هویتزر خودکششی AS-۹۰ انگلیس

وب‌سایت میلیتاری: هویتزر خودکششی AS-۹۰ که دو حرف اول آن به معنای سیستم توپخانه و ۹۰ نیز اشاره به ساخته شدن در دهه ی ۹۰ میلادی دارد که روی هم AS-۹۰ خوانده می شود. این جزء دسته ی هویتزر های خودکششی توپخانه قرار می گیرد که در دسته بندی هویتزر ها، AS-۹۰ جزء دسته ی سبک ها محسوب می گردد که توسط ارتش انگلیس از آن استفاده می شود.


برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ توسعه و طراحی AS-۹۰ در ارتش انگلیس مطرح شد. ارتش به تعداد ۱۷۹ دستگاه از آن احتیاج داشت و قرار بر این شد که هر یگانی که دارای ۸ توپ خودکششی هستند، با هویتزر های FV۴۳۳ Abbot SPG ۱۰۵ میلیمتری و M۰۱۹ های ۱۵۵ که از عمر خدمتی شان زمان زیادی می گذشت و قدیمی به شمار می رفتند، جایگزین شوند. قرار است ۳ هنگ دیگر در انگلیس تشکیل شود تا از این هویتزر ها به صورت گسترده در آنها به کار گرفته شود و برای آینده نیز برنامه ریزی شده که با ارتقاء های مختلف آنها را به روز نگه داشت.

این هویتزر خودکششی توسط بخش تسلیحات Vickers Shipbuilding & Engineering طراحی شد که به نوعی یکی از کمپانی هایی زیرمجموعه ی BAE سیستمز انگلیس به شمار می رود. این توپ در سال ۱۹۹۹ طراجی شد و کمپانی ویکرز تعداد ۱۷۹ دستگاه از آنها را در سالهای ۱۹۹۲ الی ۱۹۹۵ با هزینه ی هر دستگاه ۴۸۰ میلیون دلار آمریکا، تولید کرد. هویتزر AS-۹۰ تحت برنامه ی ارتقاء و بروزرسانی که در سال های ۲۰۰۸ الی ۲۰۰۹ برایش صورت گرفت، از آن به بعد سیستم های الکترونیکی اش دائما در حال Update شدن هستند.

در سال ۱۹۹۹، شرکت Marconi الکترونیک سیستمز با ارتش انگلیس قراردادی عقد کرد که در طی آن مقرر شد تا این کمپانی ارتقاء برخی از قسمت های آن را بر عهده بگیرد. شرکت Marconi می بایست تا توپ اصلی این هویتزر را به کالیبر ۵۲ ارتقاء می داد تا برد آتش آن را به عنوان سلاح توپخانه افزایش دهد. پس از آن یک شرکت در آفریقای جنوبی به اسم Somchem نسبت به ماژولار نبودن سیستم های این هویتزر یک سری ایرادات و اشکالات را مطرح کردند (بعد از مطالعات و بررسی های فراوانی که در خصوص این برنامه انجام دادند) که انگلیس در حال افزایش لوله برای بیشتر کردن برد مهمات بود. با این وجود این پروژه متوقف شد و نه لوله افزایش یافت و نه مهمات مخصوص این توپ طراحی شدند.

توسعه

در میانه ی دهه ی ۸۰، پروژه ی AS-۹۰ به عنوان یک طرح ملی و همینطور بازسازی قوای زرهی مطرح شد که جایگزین طرح SP-۷۰ می شد (به علت ورود هویتزر M۱۰۹ این پروژه نیز کنسل شد). وقتی که طرح و پروژه ی AS-۹۰ به وزارت دفاع ارسال شد، نکات اصلی و همینطور درگیر این پروژه نیز مطرح شدند تا به عنوان یک توپ ۱۵۵ میلیمتری جدید SPG (توپ خود کششی) ساخته شود. ۴ مناقصه برگذار شد و AS-۹۰ در تمامی آنها پیروز شد، وزارت دفاع نیز با آن طرح به صورت جدی موافقت کرد و خواستار اجرای هرچه سریعتر آن شد.

علت سرعت در اجرای پروژه این بود که وزارت دفاع قرار بود تا قراردادی را با پالادین آمریکا امضا کند که در جهت آن ایالات متحده وظیفه ی ارتقاء هویتزر های M۰۱۹ را بر عهده می گرفتند. اما با وارد شدن AS-۹۰ این قرارداد نیز کنسل شد و در عوض یک توپ خودکششی ملی ساخته می شد.


هویتزر خودکششی شیر دل با توپ کالیبر ۵۲

وزارت دفاع پس از برگذار کردن یک سری مناقصه برای انتخاب توپ، تسلیحات نیروی دریایی توپ ۴.۵ اینچی مارک ۸ نیروی دریایی را پیشنهاد دادند که به عنوان توپ ۱۵۵ میلیمتری و همینطور توپ اصلی هویتزر AS-۹۰ انتخاب شود. این کار هم به نفع نیروی دریایی است و هم برای نیروی زمینی مفید است. به دلیل اینکه توپ ها چون در نیروی زمینی و نیروی دریایی مشترک است، گلوله ها، مهمات و دانش و تکنولوژی که برای نگهداری توپ در نظر گرفته می شود، در نتیجه بازدهی بالا می رود و این کار موجب می شود تا رفع اشکال ها با کمک هم بهتر صورت بگیرد.


طراحی

در سال ۱۹۶۳، نیرو های ناتو شامل انگلیس، تفاهم نامه ای امضا کردند که در مفاد آن آمده بود که انگلیس باید پرتابه های توپ هایش مخصوص کالیبر ۳۹ توپ ۱۵۵ میلیمتری باشد و باید شکل مهماتش مانند M۵۴۹ آمریکایی باشند. هویتزر AS-۹۰ دارای لوله ی کالیبر ۳۹ است که پرتابه هایش را بدون هیچ نیروی کمکی با برد ۲۴.۷ کیلومتر، شلیک می کند. با این وجود طراحی جدید بخش اوردنانس و ایجاد مکانیزم جدیدی در خصوص بارگذاری که روش های Crossley obturation و Breech را با هم مخلوط می کرد و نوع جدیدی را به وجود می آورد، در عوض به جای استفاده از روش Breech، برای اولین بار از یک شیوه ی جدیدی استفاده می شد که پوکه های فلزی در آن استفاده نمی شد. در این مکانیزم تعداد ۱۸ گلوله در صف بارگذاری، برای شلیک شدن قرار می گرفتند.

یک عدد واحد تامین انرژی ثانویه روی این هویتزر نصب شده است که در صورت خاموش بودن موتور، می تواند برخی از کار های زمان روشن بودن را با استفاده از باتری، در حالت موتور خاموش انجام دهد. زمانی که موتور نیز روشن است، باتری های واحد تامین انرژی ثانویه نیز شارژ می شوند. کار هایی از قبیل روشن کردن سیستم های الکترونیکی، چرخش برجک، بارگذاری، قرار دادن مهمات درون Loader و دیگر کار ها که می توان از تامین انرژی ثانویه استفاده کرد. مانند استفاده از تجهیزات الکترونیکی و سیستم های ارتباطی بی سیم که به برق برای روشن شدن احتیاج دارند.


هویتزر AS-۹۰ با یک سیستم ناوبری خودکار و همینطور یک واحد مرجع پویا یا DRU که روی محور ها نصب شده اند، مجهز می گردد. تمامی مولفه ها و ویژگی های برجک به وسیله ی کامپیوتر کنترل برجک (TTC) هدایت می شوند که با استفاده از یک صفحه نمایش، جزئیات را روی آن برای خدمه نمایش می دهد.

نمایشگر ها بدین ترتیب هستند: شماره ۱(فرماندهی) شماره ۲(بارگذار) و شماره ۳ نیز به عنوان Layer مورد استفاده قرار می گیرد. با تلفیق کردن DRU، TCC و واحد قدرتی، می توان با استفاده از کنترل خودکار هر ۳ آنها را به صورت هم زمان مشاهده کرد. هر توپ به وسیله ی یک دستگاه اندازه گیری سرعت دهانه ی توپ کنترل می شود.


مدل ها و نسخه

AS-90D: این نسخه از هویتزر در اصل برای عبور و مرور و استفاده در صحرا طراحی و بهینه سازی شد. حفاظت حرارتی برای خدمه و یک خنک کننده ی فوق العاده قوی برای موتور و همینطور متعلقات بر روی این هویتزر نصب شد. شنی های این هویتزر نیز متناسب با صحرا بهسازی شدند.

AS-90 Brave Heart: این نسخه نیز مبتنی بر هویتزر AS-90 ساخته شد، اما طول لوله به کالیبر 52 افزایش پیدا کرد. این پروژه زمانی که به مشکل ساخت گلوله و پرتابه های مناسب برخورد کرد، منسوخ شد.

(Haubicoarmata (Krab: نسخه ی تحت لیسانس شیردل که در لهستان با شاسی و برجک بهینه سازی شده تولید می شود. این هویتزر در دفتر طراحی Azila که در لهستان است، دوباره طراحی شد و WB Electronic و Huta Stalowa Wola نیز در انجام این پروژه کمک کردند. در سال 2007، دو دستگاه Krab (Crab) به عنوان نمونه ی اولیه تولید شدند و آزمایشاتشات را با موفقیت پشت سر گذاشتند، نتیجه ی آزمایشات نیز مثبت بود و در سال 2008، تعداد 24 دستگاه از آن آغاز ساختش شروع شد. این تعداد هویتزر قرار است تا سال 2015 تحویل ارتش لهستان داده شود.

مشخصات فنی

خدمه: 5 نفر

طول: 9.07 متر

عرض: 3.3 متر

ارتفاع: 3.0 متر

زره: در بیشترین نقطه 17 میلیمتر تمام استیل

وزن: 45 تن

سیستم تعلیق: hydro pneumatic (Hydro gas)

کالیبر: 155 میلیمتر

برد توپ اصلی: 24.7 کیلومتر با استفاده از توپ کالیبر 39 و 30 کیلومتر با استفاده از توپ کالیبر 52

نرخ آتش: 3 گلوله در 10 ثانیه، 6 گلوله در هر دقیقه برای 3 دقیقه، 2 گلوله در هر دقیقه برای یک ساعت.

سلاح ثانویه: مسلسل L7 GPMG 7.62 میلیمتری

مهمات: 48 پرتابه در حالت کلی (31 گلوله در برجک و 17 گلوله نیز در انبار) 1000 گلوله نیز برای مسلسل L7 GPMG

موتور اصلی: یک موتور توربودیزل VTA903T کامینز با توان تولید 660 اسب بخار، V8، 4 زمانه و خنک شونده با مایع.

حداکثر سرعت: در جاده 55 Km/h

حداکثر برد: 370 کیلومتر

جابجایی: شیب: 60 درجه، مانع عمودی: m0.75، عبور از گودال: 110 اینچ (2.7 متر)، جابجایی درون آب بدون آماده سازی: 1.5 متر