۱۲۰ م م بدون خان که تحت لیسانس شرکت Rheinmetall آلمان در ژاپن ساخته شده بود تمام زیرمجموعه های این تانک بومی بودند که این باعث بیشتر شدن هزینه هر واحد آن نسبت به تانک های ساخته شده برای اعضای ناتو همچون آبرامز و چلنجر۲ بود.

تانک تایپ ۹۰ برای ارتقا با دو مشکل روبه رو بود.

۱- بودجه کم و در نتیجه کمبود تدارکات

۲- متمرکز شدن بودجه ها به پروژه تایپ ۱۰

با توجه به اینکه ژاپنی ها به خوبی میدانند که تایپ ۹۰ برای نبرددر مناطق محدود شهری نامناسب است به همین دلیل این تانک ها را به تیپ JGSDF Fuji School و واحد هفتم زرهی مستقر در هوکایدو که فضای کافی برای مانور و تمرینات مختلف را دارا می باشد، فرستادند. به غیر از تمرینات سالانه Combined Live Fire که در مرکز تمرین یاکیما در ایالت واشنگتن به میزبانی ارتش ایالات متحده برگزار میشود تایپ ۹۰ هیچگاه از کشور ژاپن خارج نشده است و در هیچ نبرد واقعی نیز حضور نداشته است.


جنگ افزار

همان طور که قبلا اشاره شد این تانک از توپ ۱۲۰ م م بدون خان آلمانی Rheinmetall استفاده میکند که در آبرامز، لئوپارد ۲ و K۱A۱ کره جنوبی استفاده شده است. البته پیش از انتخاب توپ Rheinmetall ژاپنی ها موفق شدند توپ ۱۲۰ بی خان را تولید کنند اما هزینه کمتر نمونه آلمانی باعث شد تا از نمونه بومی صرف نظر شود. از زمان معرفی تانک چندین ارتقا بر روی سیستم کنترل آتش انجام شده است که از جمله ی آنها افزودن فاصله یاب لیزری ایتریوم-آلومینیوم-گارنت با برد ۳۰۰ تا ۵۰۰۰ متر به تانک است.

کامپیوتر ۳۲ بیتی تجزیه و تحلیل پرتابه و سیستم های تصویر برداری حرارتی بهبود یافته و سیستم های اتوماتیک ردیابی که قادر به درگیری با اهداف متحرک یا ثابت در روز و شب هستند از جمله ویژگی های مدرن این تانک ژاپنی محسوب می گردد. سیستم ردیابی هدف از یک نمایشگر تصاویر حرارتی استفاده میکند که میتواند توسط توپچی و یا فرمانده کنترل شود. همچنین این سیستم قادر به ردیابی سربازان و وسایل نقلیه و هلیکوپتر می باشد.



توان دید فرمانده با دوربین، 3 الی 10 برابر در روز است. همچنین دید عمودی نیز از -29 تا +29 درجه و دید افقی هم 180 درجه است. ضمنا توپچی نیز قادر است تا با دید 10 درجه روی اجسام و محیط زوم کند. توپ اصلی تانک مجهز به سیستم بارگزار خودکار (Auto Loader) مکانیکی است که توسط میتسوبیشی طراحی شده است. بارگزاری خودکار میتواند ظرف دو ثانیه توپ را بارگزاری کند که درنهایت یک چرخه برای شلیک به یک هدف حدود 4تا 6 ثانیه زمان میبرد. 2 سلاح ثانویه روی این تانک نصب می شود، یک عدد مقابل دریچه توپچی بر روی برجک و آن مسلسل Browning M2 است که تحت لیسانس صنایع سنگین سومیتومو در ژاپن تولید می شود.

علاوه بر این یک مسلسل 7.62 م م ساخت ژاپن نیز در سمت چپ مسلسل اصلی قرار گرفته است. تایپ 90 شبیه لئوپارد2 آلمانی است اما برخلاف آن از یک زره کامپوزیت سرامیک و فولاد پودمان بندی شده استفاده میکند که این طراحی مشابه طراحی تانک های پس از دهه 90 است. طرح این زره برای تسهیل ارتقا تصویب شد. زره جلویی در مقابل گلوله های JM-33 120 م م توپ L44 آزمایش شده است. این در حالیست که زره برجک توانایی دفاع در برابر پرتابه های تا 35 م م را دارد.


مشخصات

تایپ ۹۰ از بسیاری از تانک های اصلی نبرد کوتاه تر است. این تانک دارای ارتفاعی حدود ۲.۳۳ متر و عرض ۳.۳۳ متر و وزنی حدود ۵۰.۲ تن است. در مقام مقایسه تانک لئوپارد ۲ دارای ابعادی معادل ۲.۴۸ متر ارتفاع و ۳.۷۰ متر عرض و ۵۵ تن وزن است. قلب تپنده این تانک یک موتور دیزلی ۱۰ZG۳۲WT میتسوبیشی ۱۰ سیلندر دوزمانه است که ۱۵۰۰ اسب بخار قدرت برای این تانک فراهم می کند. این تانک از یک سیستم انتقال قدرت اتوماتیک Mitsubishi MT۱۵۰۰ استفاده می کند که دارای ۴ دنده به جلو و دو دنده به عقب است. توسعه نمونه اولیه این موتور در سال ۱۹۷۲ و ده سال بعد در سال ۱۹۸۲ به پایان رسید. سیستم تعلیق نیز درعقب و جلو تانک نصب شده است که در هنگام پرش تانک برای مقابله با زمین های ناهموار تنظیم میشود که این خود نیازی برای هر تانکی در ره های خشن و کوهستانی ژاپن است.

با توجه به گزارش های رسمی وزارت دفاع ژاپن شتاب این تانک ۰-۲۰۰ در ۲۰ ثانیه است.